Sugat Sa Braso Mga Nobela at Kwento

nag-aalala pa ring saad ni Xavier. Ramdam ni Athena ang sakit at kirot sa braso niya kaya nagtataka niya iyung tiningnan, ang akala niya ay dala lamang ng mga nakalagay sa katawan niya kung bakit masakit ang braso niya pero napakunot na lang ang noo niya ng makita niya ang gasang nakapalibot sa braso niya at may mantsa pa ng dugo. “Bakit ako may sugat? What happened to me?”

Lalo pa niyang binilisan ang takbo at umasang maaabutan pa niya ang sinasakyan nito. Dahil sariwa pa ang sugat sa braso mula sa tama ng bala ay muli itong dumugo. Hindi pa rin siya nakakabawi ng lakas kaya makalipas ang ilang sandali, kusang bumigay ang kanyang katawan at tuluyan na siyang nawalan ng malay.

Isang tahimik na paglipat mula sa pagiging sugatan, papunta sa pagiging handa. Sa likod niya, nakahiga si Adrian, isang braso ang nakaabot sa bewang niya. Hindi mahigpit. Hindi rin maluwag. Sakto lang—parang paalala na nariyan siya, pero hindi siya sasakal.

"Ouch! Aria.." Sapo nito ang labi na nakagat niya. "Kumirot ang sugat ko" Saka lang niya napansin na naka benda pala ang braso niya ***Chapter 20 end**

Kaagad na bumagsak sa sahig si Dragon Nine. Ang buong kanang braso niya ay putol, at nagkalat ang dugo sa buong paligid. Hawak ng isa niyang kamay ang sugat niya habang nagkikiskisan ang ngipin niya sa sakit. Itinaas niya ang kanyang tingin para tingnan si Matsuda Taiha, sinusubukang magsalita nang mapigilan siya ng matinding sakit.

Tanong ko dahil baka nabinat siya or what, hindi pa naman kasi ganoon kagaling ang sugat niya. “Oo, nasuntok kasi ng ilang beses ang sugat sa braso niya. Yun siguro ang dahilan kung bakit nilalagnat siya hanggang ngayon.” Nakapalumbaba g sagot ni Axel habang nakatingin sa akin. “Nasaan siya ngayon? Pupuntahan ko siya.” Nagmadali ako sa pag-aayos ng gamit ko nang malamang may sakit nga ang kumag na iyon.

"Ang sarap ko diba?" Sa gilid ng sinturon nito ay meron itong hinila, tumambad ang mga piraso ng karayom. Isa isa niya iyong kinuha at isa isa ring itinusok sa sugad nito sa braso na tila naglalaro lang siya.

Hakuna Miran's Point of View. Marahan kong iminulat ang mata dahil medyo masakit 'yon at mahapdi sa gilid, bahagyang umawang ang labi ko nang sandaling maramdaman ang pagkirot ng braso ko. Sugat. "Hakuna," hinanap ko kaagad ang may-ari ng boses at ng magtama ang mata namin ay napapikit ako ulit.

Sinimulan niyang hilahin ang robe. Pinilit siyang umakyat sa hangin, at pagkatapos ay bumagsak sa lupa. Akala niya ay nabali ang braso niya sa pagkahulog. Pero, laking gulat niya, hindi nabali ang braso niya, at nakadikit pa rin ito sa katawan niya. May ilang maliliit na mantsa ng dugo na malamang na galing sa bakal na alambre sa puting silk robe. Kung talagang gusto niya itong gawin, naputol na ang dalawang braso nito. Nagtataka siyang tumingin sa kanya. "Hindi mo pinutol ang mga braso ko!"

Mabilis kong kinuha ang bathrobe na nasa sampayan at linakihan siya ng mata. "What the fuck is wrong with you!" Hinila niya ang braso ko na may kulay violet na. "Your hurt."He stated while looking into it. "Sigurado kabang hindi mo nakita ang mukha ng bumangga sayo?"Ang lamigng boses niya at sobrang seryoso. Nakatingin lang siya sa braso ko. "No." Huminga siya ng malalim at parang may naalala.