Stubborn! สอนรัก Novels & Stories

ปกติผมไม่เคยคุยกับไอ้เด็กนี่เลยถึงจะพอรู้จัก นี่ถือว่าเป็นครั้งแรกที่ได้คุยกับมัน ไม่สิ ตอนนี้มันกำลังสอนผมอยู่ต่างหาก “ความรักมันลืมยากนะครับ” “นี่มึงกำลังสอนกู?” “จะว่าอย่างนั้นก็ได้” “เหอะ!! ไปไกล ๆ กูอยากอยู่คนเดียว”

เธอตอบเอียงอาย “เดี๋ยวสอนให้ นะ...นะ ทำให้หน่อยนะ” เขาอ้อน จูบปากเธอไม่หยุด เคล้นทรวงอกเธอเบาๆ ไลลาพยักหน้า เธอไม่ยอมเขาวันนี้ วันหน้าก็ต้องเรียนรู้ สู้เรียนรู้ตอนนี้เลยดีกว่า บทรักบทต่อไป ฟรานเซสโก้ทำหน้าที่เป็นครูสอนสวาทให้กับภรรยาที่ทำอะไรไม่เป็นเลย แต่รู้ไหม ว่า ไลลากำลังทำให้ชายคนนี้คลั่งทุกขณะที่เธอเรียนรู้บทเรียนรัก บทเรียนที่เขาและเธอพร้อมใจกันเรียนรู้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ด้วยไอแห่งความสุขที่โอบล้อม

นความถือดี ก่อนจะเปลี่ยนเป็นอ่อนหวานเรียกร้องอยู่ในที ความช้ำชองและประสบการณ์รักที่เจนจัดทำให้น้ำฟ้าโอนอ่อนกับจูบดุดันของเขาเสียไม่ได้ “อื้อ อ๊ะห์” พลันความรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ซอกคอเข้าจู่โจมทำให้สติที่หลุดไปจากจูบร้อนแรงที่เขามอบให้เมื่อครู่กลับมา จึงดันอกแกร่งและขืนต ัวจากอ้อมกอดเขาได้สำเร็จ

เธอก้มมองตามมือแม่คิ้วขมวด "ความรักเป็นสิ่งสวยงาม เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงหัวใจของเราให้ชุ่มฉ่ำ แต่ถ้าหากเราถลำลึกเกินควรมันอาจจะทำให้เราบอบช้ำ....แม่ไม่ห้ามนะหากหนูจะมีความรัก หนูมีได้แต่หนูมีความรักที่มาพร้อมกับสติ" ผู้เป็นแม่จับมือลูกสาวกอบกุมและพูดยาวอย่างพร่ำสอนแ ละเตือนสติ

ซันเอื้อมมือมันมาจับมือฉันที่วาวอยู่บนพวงมาลัยรถและออกแรงบีบเบาๆเพื่อให้กำลังใจฉัน รถของฉันติดฟิล์มมืดดำทำให้คนที่อยู่ข้างนอกมองเข้ามาไม่เห็น “ขอบใจนะไอ้เพื่อนรัก^_^”ฉันเอื้อมมืออีกข้างไปวางบนมือของไอ้ซัน มันก็ยิ้มบางๆให้ฉัน คนอย่างฉันรักเป็นและรู้จักกับความรัก และ ฉันเองก็รู้ว่าฉันรักใคร แต่มันผิดที่เรา รักกันไม่ได้......... ปื้นนนนนน ปื้นนนนน

พะพายพยายามใช้มือของตัวเอง จับมือหนาที่ขยับเข้าออกเอาไว้ เพื่อให้เขาหยุดการกระทำแสนหน้าอายนี้ซะที รามเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองหน้าสวย เมื่อถูกอีกฝ่ายขัดใจ “อย่าเกร็ง…เจ็บแป๊บเดียวเดี๋ยวก็หายแล้ว” เสียงทุ้มแหบพร่าพูดปลอบประโลมคนตัวเล็กออกไปอย่างแผ่วเบา แล้วก้มลงจูบริมฝีปากข องเธออย่างช้า ๆ พร้อมสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพลงปากเล็ก ไล่เลาะไปตามฟันขาวของเธออย่างเอาแต่ใจ แล้วเริ่มความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตามอารมณ์อันเร่าร้อนของเขา

“อาจารย์ตัวประกอบหรือคะ?” “ใช่ครับ! เพราะซินซินทะลุเข้าไปสอนให้ผมรู้จักกับคำว่า ‘รัก’ สอนให้ผมรักตัวเอง สอนให้ผมรักคุณ แล้วคุณก็ยังสอนผมจุมพิต สอนให้ผมทำ...แสดงความรักต่อคุณ” พอพูดมาถึงตรงนี้ หลี่อวิ้นกุยก็เห็นพี่ไฟมองมาทางนี้แล้ว เขาจึงรีบขยับเข้าไปกระซิบที่ข้างหู ของผู้เป็นภรรยา ก่อนที่บุตรชายตัวน้อยจะวิ่งเข้ามาหา

“หายกันเหรอ” “ใช่...เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ ฉันไม่รู้ว่าจะรักเธอได้ไหม เพราะฉันก็ไม่เคยรักใคร ความรักมันห่างไกลตัวฉันมาก แต่ฉันจะเรียนรู้มันกับเธอนะ ขออย่างเดียว ขอให้เธอซื่อสัตย์ในความสัมพันธ์ของเรา มีแค่ฉัน มองแค่ฉัน อย่าหักหลังฉัน เท่านั้นก็พอ”

โรสถาม “รักสิ ฉันรักของฉันมาตั้งนานจะให้เลิกรักง่ายๆก็ทำไม่ได้หรอก แต่ต่อให้รักขนาดไหนแต่ความอดทนของคนเรามันก็มีจำกัด ฉันก็แค่ทนต่อไปไม่ไหวแล้วแค่นั่นเอง” สิอธิบาย

“ฟีฟ่าทำไมนายเข้าใจอะไรยากจริง ถ้าบอกว่ารักไม่รักมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ” “ก็ยากสิ เพราะเรายังไม่รู้ใจตัวเองเลยว่าชอบนายหรือเปล่า ถ้าเราไม่ชอบก็บอกไปแล้ว แต่นี่เรายังไม่รู้ว่าจะตอบนายอย่างไร ขอเวลาซักหน่อยไม่ได้เหรอ”