Sumulat Ng Tula Mga Nobela at Kwento

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

Suplado! Sumandal ako sa aking kinauupuan habang ang mga mata ay nakapukol lang sa batang nasa aking harapan. Kumain na lang ulit ito at hindi na muling nagsalita. Mukhang ayaw sabihin sa akin kung may problema ba siya o may kinasasama ng loob. Baka nahihiya, saka baka may gusto lang itong ipabili sa kanyang tita pero hindi nabili. Baka iyon ang problema nito.

Kinuha ko ang earphone ko sa aking bag at agad na nilagay sa tenga para makinig ng music. Habang nakikinig ako ng music sa aking tenga ay biglang nag iba ang kanta, kung kanta nga ba itong matatawag o tula. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. Isa, dalawa, tatlo! Ang mahuhuli ko ay papatayin ko." paulit ulit ito

Taka kong tanong Nag-angat siya saakin ng tingin at ngumiti "Hinuhuli palang po" Napatango tango nalang ako kahit na nagtataka padin Isda? Sinong manghuhuli? Imposible kasing siya ang manghuli dahil malapit nang tumakip ang araw sa mga ulap Lumabas ako ng mansion at nagtungo sa dalampasigan, nilanghap ko ang sariwang hangin ng umihip iyon

tanong ko "Yakap sa dilim." sabi niya at ngumiti "Wow tagalog song yan ah." sabi ko "Yea." sabi niya at sinimulan na niya itogtog ang gitara niya "Sandal mo sana ang ulo mo sa unan." kanta niya, ang sarap pakinggan ng boses niya "Katawan mo ay aking kukumutan." nakatitig lang siya sakin habang kumakanta

natatawa ring sambit ni Lola na siyang nagluluto ngayon. “Well, it’s not really same taste with your Tamales, Tita,” sabi naman ni Tita na napakibit pa ng balikat. “Wala namang espesiyal sa luto ko. Bolera ka pa rin talaga hanggang ngayon,” naiiling na saad sa kaniya ni Lola kaya napatawa na lang si Tita. “Of course not, Tita, nagsasabi lang po ng totoo,” natatawang sambit naman ni Tita sa kaniya.

Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe. Tiningnan ng dalaga ang mga salita at nagtanong, "Miss, ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?" Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog."

Napapikit na lamang siya at sabay tumulo ang luha nito. Dahil sa wala siya mapagsabihan ng kaniyang saloobin ay minabuti na lamang nito na sumulat ng tula ukol sa kaniyang Damdaming sawi. Tulad ng dati niyang ginagawa kapag siya ay nalulungkot ay minamabuti niyang sumulat ng tula at ibigkas ito sa kalikasan tulad kagubatan, ilog, batis at talon. Matapos gawin ang tula ay pumunta na siya sa talon ng Pagsanghan. Kaniyang binigkas ang gawang tula.

Akmang kakagatin ko na ito nang biglang pumasok sa isip ko ang susunod na mga saknong ng tula. ' Latak ng kasinungalingan, Tiyak na ika'y pagsasarhan, Bahid ng pagkukunwari, Hindi mo mawawari, Sa paring nagkamali, Hanapin ang ugat ng talulot sa bahaghari.' Binaba ko ang mansanas. Nasa isang pagsusulit pa rin ba ako? Ngunit wala akong nabuksan na ibang pintuan maliban sa una kong napuntahan.

At sa dulong bahagi ay andun ang isang tula. Hindi ko alam pero ako ay napaibig sayong mga mata Sa buong buhay ko ngayon ko lang naramdaman ang saya Pero iba ka sa akin, at alam kong hindi na tayo muling magkikita Kahit na ganon, nagawa ko namang iguhit ka Sana muli tayong magkita para mas lalo kitang makilala Hindi ka na matanggal dito sa aking isipan, kaya ito ako, tumutula