Novel & Cerita Tasting Menu

“Pasensya na, naipit ako sa traffic.” anito at naupo. “Okay lang, kaaalis lang naman ng kliyenteng kausap ko.” pagsisinungalin ko. Tumingin ito sa table. “Kaya ba maraming pagkain?” tanong nito. Tumango ako at ngumiti. “Oo, tumikim lang sila. Hindi sila nagpunta rito para kumain. Parang food tasting na rin. Gusto lang nilang makita ng personal yung mga menu rito.” patuloy ko.

Martha's enthusiasm was infectious as she continued to gush about the restaurant's exquisite features. "And look at the menu! I've never seen such a selection before! Lobster, filet mignon, truffle risotto… It's like a dream come true." Osiris chuckled, his appreciation for the moment mirrored in his eyes. "You're right. The menu here is something else. And the fact that we can enjoy it together makes it even better."

--- Meanwhile. About thirty minutes passed. The romantic dinner Lyndon prepared finally arrived. Silver domed lids covered the dishes, steaming salmon rice, roasted vegetables, creamy soup, handcrafted pastries na parang menu sa isang five-star BGC fine dining restaurant. The chef placed the plates carefully in front of Talia and bowed. “Please enjoy your meal, Ma’am. I hope your evening is pleasant.” Talia forced a polite smile and nodded. “Salamat.” The chef quietly left. Now silence settled around her.

GRAPES “Bakit ka napatawag?” tanong ko sa kabilang linya. “Uhm, wala naman gusto ko lang ma-confirm yung schedule mo bukas for food tasting…” “Food tasting?” “Sa wedding namin, alam mo na, kailangan natin mag food tasting para ma-make sure na masarap naman ang pagkain.” “Uhm, ano eh… hindi kasi ako pwede bukas… may gagawin akong importante.”

“We’ve seen Mishon at his best and worst, and we all know that Ada brought out the best in him. This is a love story worth celebrating. Cheers to forever!” Sina mama at papa ay nag-congrats lang, hindi na nagsalita ng mahaba kasi ayaw daw nilang kunin ang spotlight sa amin, ganoon din ang parents ni Mishon. Kaya, matapos ang mga speeches, sinimulan na ang fine dining experience. May limang-course gourmet meal na inihanda ng world-class chefs, kabilang ang caviar, lobster bisque, Wagyu steak at chocolate soufflé na may edible gold flakes. Bawat guest ay may personalized menu card na naka-engrave ang kanilang pangalan.

"Noted Ma'am. Thank you so much." Napangiti nalang ako nang umalis na ito sa aking harapan. Limang o sampung minuto lang ay senerve na sa akin ang white wine habang ini-enjoy ko ang pakikinig ng jazz music. Hindi rin nagtagal ay senerved na rin ang dinner ko. Na amaze ako sa bilis ng serbisyo nila. Giant Prawn with mushroom and basil leave. Ginamitan rindaw ng wine para mas lalong malasa ang giant prawn. May soup din na gawa sa basil, at salad na may basil leave din. Kakatuwa. Basil ang menu nila for tonight's dinner sa mga bagong dayo na customers. "Maraming salamat sa masarap na hapunan na inihanda ninyo." Sabi ko sa waitre na nagse-served sa akin.

At kasabay ng banayad na ihip ng hangin ang tunog ng mga alon na marahang humahalik sa pampang. Tahimik na inilabas ng waiter ang mga putahe. Fresh seafood. Grilled meat. Pasta. Mga prutas. At iba't ibang dessert. Samantala... Tahimik lamang na nakatingin si Tina sa mesa. Hindi siya agad humawak ng kutsara. Napansin iyon ni Celestine. "Iha?" Napatingin si Tina. "Bakit hindi ka kumakain?"

Wala uupo lang. "What's your order ma'am?" tanong nang isang lalaking waiter dito at ibinigay ang menu nila. "Carbonara and Iced tea please." "Is that all, ma'am?" "Bakit ililibre mo ba ako?" Tanong ko sa kanya dahilan para magulat siya sa sinabi ko. "Just kidding. Yes, that's all." Sabi ko. Tumango ang waiter saka iniwan na ako doon. Habang nag hihintay ay nahagip nang mata ko ang isang lalaking papasok sa restaurant.

"Amuyin mo. Tingnan mo ang kulay. Tikman mo. Kapag nandoon na 'yung tamang aroma, kapag malalim at malinaw na ang kulay, at saktong-sakto na ang tama sa dila, ibig sabihin, ready na. Sabi nga ng tatay ko noon… ang alak daw ay may sariling kaluluwa. Hindi mo puwedeng madaliin o pilitin. Kailangan mo siyang hayaan, kailangan mo siyang samahan." Sumingit si Celine sa usapan. "Hindi po maramihan ang ginagawa ni Tito. Ilang palayok lang bawat taon, para lang sa mga special na bisita. Sobrang special ng lasa niya. Sa unang lagok, medyo wild at matapang, pero ang aftertaste niya napakatagal mawala. May halong amoy ng wildflowers sa bundok at sobrang tapang ng flavor profile niya."

“Sige, kain na tayo. Pero ikaw ang taya sa meal na ’to.” Walang pakundangang hinablot nito ang menu at pinili ang ilan sa pinakamahahal na putahe, halatang may halong paglalabas ng sama ng loob, pero hindi mabigat, mas parang pabirong tampo. Natawa na lang si Cassie. Hindi niya namalayang gumaan na pala ang pakiramdam niya. Marahil… sobra lang talaga ang inalala niya.