Sumali Novels & Stories

Yumuko si Meran kaya, ginaya siya ni Amalia. " Madam Sanji, ito na po siya." Sambit ni Meran nang magalang. Tinignan ni Sanji si Amalia.l. " Makakaalis ka na Meran." Utos nito sa dalaga, agad na tumango si Meran. " Opo, salamat po." Sambit nito at tumalikod, ningitian niya pa si Amalia na parang nag papaalam .Tumango si Amalia sa kanya at ngumiti nang 'kay liit.

Kaya amoy asukal, strawberry na sa sobrang tamis, mada-diabetis ka. “Kaya nga. Away namin na may pumangit. Kaya enjoy the life ate. Kaya din naman namin dito. Wag kang mag-aalala. Tinuruan mo kami ng sailormoon dance. Kaya nothing to worry.” “Anong magagawa ng sailormoon dance kapag inakyat kayo dito.” “Ang sagwa tignan ate. Narealize lang namin ngayon. Grabe ka magturo. Try ko nga.”

Saka nagsumikap itong tumayo. "No. Don't, please." niyakap ni Dalia si Salem at pinigilan na umatake. Salem still pushed Dalia and his mom at mabilis at galit na galit na lumapit kay Devi. Devi is always ready for her stant. Iniwasan niya ang magaling at mabilis na pag-atake ni Salem sa kanya. However, Devi was a faster and more skilled fighter than Salem. Umikot si Devi at tumungo sa likod ni Salem ng hindi siya nito napansin at saka niya ito sinipa mula sa likod sa napakabilis na paraan.

Reklamo ni Amalia sa mababang tinig lamang. Sanay si Amalia sa trabahong nakatayo at gumagamit ng lakas. Inunat niya pataas ang dalawang kamay habang nakatayo and bent her body facing her back at the door. Itataas na rin sana niya ang isang bente upang e exercise nang marinig ang pagbukas ng pintuan. Kung anong bilis ng paglingon ng kanyang ulo, ganoon din ang bilis ng pagbaba sa dalawang kamay na nakataas. Dagli lamang ang pagkagulat nang makilala ang lalaking lumabas sa pintuan ng kanyang maging boss umano. Matagal na natuon ang kanyang paningin sa babaeng kasama nito na nakapulupot ang braso sa kamay ng lalaki.

David ay umuungol at tumango. "Magaling." Bata.” Binibigyang-diin niya ang bawat salita sa pamamagitan ng isang maikli at matalim na sampal sa kanyang nakatakip na alaga. Mas maraming precum ang lumalabas sa tela. Ang amoy at init nito ay nagiging dahilan para siya ay magsaliva.

Nakita kong may bahid ng dugo ang labi ko sa repleksyon ng salamin sa gilid. Marahil napansin niya rin iyon. Pati ang gasgas ko. Pati ang malaking sako kong halos mas malaki pa sa akin. Pati ang luma kong sapatos. Unti-unting nawala ang iritasyon sa mukha niya. Napalitan iyon ng kung anong hindi ko mabasa. "Ano pangalan mo?" "Tina." "Surname?" "Batumbakal."

inis na Saad ko " Eheheh kalma Naman Aix FYI lang lalaking lalaki to no ano Kaba atsaka wag Naman Ang mata ko importante sakin to no Hindi ko na makikita Ang panganay ko pag ito nawala sakin heheh" ngumisi pa Ang siraulo bwiset. "Sandali si Sally asan? Nakatakas ba sya? Matutulungan nya tayo Dito"

liningon ko sila at sumunod na. @iamnobody

Sumagot naman kaagad ang mangagagaway. "Ihanda mo ang alay para mamaya. Naihanda ko na ang dambana ng ritwal. At sa paglubog ng araw, dalhin mo siya sa tabing ilog, naroon ang dambana at doon ko gagawin ang ritwal," utos ng Liwanag sa akin. Naalala ko muli ang magkatulad na mukha ng Liwanag at ang alay na si Carmela. Para bang magkabiyak sa iisang bunga ang dalawa sa mukha, anyo at pangangatawan. Dahil mula sa kapangyarihan ni Solana ang pagkabuhay ng alay na si Carmela, kinuha ng kapangyarihang ito ang anyo ng gumawa sa kanya kaya masasabing si Solana talaga ang tunay na nagmamay ari ng pagmumukha ni Carmela.

Inilatag agad nito ang bagong luto na apple pie at fresh juice. “I'm so sorry for the sudden visit. Walang kasalanan si Daniel. Sana nagsabi kami bago kami nagpunta dito. Noong malaman kong nakarating na kayo at nandito kayo sa farm house ay naisip ko agad na bumisita. How are you?!” masiglang masigla si Ma'am Salome. Animo walang atraso dito ang pamilya niya. Hindi agad siya nakapagsalita. Nag-ipon siya ng lakas ng loob bago nagsalita.