Sumulat Ng Tula Mga Nobela at Kwento

Humahagulgol na wika ko. "Tsk!" Singhal nya at tumawa ng mapakla. "Anong gusto mo, pasalamatan kita pagkatapos ng ginawa mo? Haila, niloko mo'ko. Baliktarin man natin ang mundo, nagsinungaling ka sa'kin at ayaw na ayaw ko sa mga sinungaling na kagaya mo." May diin pa ang bawat salitang binitawan nya dahilan para masaktan ako ng todo.

𝑃𝑎𝑛𝑜 𝑘𝑢𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑢𝑙𝑜𝑛𝑔 𝑛𝑎 𝑑𝑢𝑚𝑎𝑡𝑖𝑛𝑔? 𝑁𝐴𝑁𝐺𝐼𝑁𝐺𝐼𝑁𝐼𝐺 𝑛𝑎 𝑛𝑎𝑝𝑎𝑦𝑢𝑘𝑜 𝑢𝑙𝑖𝑡 𝑎𝑘𝑜..𝑚𝑎𝑦 𝑛𝑎𝑟𝑎𝑟𝑎𝑚𝑑𝑎𝑚𝑎𝑛 𝑛𝑎𝑟𝑖𝑛 𝑎𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑙� ��ℎ𝑎𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑢𝑛𝑡𝑖-𝑢𝑛𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑙𝑢𝑚𝑎𝑙𝑎𝑛𝑑𝑎𝑠 𝑠𝑎 𝑝𝑖𝑠𝑛𝑔𝑖 𝑘𝑜..

seryosong sagot ni Haruko. "Eto mga kapatid, Ano ang pagkakaparehas ng UTOT at TULA?" tanong ni Nikolai. Napaisip naman ang dalawa. "Pareho silang May T?" sagot ni Kenji. "Hay! hindi ko alam. Ano nalang?" sumusukong sagot ni Haruko. "Hahaha! edi Pareho silang nagmula sa POET." saad ni Nikolai. Halos mautot naman sa katatawa ang kaniyang mga kapatid at ama.

Sa ilalim ng bilog na buwan Nakaukit tadhanang 'di malilimutan Kabiyak na siyang kasangkapan Bilang trese ang katapusan Siyang itinakda na may palatandaan Sa kanyang balat nakaukit ang buwan Isa, dalawa, hanggang labing-tatlo Propesiya'y magkakatotoo Siyang binibini na may purong dugo Susi sa pinakamakapangyarihang pinuno Bakit ganito ang laman nito? Muli kong binasa ng tahimik ang taludtod ng tula. Ang weird lang na magsusulat ng ganito si Chantelle. Is this some kind of trip? Or some important message to someone. Muli kong pinasadahan ng tingin ang nilalaman ng papel. Maaari nga kayang may lihim at importanteng kahulugan ang nilalaman nito?

Chapter 66 Hanggang makarating kami sa venue ay agad kaming sinalubong ng mga bisita ng pagbati. Habang nag-umpisa ang programa nag bibigay ang mga bisita ng payo at si Julius ay poems. Iwan ko kung saan ito nakakuha ng tula. "Ito ay para sa inyong dala sana ay magustuhan ninyo ang aking handog," sabi nito. " Ang pamagat ay "I DO"

Tila buhay ko’y nawawalan ng pag-asa Mundo ko’y umiikot sa apat na sulok ng silid Tanging karamay, isang munting makinilya Kaulayaw sa kalungkutan, Itong aking munting Talento. Sa mundo ng mga tula, kalungkuta’y napapawi Tanging pangarap ay masilayan ang mundo Ngunit sadyang ipinagkait sa kaawa-awang nilalang “Saglit na huminto sa pagtipa ang aking mga daliri mula sa makinilya ng marinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan.

Pumikit ulit ako. Ibinuka nito ang aking dalawang-hita at tinanggal nang tuluyan ang aking panty. Argh! Then in a minute, I can felt his dominant tongue swirling, playing, licking my cl*t! Oh, f*ck! Hayan na naman ang pakiramdam na gusto ko ng maihi sa sobrang kiliti. Damn!

Pagkatapos ay bumalik na ako sa lamesa para mag-almusal na ulit. Masama bang sabihin na, sana ‘yong napanaginipan ko na lang ang mangyari sa buong gala namin ngayon? “Tulala!” sabay bugaw ni Tita ng kung ano sa harapan ko. Napapikit-pikit naman ako dahil doon.

Kalokohan. Bumaba siya at nagtungo sa dalampasigan. Habang naglalakad ay tiningala niya ang mabituing langit at naalala ang isang tula na kanyang nabasa...pilit kong binabalikan ang mga alaala sa malayong bahagi ng aking kahapon...ito'y tila lampara na aandap-andap sa pusod ng dagat at mga bituing nahuhulog mula sa langit na nagiging abo sa sandaling dumantay sa aking mga palad...

All things bright and beautiful, All creatures great and small, All things wise and wonderful, The Lord God made them all. Madali lang turuan si Tim dahil pagsapit ng tanghali ay na perpekto niya ang pagmemorize ng tula.Masayang-masaya si Tim na nakatanggap ng star mula sa akin.Sa sobrang katuwaan nito ay ayaw ng bumaba pa sa silid upang mananghalian kung kaya't nagpahatid na lamang kami ng pagkain kay Ditas.