Tattoo Man Quotes Novels & Stories

"I had this painted on me by myself. Magulo ang utak ko noon dahil malaki ang problema sa buhay. O, wag ka nang mag-usisa kung ano iyon. Basta, magulo. Mahirap." Dumaan ang katahimikan sa aming pagitan. Wala akong maapuhap na sasabihin kasi ramdam ko ang pait sa tinig niya, ang paghihirap na sinasabi niya. Iyong hindi mo kayang ipaliwanag kasi nakakasakal na nakakahiya. "Wow! Tattoo artist ka? Uy, magandang business iyan, parekoy! Pwede mong pagkakitaan iyan," kambyo ko para pagaanin ang vibes.

Well, they seem close, lalo na’t dito rin nagpapatattoo si Vernon. “Hold my hand, don’t look at it anymore.” Pumikit ako nang marinig ang ingay mula sa tattoo machine. Madiin akong humawak sa kamay niya, I was closing my eyes real hard dahil masakit pa rin iyon kahit papaano. “Do you mind if I ask if there’s any meaning behind this tattoo you wanted?” The tattoo artist asked. “I have nothing in my mind—” Vernon pressed my hand, cutting my words off.

Turan n’yang hindi ako tinitingnan. “Paano akong makakapag-trabaho kung alam kong galit ka sa akin?” Pagkuwa’y turan kong naglalambing sa kanya. “Ano ‘yong pinapakita niya sa’yo?” Iritableng tanong niya nang lingunin niya ako bago niya inalis ‘yong mga braso kong nakapulupot sa kanya. “Ha?” Napakunot-noo ako bago ako saglit na nag-isip. “Ah, wala ‘yon. May tattoo kasi s’yang mukha ni Batman. Pinakita niya lang.”

Binalingan niya ang dalawang lalaking lumapit sa kinaroroonan naming sofa. “Manunuod lang naman ako.” ani ng isa. Pumuwesto sa gilid ko. “Tsk! Kakakita ko lang ng sampung ganyan. Walang-wala ‘yan sa akin, babae.” Humalukipkip ang may tattoo sa kanyang braso. Sumandal siya sa pader habang nasa akin ang mga mata. “Labaaas! Dami niyo pa sinasabi.” Sigaw ng babae.

His tattoo is showing because of his black sleeveless shirt. “Why did that man call?” tanong niya na may halong irita sa boses. His forehead was furrowed. I shrugged. “Para kamustahin ako? That’s what friends do, Accius. It’s normal.” I said seriously. “Really,” he said sarcastically. Umirap ako at tinalikuran na siya.” “I’m not even seeing them these past months, Accius. And it’s frustrating.” He frowned. “You wanna see them?”

Tinanggal na nila ang piring sa mata ko at hindi man lang ako nagulat ng makitang lima sila. Muli nila akong tinayo at pinaupo sa monobloc chair, tinanggal nga nila ang tali sa kamay ko ngunit ang katawan ko naman ang tinali nila kasama ng monobloc chair. "Sinong nag utos sa inyo ito?" Tanong ko. "Hindi ako mayaman, wala akong pera, wala kayong makukuha sa akin..." "Wala kaming pake sa status ng buhay mo miss.... Binayaran kami para gawin ito..." Nakangisi na sabi ng lalaking pinakamatangkad sa kanila ngunit mapayat, my tattoo itong ahas sa kaliwang braso.

Siya rin ang may tattoo ng pusang may espada sa leeg. "Pucha, wala akong makita. Nasan ang kalaban?" "Tanggalin mo kasi salamin mo!" sigaw ng isa. "E aesthetic ko 'to eh!" Jacket Lang Guy – Walang t-shirt, jacket lang, naka-chew ng toothpick. "Tangina parang sarap laruin ng dalawa, parang jackstone," sabay ngisi at luwa ng toothpick. "Lumpuhin ko muna 'tong kutis-artista, para hindi makasagabal."

Hindi na siya makapagsalita. “Perhaps you’re wondering why you’re in that room? Are you naked, if you don’t mind me asking?” Ngumisi ito. Lumitaw ang pantay nitong mga ngipin. Paano nito nalaman ang nasa isip niyang tanong? Was he a psychic? The man was really good-looking. Maybe it’s an understatement to call him that. He was way beyond good-looking. Kahit na punong-puno ng tattoos ang katawan nito ay hindi iyon nakabawas sa taglay nitong kaguwapuhan.

'' Bati ko sa kanila pero para silang walang narinig. ''Look, kulang ako sa tao ngayon, don't worry mataas ang pasahod ko,'' sabi niya ng nakapameywang. ''Magse-serve, kukuha ng orders lang ang gagawin mo.'' ''Tattoo artist ako, wala akong pasensya sa makukulit na customer. Sa pagta-tattoo, magdudutdot lang naman ako ng balat.'' Iritable niyang sagot pagkatapos ay humalukipkip.

Tumagilid pa ako ng kaunti para makita nya ang tattoo ko. Ngumuso naman sya. Bahagya naman akong kinabahan. "Bakit? Ayaw mo ba ng may tattoo?" Tumingin sya sa akin. "Parang ang dumi po kasing tingnan sa katawan ang tattoo. Para sa akin lang po ha." Mariin ko namang nailapat ang labi ko. Eh di madumi na pala ako tingnan sa mata nya kasi may tattoo ako. "Pero infairness, bagay po sa inyo ang may tattoo. Hindi kayo maduming tingnan. Ang astig nyo pong tingnan."