Novel & Cerita Sweetest Person Meaning

Inaral niya talaga ang recipe ni Mama para sa akin! Napangiti na lang ako habang inaasikaso nilang lahat. I will never forget to thank Him everyday for giving me these people, especially Kylo. He is the one that I want to be in this life time. We may failed our relationship before pero ngayon... we are stronger—we are sweeter. And I will be with him forever because he is the only one that I wanted to be with until my last breath.

deretsyong sabi ko sa babaeng nasa harapan ko. Mula sa pagkagulat ay biglang nagbago din ulit ang eskpresyon ng kanyag mukha. Lumambot ito at muling gumuhit ang matamis na ngiti sa kanyang mga labi. “Sorry, hindi ko alam. You don’t like sweets pero tinangagap mo ang lahat ng binibigay ko sa iyo. Naa-appreciate mo ang lahat ng ginagawa ko,” saad nito sa akin.

Bagaman napagod ay masayang-masaya ako at hindi maalis ang ngiti sa aking labi. I think, this is a sweetest goodbye for the both of us.

At pang huli hinalikan nya sa bibig ang dalaga, tumagal ito ng ilang sandali bago mag salitang muli. "Always remember that, no matter what happen, ikaw lang wala ng iba." Biglang nakaramdam si Channy ng matinding kilig dahil sa mga salitang binitawan ng binata. Nakaramdam din sya ng kakaiba pero ipinag sawalanag bahala na muna nya ito. "Haynako, I'm Mr, Professor Sweetest Addiction then." -------------- Binibining_Nhor

“It's sweet.” Napangiwi ako sa kanyang sinagot. Grabe talaga ang reaksyon ng lalaking ito. “Ayon lang?” Tumango siya. Napailing na lang ako. This man is hopeless. “You know, minsan need mo ring kumain ng sweets para maging alive-alive ka. Nakakagising 'yan at nakaka-hyper.” Matabang kong sabi. “I don't like sweets.” “Yeah, yeah, right,” sumusukong sabi ko.

“May tatlong palapag ito, at ang pinakamababang palapag ay ang paborito mo—tsokolate na may lamang salted caramel. Ang nagluto nito ay gumawa pa ng maliliit na bulaklak na gawa sa asukal na eksaktong kapareho ng mga bulaklak sa iyong bouquet.” Muli akong napaiyak, kaya pinipilit kong pigilan ito. “Allison… handa ka na ba talaga para dito? Ibig kong sabihin, malaking bagay ang pag-aasawa. Paano kung—” “Paano kung mag-away kami? Paano kung magbago ang mga bagay? Paano kung mapagtanto namin na hindi kami perpekto para sa isa’t isa gaya ng akala namin?” tinapos ko na ang sinasabi niya habang tumitingin sa kanya. “Inisip ko na lahat ng iyon, Ate Cassandra. Ngunit ang totoo… hindi ako nag-aalala k

Kaya naman ay hindi niya sasayangin ang pagkakataon na binigay ng Diyos sa kaniya na maipakita kay Lyv ang pagmamahal niya. "Ang sweet naman. Baka sa umpisa lang ito," sabi ng babae. "Hindi magbabago ang sweetness kong ito, Lyv. Alam mo naman kung gaano kita hiniling sa Taas, hindi ba? Then why would I become stupid to make you experience my sweetness only at the beginning? I will always be as sweet as a white chocolate and honey." The woman giggled. Halata na kinilig ito sa sa sinabi niya.

"Are you asking me that para marinig na sabihin kong mas masarap ang sa 'yo?" Kaagad na nanlaki ang mga mata ni Hope at mas humaba pa ang nguso. "Oh my gosh! You're so mean, honey." Natawa si Isaac at napailing-iling. "I love your cupcakes, Hope. Walang nang tatalo pa sa mga gawa mo kahit pa makatapat mo ang best pastry chef sa buong mundo." Natawa na rin si Hope. "You're being exaggerated, you know that?"

“Ang sweet ni Sir, ‘no, Ma’am? Biruin ninyo iyon? Kahit na magkatabi lang ang kwarto n’yo at office niya, hindi pa rin siya mapakali. Kanina pa iyan pabalik-balik dito sa pinto para lang itanong kung gising na kayo. Ilang beses niya ring sinabi na agad kang dalhan ng pagkain kapag gising ka na. Ayaw niyang nagugutom ka at ayaw niya talagang malalayo kayo sa paningin niya kahit sandali.” Napatigil ako sa pagsubo at pasimpleng sinulyapan si Ashley. Nakita ko ang pag-asim ng kaniyang mukha dahil sa sinabi ni Marie. Alam naming dalawa na ang tinatawag ni Marie na ‘sweetness’ ay siya ring dahilan ng pagdurusa ko. “Gano’n ba?” pilit ang ngiting sagot ko, bagaman nanlalamig ang aking mga daliri. “M

Kaya daw ako ganito katahimik at walang kangiti-ngiti sa labi dahil hindi ako mahilig sa matatamis. Sure, eating sweets can lift someone’s mood. But this girl? She seems like a sweet treat herself—warm, addictive, and impossible to resist. “Sera, hindi mo naman kilala iyan, tara na nakakaabala ka,” mahinhin na saad ng Mama niya nang makalapit sa’min. “Kilala ko siya, mommy! His name’s Ethan!” Nanlaki ang mga mata ko nang makilala niya ako. I haven’t told her my name yet. How?