Teacher-student Novels & Stories

Isang teacher para sa mga bulag at isa para sa normal ang mga paningin. Ang itinuturo sa akin ng teacher para sa bulag ay kung paano ako makakapagsulat kahit na hindi ako nakakakita, pagbaybay ng mga letra para matuto akong bumasa at siyempre, ipinapasulat niya sa akin kung ano ang mga natutunan ko sa teacher ko na para sa mga normal na estudyante.

Tumango ito nang bahagya, parang tapos na ang usapan. “Sige, mag-class ka na.” Simple. Diretso. Parang utos. Napahinto si old lyn. “…” Wait lang. Sino ba ang teacher? At sino ang student? Siya dapat ang nagbibigay ng instructions. Pero bakit parang siya ang sinusunod? At mas nakakapagtaka— Hindi niya napigilan ang sarili niya. Parang may sariling isip ang katawan niya.

Hindi ko na trabaho ang maghanap ng mga salitang hindi niya kayang bigkasin. “Teacher ka,” muli niyang sabi. “May reputasyon kang dapat ingatan. Hindi mo puwedeng basta—” “Tumigil ka nga sa kakasabi niyan!” Napatingin siya sa akin. “Ang pagiging teacher ko ay hindi nangangahulugang wala na akong sariling buhay. Hindi ibig sabihin na hindi na ako puwedeng kumain sa labas, makipagkuwentuhan sa kaibigan, o umuwi nang gabi kapag gusto ko. Alam ko ang responsibilidad ko. Hindi mo kailangang ipaalala iyon sa akin.”

Hinihikayat namin ang mga matatanda at estudyante na matapang na tanggapin ang psychological counseling at magsagawa nito, upang maging mas malusog ang kanilang isipan. Bilang isang teacher, mayroon akong ganitong layunin, at ako'y buong pusong tinanggap ang magpa counseling. Hindi ko iniisip na ito ay isang dahilan para ako'y ma-judge ng mga tao."

“Kaya nga. Isa pa ay porket asawa na siya ng biggest investor ng school natin ay akala mo kung sino na para mag-leave at bumalik kung kailan niya gusto.” “Tayo pa tuloy ang sumasalo ng iba niyang trabaho tapos ngayon nag-cause pa ng eskandalo sa last program.” “Oo nga, eh. Ang kapal ng mukha.” “Pero syempre hindi siya sisisantehin. Malakas ang kapit, eh.” “Hoy, mga tsismosa! Teacher pa naman kayo kung ituring pero iyong tabas ng dila niyo ay daig pa ang walang tinapos! Pwede bang tumigil na kayo?” saway ni Teacher Heidi.

na binitawan namin sa dilim ng kusina. “Good morning, Sir!” bati ng mga estudyante sa kanya. Ngumiti siya, pormal at walang bahid ng emosyon. Walang sinuman sa paligid ang nakakaalam na kagabi lang, halos hindi kami magkahiwalay. Ngayon, magkaibang mundo na kami—ako, isang estudyante; siya, ang propesor kong kailangan kong igalang at iwasan.

“So… teacher-student relationship kayo?” Tumango ulit si Harmony. Maingat na nagtanong si Zenaida, “Sure ka ba na hindi ka naloko?” Una, nag-alala siya na baka naloko sa kasal. Ngayon naman, baka raw naloko sa feelings. Ganyan talaga ang tingin ng karamihan sa teacher-student relationship. Isang guro, isang estudyante, hindi pantay ang posisyon. Dagdag pa ang admiration o paghanga, madaling malinlang ang estudyante.

, wika ng bakla kong co-teacher. Salamat naman at sumabat itong bakla na 'to kaya nabaling sa kanya ang atensyon ng lahat. Siya naman ngayon ang naging sentro ng tuksuhan. Nagkatawanan kami na para namang hindi kami stress sa paper works, sa mga estudyante, dagdag pa 'yong classroom observation namin. Hays, buhay teacher nga naman.

Alam ko naman na maganda ang mga mata ko pero hindi ko lang inaasahan na sasabihin niya iyon sa akin nang malapit pa ang mga mukha namin. Uunahan ko na ang sarili ko bago pa niya maisip, teacher siya at estudyante ako. There is always a huge difference between the two. There is a thousand miles gap between me and him. Malabo. Napakalabo. Humalukipkip ako at tinitigan ang isang bulaklak na walang kaparehong bulaklak. Mag-isa lang siya at napapaligiran pa ng mga naglalakihang bulaklak sa paligid niya. Sinadya ba ni John na isang piraso ang ilagay diyan?

Lumipas ang isang linggong hininging palugit ng school kay Leslie at bago pa man siya magpaalam sa kanyang mga co- teacher at mga student ay dumating na ang kapalit niyang bagong teacher na magtuturo sa kanyang mga estudyante.