Sugat Sa Braso の小説・ストーリー

sagot nmn niya kaya ngumiti nmn siya sakin Umupo nmn ako sa kama at katapat ko siya "Patingin nga ng sugat mo" Sabi ko nmn sakanya habang nakatingin lang sa braso niya. Agad niya nmn pinakita sakin yung sugat niya, dahan² ko nmn tinanggal yung bandage habang seryoso nakatingin Doon. "Medyo madikit kaya dahan dahanin kona lang" Isa said habang tinatanggal yung bandage na nakapalibot sa braso niya

reklamo ni Vien at tinignan yung sugat nya sa braso na bahagyang naipit nong niyakap ko siya. “I swear to God, mag-ingat ka naman!” sabi ko sa kanya at hinawakan ang braso niya, inilawan ko ng flashlight iyon at tinignan. “Look, hindi ka pwedeng kumilos nang kumilos. You should keep your arm close to your body! Bubuka ang sugat mo kapag matigas ang ulo mo.” Nasa complicated part kasi iyon ng braso niya— doon sa madaling umikot kapag itinataas o hindi kaya ay ginagamit mo ang braso mo.

Inunat ko ang aking dalawang braso nang buong lakas. ​Pak. ​Isang napakalakas at nakakapasong sakit ang sumabog sa aking dibdib at mga tadyang nang bumagsak ako sa matigas na marmol. Ang aking sariwang sugat sa puson ay tuluyang napunit na nagpalabas ng isang higanteng baha ng mainit at sariwang dugo na mabilis na kumalat sa purong puting sahig.

Halos dalawang daliri na lang ang pagitan ng braso ko at balat. May pasa pa rin ako sa tagiliran, yung hindi gumagaling dahil palagi akong natatamaan sa tuwing may manggugulo na naman sa akin. Yung iba gumaling na, pero napalitan lang ng bago. Para akong mapa ng mga sugat. Ngayon, kahit hawakan ko man lang ang sariling braso ko, ramdam ko ang buto.

At laking gulat niya nang mapagmasdan ang itsura nito. Isa itong lalaki! Malaki ang pangangatawan nito, at kapansin-pansin ang pangingitim ng mukha nito. Punit-punit ang damit nito at may mga sugat sa buong katawan. Natuon ang mga mata niya sa malaking sugat nito sa braso na tila sariwang-sariwa pa. Umaagos pa kasi roon ang sariwang dugo. May sugat din ito sa noo, na parang pinukpok ng isang bagay.

Siguradong namumula na ito sa kapapalo niya. Pinaikot niya ang braso sa bewang ko at inangat ang kalahati ng katawan ko. Yakap ng isang braso niya ang bewang ko at ang isang kamay niya naman ay pumipisil sa mga suso ko habang walang tigil pa

Sa loob lang ng ilang minuto ay nagawa nitong patindigin ang kanyang balahibo. Sa isang banda, napakuyom ang kamay ni Crassus dahilan para magsilabasan ang mga malalaki nitong ugat sa matipuno nitong braso. Ang kanan niyang braso ay nakatukod sa ibaba ng bintana. Maging ang daliri sa kanyang paa ay nagsibaluktot dahil sa galit.

Susugurin na sana niya ako at akmang tatamaan na sana sa aking mukha, pero, tinakpan ko kaagad ito sa pamamagitan ng aking mga braso kaya ito ay nasugatan. Umagos naman ang aking mga dugo kaya ginantihan ko ito ng isang malakas na suntok at sipa sa tiyan hanggang nawalan na ito ng malay. “Kuya, dumudugo ang iyong braso,” ani ng babae, saka nag-aalalang bumaling sa aking mga sugat. “Ang mabuti pa ay dalhin na kita sa hospital,” dagdag pa niya.

natatarantang tanong ko nang bigla na naman siyang huminto. "N-namamanhid ang buong k-katawan ko," pabulong na sabi niya. Halata sa mukha niya na pinipilit niyang tiisin ang nararamdaman niya. Napahawak ako sa kanang kamay niya nang makitang may sugat iyon...isang kagat. Medyo maliit lang ang sugat pero kitang-kita ko ang mga itim na may halong kulay violet na ugat na nakapalibot sa braso niya. Kumakalat na ito hanggang sa leeg niya. Nakarinig ako ng pagbukas, at pagsara ng pinto.

Ang kaniyang mga mata ay puno ng takot, ngunit nanatiling nakapikit, para bang umaasang matatapos ang lahat kung mananatili siyang walang imik. Muli kong pinaputukan. Dumamplis ang bala sa kaniyang braso, nag-iwan ng sugat na agad nagdugo. “Ahhh!” sigaw niya, nanginginig, hawak-hawak ang kaniyang sugatang braso. Ang dugo ay patuloy na dumadaloy, binabasa ang kaniyang magarang damit.