Sufferings Quotes Novels & Stories

"Tama nga yung ugok na yun. Minsan kailangan ko din magnilay-nilay" Sometimes we think we're old enough para maintindihan ang lahat, na sa bawat oras, araw o taon ang lumipas, alam mo na ang lahat. But the truth is, hindi ka pa pala nangangalahati sa kakaharapin mo sa hinaharap. I smiled bitterly at the sunset "Why do we have to suffer like this? Why do I have to feel this way? Bakit parang ako lang yung pinapahirapan ng mundo?"I asked as tears began to flow

Para kang patay na buhay kung minsan. Pero totoo rin na hindi mauunawaan ng iba ang ganitong karamdaman kung hindi rin sila mismo ang makakaramdam. And I hate that others are so harsh. The comments I’ve read on public confessions are unforgiving. Posts from people dealing with anxiety and depression often break down because of how others perceive their suffering.

Gusto ko pa ring sumigaw at ilabas lahat ng mga hinanakit ko. "I h-hate you for hurting me...I hate you for betraying. S-sana! Sana hindi nalang kita minahal!" I cried louder this time habang nakakuyom ang mga kamay sa buhangin. Kahit malakas ang ulan dinig ko pa rin ang mga hinagpis ko. " S-sana hinayaan mo na lang ako. Sana pinabayaan mo na lang ako. Sana hindi mo ako pinaasa, dahil ang sakit-sakit..." I sobbed harder, looking up begging for His mercy to take all the pain away. Why do I have to suffer like this? I'm so done with this. I can't take this anymore.

Hindi na niya kayang itago pa ang kasalanan na matagal na niyang itinagong hindi lang kay Stephan, kundi sa buong mundo. Si Sugar, na nasa likod ng mga pangyayari, ay hindi na nakapagpigil. Ang kanyang mga mata ay puno ng luha, ang mga salitang hindi kayang masabi ay nagsimula nang dumaloy mula sa kanyang mga mata. Ang sakit na nararamdaman niya ngayon ay higit pa sa anumang galit. Ang mga alaala ng mga taon ng paghihirap at pagkawala ay sumabog sa kanyang puso. Hindi siya makapaniwala na ang mga tao na minahal at pinagkatiwalaan niya ay ang mga nagdulot ng lahat ng sakit na ito. "Hindi ko kayang makita ito..." mahina niyang sabi, habang ang mga luha ay patuloy na dumadaloy mula sa kanyang m

Pagkaraan ng ilang segundo ay muli ring nagsalita si Caden. “A short pain is better than a lifetime of suffering.” At pagkatapos noon ay agad nitong pinatay ang tawag. Tunay ngang walang mas malupit kaysa sa paghihiwalay ng dalawang taong mahal ang isa’t isa habang buhay at kamatayan ang nakataya... ---

I let myself drown in the easing silence. Kung bibigyan lang siguro ako ng Maykapal ng pambihirang kakayahan, hihilingin kong ang mapasaya ang lahat ng tao sa paligid ko ang ipagkaloob Niya. Even if it'll cost my own happiness, I will willingly surrender. I'd give whatever I have. Maubos man ako, basta makukuha kong matingnan silang lahat na nakangiti at may maayos na buhay, hindi ko na dadamdamin ang mga pangyayari sa nakaraan. "Life is not without pain and obstacles," mahinang usal ni Seymour, "the challenges you are going through are just the right ones for you. Otherwise, bakit sa 'yo binigay 'yan kung hindi mo naman kakayanin?"

Hindi ko na kaya ang sakit at gusto ko nang ilabas ang lahat ng sama ng loob ko! "Ang bigat bigat ng puso ko! Ang sakit sakit na halos hindi na ako mapakali sa isang tabi dahil sa nararamdaman ko! Ayoko na! Sawang sawa na akong masaktan! Kotang kota na ako sa sakit pamula noong bata pa ako! Sawang sawa na din akong mabuhay pa." Ibinaba ko ang mga kamay ko. Hindi ko na pinunasan pa ang mga luha ko. Mga hagulhol ang lumabas sa aking nangangatal na bibig. I stared at my reflection. I'm suffering. Sobra sobra na....

--- --- "Afraid?" Mahina kong ulit. --- Tumango siya. --- "I wanted a world where you would never suffer." --- --- Napapikit ako. --- Dahil naiintindihan ko. --- Pero hindi ibig sabihin na tama. --- --- "Pero Daddy..." --- Nanginginig ang boses ko. --- "A world without suffering isn't a world without pain." --- Huminga ako. --- "Sometimes suffering teaches people how to care."

“If you spend your time hoping someone will suffer the consequences for what they did to your heart, then you’re allowing them to hurt you a second time in your mind.” – Shannon L. Alder Chapter 24 "Hayaan mo nalang kami at bumalik kana sa asawa mo" sabi ko sa kanya.

Para siyang bato… Yeah. You need to suffer like that. Gusto mong may gawin, ngunit di ka makakilos. Gusto mo ipahinga ang mga mata, ngunit di magawa. Ganyan ang ginawa mo sa naging biktima mo, hayop ka.