Isang Gabing Pagkahumaling
“Hindi ka talaga marunong magsinungaling.”
“Sa tuwing nagsisinungaling ka,” mababa niyang sambit habang hindi inaalis ang tingin sa akin, “kinukurot mo yung braso mo… at pinaglalaruan mo yang kamay mo.”
Parang biglang nanlamig ang buong katawan ko sa sinabi niya at mabilis akong napatingin sa sarili kong kamay.
And there it was.
My fingers were unconsciously fidgeting against the sleeve of my uniform, marahang hinihila ang tela habang yung isa ko namang kamay ay nakahawak sa sariling braso ko without me even realizing it.
ตอนยอดนิยม