Sumulat Ng Tula Mga Nobela at Kwento

Puno ng emosyon na sambit ko kaya mas lalo itong nataranta. "Susmaryosep! Huwag na huwag kang magsasalita ng ganyan Thalia. Hindi ka pa nga nakakalaban para sa panig mo ay sumusuko ka na kaagad? Papaano ang lola mo? Paano ang mga pangarap mo?" Mariing pangaral nito pero ngumiti lang ako ng mapait.

"Sumi's POV" "Hoy! Tulala ka diyan." "Ha?" napakurap-kurap ako saka inayos ang sarili ko. Tinaasan ako ng kilay ni Lera. "Paano ka makakapagconcentrate sa pagtuturo niyan kung tulala ka. May problema ka ba?" nag aalalang tanong niya. Tanging iling lang ang sinagot ko pero halatang hindi siya naniniwala.

Sobrang saya niya! ‘Ang talino niya, nakagawa siya ng tula. Ang kanyang tula ay kamangha-mangha.”

sabi nya habang tumatawa. "Marunong kang sumulat ng tula?" I asked in astonishment. Hindi kasi halata sa kanya. Ni pagiging matalino nga ay wala sa hitsura nya, yung pormahan nya kasi ay parang isang bulakbol na estudyante at feeling bad boy. Tumawa ito ng marahan, "Oo naman. Hindi lang halata pero mahilig ako sa mga tula." "Oh." I nodded. "Pareho pala tayo kung ganon."

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

Ibig sabihin, nakasalalay sa bet kong ulam ang magiging ulam mamaya. “Wow, ako talaga ang masusunod,” sabi ko habang natutuwa. “Sige, parang gusto ko ng ginataang puso ng saging na may pusit, kaya mo ba ‘yon?” “Uy, Lumi, ayos ‘yun ah. Matagal ko nang hindi natitikman ang ganoong klase ng ulam. Na-miss ko tuloy bigla ang ganoong luto ng Tatay Atlas mo,” natutuwa niyang wika.

Muli ay kinalma niya ang sarili bago nagsalitang muli. "Kayo daw po gusto niyang ulamin este gusto niya po daw tikman mo siya este yung niluto ni Sir ma'am. Maaga po kasi siyang nagising para ulamin kayo, ano bato! ipagluto po kayo ng ulam ma'am." muli ay kinilig si Ate Luz. Kinilig rin ako ng slight ngunit 'di pinapahalata kay Ate Luz. "Ayoko at baka gayumahin pa niya ako."

Hindi nila alam kung paano magiging sapat ang kanilang mga pagsusumikap upang mapawi ang lahat ng pagdududa. --- Pagpapatawad at Pag-ibig Sa kabila ng lahat ng pagsubok at mga duda, may mga sandali pa rin ng pag-ibig na nagpapalakas sa kanila. Sa isang gabi ng pagtitipon, si Adrian at si Alexa ay nagkaroon ng pagkakataon na mag-usap nang masinsinan. Sa harap ng lahat ng mga kasamahan, si Alexa ay nagbigay ng isang tula na nagsasaad ng kanilang mga pangarap para sa bayan.

Ni hindi man lang siya kinausap ng matagal, muling dumako ang tingin niya sa mga bond papers. “Bahala na,” wika niya saka nag-search ng iba’t ibang tula sa internet, pinili niya yung mga hindi sikat at kilalang writer. Napangiti siya ng malapad nang ma-kumpleto ang anim na tula, mabilis niya nalang mako-kopya ang mga yun. “Wala pang alas dose tapos ko na lahat ng ‘to,” nakangising bulong niya saka nagsimulang magsulat sa bond paper.

Dinampot ko ito at binuksan at nagsimulang magbasa. I saw rays of the sun, peeking on the mountain's peak. Trees are shaking slowly, as leaves falls on the shores of the river. I'm walking along with these woes. Filling the voidness beyond fullness. Still, I am nothing. Napakamot ako ng ulo dahil ang lalim ng mga linya ng tula, bagama’t naintindihan ko ang bawat salita pero ang kahulugan nito ay hindi ko mawari. Bumalik ako sa unang pahina nito, nais kong makita kung sino ang may akda ng tula. Pero nang sinipat ko ito ay walang nakalagay na pangalan.