Sugat Sa Braso の小説・ストーリー

sabi ni Diego sa akin kaya napatingin ako sa kaniya. Matiim ang pagkakatitig niya sa mukha ko na ikinagulat ko. “K-kaya ba nagkasugat ka?” tanong ko nang matauhan ako saka muling bumaba ang tingin ko sa braso niya. “Yes. Nakipagpalitan ako ng bala ng baril sa kalaban at hindi ko namalayan na nasasadsad na pala ang braso ko sa mga sinasandalan ko kaya may sugat ako,” tugon ni Diego.

Sa oras na iyon, isang matangkad na tao ang nagpakita sa pinto. Pumasok si Ivan, suot niya ay custom-tailored suit kung saan nakatiklop ang mga manggas ng kaunti, kita ang detalyadong tato sa braso niya. Isang gintong bungong kuwintas ang nasa leeg niya. Mapanganib ang kanyang presensiyang mararamdaman mula sa kanya.

Masakit ang paa niya na namamaga at may sugat pa. Masakit rin ang buong katawan niya. Bukod sa sugat sa paa, may mga galos, pasa, at sugat din ang ibang parte ng katawan niya. Maging ang ulo niya ay may sugat din. Humawak siya malaking bato kung saan siya na tangay ng agos, at ipunuwesto ang sarili sa pagitan ng malaking bato. Yakap-yakap na rin niya ang sarili. Dahil basa nga siya, nanunuot ang lamig sa kalamnan niya. Dumagdag pa sa lamig at panginginig niya ang malakas na hangin na humahampas sa basa niyang katawan.

Labis ang pag-aalala sa mukha niya. "May masakit ba sa'yo?" para na siyang maiiyak. "Wala po. Ayos lang ako." Napansin ko ang pagkunot ng noo niya. Kinuha niya ang dalawang braso ko para tignan itong mabuti. "Bakit ang dami mong pasa?" Maging ako ay napatingin na rin sa braso ko. Sleeveless ang suot kong damit pero ngayon ko lang din ito napansin.

"Are you okay?" Napukaw ang atensyon niya nang magtanong ang kaniyang katabi. Pilit siyang tumango. "Wala bang masakit sa iyo?" muling tanong nito. Doon ay pinakiramdaman niya ang sarili. Wala naman siyang ibang nararamdaman, maliban sa kanang braso. Dahan-dahang niyang tiningnan 'yon. May dugong umaagos sa kaniyang braso. Maliit lang ang sugat, kaya't natitiyak niyang hindi 'yon galing sa bala ng baril. Marahil ay sa natalsikan ng bubog.

sagot ko rito. Biglang hinila ng lalaki aking braso kaya napatayo ako.Ramdam ko Ang sobrang higpit ng pagkakahawak nito sa aking braso.Sobrang lapit din aming mga mukha,pero galit Ang nakikita ko ruon. "subukan mong Gawin,makakatikim ka Sakin."pananakot ng lalaki.

"How's your arm? Hindi ba na-infect ang sugat mo?" "Slightly okay, naging madugo kasi ito for the past few days." "Can I see it?" Tumango lang si Alyssa. Lumapit si Mark at dahan-dahang itinaas ang sleeve ng kanyang blouse. Sinuri nito ang kanyang sugat na nakabenda. "Dahil sa mga activities mo 'yan. Napupuwersa kasi ang braso mo kaya nagiging madugo. I advise you to stop doing activities na katulad nito for the meantime para mapahinga ang braso mo."

Takot at panginginig ng aking katawan ang lalong nagpahina sakin hanggang naramdaman ko na may tumama sakin braso at tuluyan na akong mawalan ng malay. Papalapit sakin si Rafael habang may ngiti sa mga labi at ang mga mata niya ay kumikislap na para bang ako ang pinakamagandang babae sa mundo. Ang puso ko ay biglang dumagundong nang napakalakas at naramdaman ko ang sakit sa kaliwang braso. Pagtingin ko puno ako ng dugo. Napasigaw ako at pagmulat ko puro puti ang nakikita ko. Kumurap ako ng ilang ulit at akmang tatayo ng biglang may kumirot sa braso ko. Napatingin ako rito at nanlaki ang mga mata. Bakit may sling ang braso ko. Awtomatikong rumehistro sa isip ko ang mukha ni Rafael. Panaginip

Nakalimutan niyang may suot siyang heels at natisod, kaya galit na galit siyang humawak sa braso nito para pakalmahin ang sarili at agad nitong ipinulupot ang braso nito sa kanya. Ilang pulgada nalang ang layo ng kanilang mga mukha sa isa't isa, sapat na malapit para madaling mabasa ang emosyon sa mata ng isa't isa. "Okay na ba ang paa mo?" Napalunok siya at nagtanong sa paos na boses. Agad niyang itinulak ang braso nito at umiling matapos mabawi ang balanse. "Ay dapat na."

Pagkatapos kong mag sorry sakanya ay lalagpasan ko na sana sya pero mahigpit nyang hinawakan ang braso ko kaya napadaing ako dahil don nya hinawakan sa may sugat. "Woah, ang oa mo naman yata miss." Inis syang ngumisi sakin. Mahina kong hinawakan itong braso ko at kita ko namang tumatagos na yong dugo sa bandage, namumula na ito. Mukha yatang di pa nya napansin hanggang ngayon 'tong bandage na nasa braso ko. Malamang di nya siguro ako tatawaging tanga kung nakita nya talaga tong braso ko, sya kaya masugatan tapos hawakan ko nang mahigpit 'yang braso nya tignan ko lang kung di sya mapahiyaw sa sakit.