Tagpuan Site Novels & Stories

kalmado lamang na tugon ng binata at itinigil ang sasakyan sa harap ng malaking bato sa loob ng kweba. "Nasa Callao Cave ba tayo?" "What? No. This cave is a private property. Isa pa, ang layo ng Callao Cave dito." "I see. Anong malapit na tourist cave dito?" "Duba Cave. Pero sobrang layo pa rin nang cave na iyon dito. Why?" Kasabay ng tanong ng binata ang pag-angat pataas ng malaking bato sa harap niya. Hindi na nagawang sumagot ni Carnation sa tanong nito dahil napatanga na siya harapan nila. What the hell? A secret gate?

"I am still searching for best location" " Saang lication ba ang prospect mo?" " Well, I have two option Tagaytay or Bagiuo." "Both are great location for that project." "Kaya nga po Dad kaso wala pa kming nakitang lupa na ibinibenta." " Well, huwag kang magmamadali may makikita karin." "But kailangan ko ng maitayo ito as soon as possible dahil nagbayad na ang Valdez group sa shares nila"

Nginuya ko muna iyong hipon sa loob ng bibig ko bago ako sumagot, "Ahmm.. nag-arrange po ako ng tour with the resort guide na kung puwede po tayong dalhin sa Magpupungko Tidal Pools, Maasin River at kung gusto niyo po, sa Tayangban Cave Pool." "Cave pool?" ulit ni Sir Frank. "Interesting." "May kasama pong konting spelunking iyon at may tubig po ang loob ng cave," paliwanag ko. "Kailangan pong daanan ang kuweba para marating po ang pool." "Malalim 'yong tubig sa loob ng kuweba?" si Sir Maui naman ang nagtanong. Tumango ako. "Pero may mga bato naman po na puwedeng apakan at mga lubid na puwedeng hawakan. Sabi po kanina ni Bradley."

Mayroong isang maliit na upuan na nasa gitna ng tuktok, at isang tanda na may nakasulat na “LUGAR NG PANGARAP.” “Tara, umupo tayo,” sabi ni Zeus, humihila sa aking kamay. Umupo kami sa upuan at tinitingnan ang tanawin. Tahimik lang ang paligid—ang tanging ingay na naririnig namin ay ang hangin na humahampas sa aming mukha. “Zeus, ito ay napakaganda,” sabi ko, hawak ang kanyang kamay. “Hindi ko malilimutan ang lahat ng nangyari dito sa Baguio. Ang mga alitaptap, ang Mines View Park, ang palengke—lahat ng ito ay espesyal para sa akin. Dahil kasama kita.”

“Kahit gano'n, hindi ako titigil. Kung may paraan para mailigtas siya, gagawin ko.” Saglit siyang natahimik bago muling tumipa sa keyboard. “Then we start with this.” Pinindot niya ang isa pang file. Lumitaw ang mapa. Isang satellite image ng isang lumang pasilidad sa gitna ng kagubatan na may markang pula sa gitna. “Location tag from his comm signal,” sabi niya. “The last ping was from here... somewhere north of Tarlac. Abandoned bio-research site. It’s where the Seraph project was revived.”

Isa rin itong kilala sa Pilipinas na pinaka magandang dive sites sa buong mundo. Hindi pa ako nakarating doon dahil nga bahay at school lang ang ginagawa ko. Mabuti nga si Tuko ay nakapunta na roon dahil minsan kapag may handaan like pista ay invited naman siya dahil may mga kamag-anak sila roon. Noong isang taon nakapunta si tatay dahil niyaya sa tatay ni Tuko kaya nakapunta siya doon ng libre. Sasakay ka pa kasi ng bangka para makapunta roon.

At the end walang nagawa sila Tita Glaiza but to agreed. First destination namin dito sa Siargao ay ang Mapungpungko Rock pools. It was emerged at low tide, calm basins of clear seawater carved into jagged stone by time and waves. Beyond them, the ocean roared and broke violently, as if guarding the stillness within. The pools reflected the sky like glass, serene and fleeting before the tide returned.

walang pagaalangan na wika ko. Nakita ko ang pagkunot ng mga noo nila kaya naman nagpatuloy lamang ako. “I suggest that we begin the project in Lapu Lapu, the island itself is advantageous enough. As a retailer myself, hindi lamang naninirahan roon kun’di pati ang mga turista ang dapat na goal natin,” “We can also produce products from different places at mapapadali ang paglabas at pagpasok ng malalaking produkto dahil sa kalapit na Mactan pantalan at paliparan.”

sagot ko at itinuon ang tingin sa labas ng bintana. Wala naman talaga... ginagambala lang ako ng... ng panaginip ko kagabi. Pagkalipas ng halos kalahating oras ay nakarating na nga kami sa orphanage na sinasabi ni Thauce. Maluwang ang lugar at maraming mga halaman na halata mong alagang-alaga ng mga naroon. Marami rin ang mga bata na naglalaro sa may bermuda grass. May mini playground sa pinakagilid at pagkatapos sa dulo kung saan inihinto ni Thauce ang kaniyang sasakyan ay mayroon naman fountain. May estatwa sa gitna non. Isang baba na nakatayo, mahaba ang buhok at napakaganda ng mukha.

Gamit ang karanasan niya sa pagpa-part time simula noong bata pa, naging magaling siya sa pakikipag-usap sa tao. Dalawang buwan na ang nakalipas nang mabili ng malaking kumpanyang PETILLA Group ang pinagtatrabahuhan niyang Taiku Car Dealership. Ang Pettila ang numero unong korporasyon sa Tacloban City. Simula nang hawakan ito ng bagong tagapagmana at sumailalim sa matitinding pagbabago, lalong sumikat ang kumpanya sa buong bansa. Nadala rin ng swerte ang Taiku at lalong lumakas ang benta nila.