Novel & Cerita Sugat Sa Kamay

sabi nito at tumitingin-tingin sa paligi. Medyo malalim ang sugatnito sa kamay kaya mabilis ang pagdaloy ng dugo mula sa kamay nito. Inabot niya ang gauze para bendahan muna nito ang kamay habang sinimulan naman na niyang mag-drive paalis doon.

Utos nito at biglang hinawakan ang aking kamay, sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay bigla akong nakaramdam ng daloy ng kuryente sa aking katawan ng hawakan nito ang aking kamay. "Stay still, huwag kang malikot at lilinisin ko lang itong sugat sa kamay mo." Sambit nito at itinuon na ang atensyon sa pagpupunas ng dugo sa aking kamay. Matapos nitong linisin at lapatan ng ointment ang aking sugat ay agad nitong binalot ng bendahe ang aking kamay. "Done," sambit nito at binitiwan na ang aking kamay.

Ilang minuto syang nawala at pagbalik nito ay bitbit na itong pang gamot sa sugat ko. Palagi naman akong nasusugatan sa kamay noon kaya siguro medyo nasanay na ako, masakit sya kunti at saka si naman ganon ka laki yong sugat sa kamay ko, sobrang layo lang nito sa bituka.

Tinignan ko ang sugat ko sa tagiliran ko may benda na iyon at pati balikat ko, "Manong ang kasama ko po nakita niyo po ba?" "Nandito ako" Nabaling ang tingin ko sa pinanggalingan nito, nakasuot ito ng duster, may benda sa ulo nito, agad akong tumayo, yumakap ako dito. "You okay may sugat ka" Saad ko pa na sinuri ang mukha niya hinaplos ko ng daliri ko ang sugat niya. Hinuli niya ang kamay ko bago ngumiti sa akin, "Okay lang ako dapat hindi ka muna , tumayo sa pagkakahiga mo baka lumala ang sugat mo"

Sa liwanag, kitang-kita ang mga ugat nito at ang maliliit na sugat na pula. “Ano’ng nangyari sa kamay mo?” Agad niyang hinawakan ang kamay ni Julian. Nang tingnan niya nang mabuti, nakita niyang nasugatan ito ng sarili niyang mga kuko. May tatlong manipis na pulang guhit sa gilid, hindi halata ang dugo, pero mukhang masakit. “Ayos lang.” Agad binawi ni Julian ang kanyang kamay.

pilit kong ngumiti dahil kinakabahan ako sa tingin nito, umiwas ako sa tingin niya hawak hawak ko pa rin ang kamay niya kaya napatingin ako Dito, Akmang bibitawan ko to ng makita ko ang sugat sa kanyang daliri namumula ito " Senyorito may sugat ka t-teka gagamu--" bigla niyang inagaw ang kamay nya sakin ngayon ay umiigti na ang a kanyang panga " Gagamitin ko senyorito" mahina kong sambit at pinaupo sya wala syang nagawa kundi umupo.

Wala siyang nagawa kundi ipain ang may sugat niyang kamay, nilagyan niya ng antiseptic ang cotton buds at marahang ipinahis sa hiwa ng kamay ni Sophia, napapapikit siya sa kirot nito pero iminuat niya ang kanyang mga mata ng maramdaman ang pagdampi ng malamig na hangin sa kanyang sugat. Napatitig siya sa maamo at nakahuhumaling nitong mukha habang hinihipan nito ang kanyang natamong sugat sa kamay. Napatigil siya sa pagluha at pakiramdam niya ay nagtatalon ang kanyang puso, nakaramdam siya ng pag-init ng kanyang mukha na inakala niya ay epekto lamang ng alak na kanyang nainom kanina.

"Oh! Alin sa klase ng sugat ang hindi ko pa nakita? I've seen a lot. Sugat ng naitak. Sugat sa tama ng bala. Sugat sa saksak? Hiwa sa tiyan? Ano? Aalisin mo ito at ipapakita mo ba sa akin o ako ang aalis ng benda na iyan sa kamay mo para makita ko?" Habang sinasabi iyon ni Marcus ay pinapaikot na rin niya ang kutsilyo sa kamay ng babae. Lalong kinatakot nito at hindi na tumigil sa panginginig.

Nag lalaban man sa utak ko kung bubuksan ko ba iyon o hindi pero tila may sarili isip ang kamay ko dahil ngayon ay bukas na iyon. Isang sugatan at nanghihinang lalaki ang nakaharang doon! Ang isang kamay niya ay nakatukod sa hamba ng pinto bilang suporta at ang isa naman niyang kamay ay nakahawak sa dibdib niyang duguan. Ang puso ko na sobrang kaba kanina ay mas lalo pang nadagdagan ng sipatin ko ang kabuuan niya! Halos pikit ang mata niya sa sobrang pamamaga at marami rin siyang tinamong sugat sa mukha.

Dahan-dahan niyang tinanggal ang benda para tingnan ito, at nakita niyang bumuka na ang sugat. Alam niyang kailangan itong gamutin ulit kaya mabilis siyang kumuha ng cotton swab. Subalit, dahil hindi sanay ang kaliwang kamay niya, ilang beses siyang nagkamali at lalo pang nagdugo ang sugat. Doon na bumagsak ang mga luha niya. Ni hindi niya alam kung ang sakit ba ng sugat o ang galit ni Mateo ang dahilan ng pag-iyak niya.