Sumulat Ng Tula Novels & Stories

Puno ng emosyon na sambit ko kaya mas lalo itong nataranta. "Susmaryosep! Huwag na huwag kang magsasalita ng ganyan Thalia. Hindi ka pa nga nakakalaban para sa panig mo ay sumusuko ka na kaagad? Papaano ang lola mo? Paano ang mga pangarap mo?" Mariing pangaral nito pero ngumiti lang ako ng mapait.

"Sumi's POV" "Hoy! Tulala ka diyan." "Ha?" napakurap-kurap ako saka inayos ang sarili ko. Tinaasan ako ng kilay ni Lera. "Paano ka makakapagconcentrate sa pagtuturo niyan kung tulala ka. May problema ka ba?" nag aalalang tanong niya. Tanging iling lang ang sinagot ko pero halatang hindi siya naniniwala.

Sobrang saya niya! ‘Ang talino niya, nakagawa siya ng tula. Ang kanyang tula ay kamangha-mangha.”

And that's another factor that I should consider kung maaring totoo nga bang may nararamdaman ako kay Shantall na higit pa sa pagka-kaibigan. Hindi ko na ang pinansin yon at nag-focus sa ginagawa namin lalo na at marami-rami ang mga gusto ang magpagawa ng tula as a form of confession. At dahil pareho kami ni Joshua na marunong gumawa ng tula ay kami na ang umako sa task na 'yon habang ang mga kasama namin ay ang tumula.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

Nakangiti kong kinakausap ito. "Ang ganda, ikaw ang liwanag sa madilim na kalangitan. Liwanag na nagbibigay ng pag-asa kahit na dumating sa puntong walang-wala na." Nasasabik akong gumawa ng tula. Ito ang ginagawa ko sa tuwing naiisip ko kung ano ang pakiramdam ng may pamilya at sa tuwing nalulungkot ako. Ngayon, magkakapamilya na rin ako. Magagawa ko rin ang paggawa ng tula nang masaya ang pakiramdam ko.

God this is frustrating that i thought! "Kuya sumosobra kana!" Mabilis kong nilapitan si Colten at hinila ito patayo. "Tumayo ka na diyan wala ng papatunguhan ang pag-uusap na ito kung init ang ulo niyo ang pinaiiral!"

Ibig sabihin, nakasalalay sa bet kong ulam ang magiging ulam mamaya. “Wow, ako talaga ang masusunod,” sabi ko habang natutuwa. “Sige, parang gusto ko ng ginataang puso ng saging na may pusit, kaya mo ba ‘yon?” “Uy, Lumi, ayos ‘yun ah. Matagal ko nang hindi natitikman ang ganoong klase ng ulam. Na-miss ko tuloy bigla ang ganoong luto ng Tatay Atlas mo,” natutuwa niyang wika.

Muli ay kinalma niya ang sarili bago nagsalitang muli. "Kayo daw po gusto niyang ulamin este gusto niya po daw tikman mo siya este yung niluto ni Sir ma'am. Maaga po kasi siyang nagising para ulamin kayo, ano bato! ipagluto po kayo ng ulam ma'am." muli ay kinilig si Ate Luz. Kinilig rin ako ng slight ngunit 'di pinapahalata kay Ate Luz. "Ayoko at baka gayumahin pa niya ako."

Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman! Ang punto ko lang sa tulang ito Alekhine, I like you too! DJ Toyang ♥ “Sira ka talaga, self…” humahagikhik na sambit ko nang basahin ulit ang ginawang malayang tula. I felt satisfied with my poem, though. One way of writing a heartfelt poem was reflecting the person that you are in your piece. Bibo akong tao kaya gusto kong lumikha ng klase ng tula kung saan kapag binasa ni Alek ay maririnig niya ang boses kong nagna-narrate roon.