Tagalog Jokes 2022 Novels & Stories

"May milagro bang nangyari?" Tumuro sa kisame ang isang daliri ni Tom. "Kapag mayroong milagrong mangyayari, tiyak na tiyak na." "Teka, teka, ang gulo mo naman," angal ni Bodjie. "Sabi mo kanina, okey na?" "Malapit na malapit na, hindi okey na," pagtatama naman ni Tom. "Ang ibig sabihin, lumalaki na ang savings nating lahat. Kalahati na lang ang kailangan nating bunuin."

bakit siya sumisigaw? "ETO NA MALILIGO PALANG PO." sigaw ko din at ngumisi 'tagalan ko kaya para mas exiting. Dahan dahan lang ang pag ligo dahil baka mamaya madulas ako at baka dito na ang katapusan kaya kailangan mag ingat lalo na't alam kong may demonyong nag hihintay sa labas. "P*****A CHESKA BILISAN MO." "P*****A TYRONE MANYAK MAG HINTAY KA."

biro nya "Paano ka naman mamamatay? May sakit ba ako na ikaw lang nakakaalam?" Tanong ko dito "Eh kung tignan mo kaya mga tingin ni kuya Wade sa akin" sagot nya "Hayaan mo sya, dukutin ko mata nya eh" sagot ko sa kanya "Joke lang, bawal pa ako mamatay. Likigawan ko pa si Zane" sabi nya na nakapagpalingon sa akin

["Oh? Nasaan ka apo?" ["Nasa mall po, La. Si lolo po ba nandiyan?"] Tanong ko. ["Ha? Ah eh wala eh, alam mo naman ang lolo mo, busy, masyadong mahal ang trabaho."] Inilapag ni lola saglit ang phone niya tapos kinuha ulit, ["Ay siya apo, busy ka yata. Mag-enjoy ka diyan kasama ang mga classmate mo."] Tumingin ako sa paligid ko at nakakita ng isang maliit na portal, nandoon si lola at kumakaway. ["Nako, kayo talaga, La. Hahaha!"]

He smiled and even clapped when at some of the lame jokes my collegue tried to pull off. Tahimik lang akong nakamasid sa sulok, papasa na ‘kong estatwa sa ayos ko sa totoo lang. Can’t balme me though, pilit ko pa ring kinukumbinse ang sarili kong ‘di n’ya narinig ang kahihiyan na ginawa ko kanina. S***a, Gen. Kung sa bingo purong-puro ka na.

Malakas kong bulyaw sa kanya. "Jusmiyo kang babae ka. Maaga pa sa'yo 'yan? Ako nga alas singko dilat na ang mga mata ko." My eyes widen. Linoloko 'ata ako ng bruhildang 'to e. "Seriously? Alas singko? E ni hindi pa sumisikat ang araw a?" "Iyan ang gising ng mga mahihirap. Mayaman ka kasi kaya kahit matulog ka kailan mo gusto may kakainin ka pa rin."

( "Wala kang pakialam dito!" "Unsay walay labot??! Eh kung mataga mo 'tong mga batang 'to huh? Gusto kag tagaon pud tika??"("Anong walang pakialam??! Eh kung mataga mo 'tong mga batang to huh? Gusto mo bang tagain din kita???") Tsk.tsk. By just looking at them while bickering, I can't help but shook my head in awe kahit hindi ko naman masyadong naiintidihan ang mga pinagsasabi ng mga ito.

“Hindi araw-araw.” "Hindi naman kailangang araw-araw." Pumikit ako. "Paano kung mapagod ako?” “Edi magpahinga ka.” "Paano kung gusto ko na lang mawala?” "Hindi kita hahayaan.” Napadilat ako. "Corny mo.” "Pero kinilig ka.” "Hindi kaya!” "Sinungaling.” Tumawa ako at sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang linggo, parang gumaan ang dibdib ko.

nakangisi n'yang wika saka mabilis na tinungga ang alak. "Wag mong i-bottoms up!" pag-pigil ko saka inagaw sa kan'ya ang bote. "Isalin nalang natin sa baso para hindi ganun kabigat sa'yo." wika ko na kinatawa n'ya. "Alam ko na. Maglaro nalang tayo. Paunahan tayong makahula ng commercial na lalabas sa tv. Kung sino ang unang makahula maaring magtanong. Dapat masagot naman 'to ng natalo at syempre iinom din s'ya ng isang bote ng alak. Pero 'pag hindi n'ya 'to nasagot sa loob ng limang segundo, iinom pa s'ya ng isa pang basong alak. Game?" wika n'ya na hindi ko naman sinagot.