Novel & Cerita Teachers Quotes From Students

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

“Ang bilis nilang matuto.” “Siguro dahil ikaw ang nagtuturo.” “Wow. Compliment ba ‘yon?” “Hindi. Statement lang.” “Tse.” Pareho naming pinapanood ang mga estudyanteng patuloy na nag-eensayo. “Alam mo,” sabi ko sa kanya, “kahit mahirap, masaya pala ‘tong ganito. ‘Yung nagtuturo ka para maging handa ang lahat.”

Panot pa rin pala siya hanggang ngayon. "May mga dating nursing students po kasi siyang pinakita sa amin no'ng nag lecture siya. Isa po kayo ro'n. Tawag nga po niya sa inyo 'the great mikaycle (miracle)'." Tsk. Kahit kailan talaga si Prof. "Kasi kahit po laging pasang-awa raw po ang grades niyo lumulusot pa rin daw po kayo." Hindi ko alam kung matutuwa ako sa mga sinasabi nila o hindi, pero totoo naman kasing grumaduate akong pasang awa ang grades.

Tumango tango lamang siya at pumasok na kami sa classroom sakto naman at naroroon na ang prof namin. "Good morning class? How was your vacation?" "Boring!" "Okay naman prof!" "How about you Ms. Mcdemort?" "Memorable." "Interesting can you share to us? What makes your vacation memorable?" "Its confidential, baka pag sinabi ko Ipaguidance mo ako." nakangising sagot ko. "Oh, I see. Nevermind, so I am glsd that you guys have different experiences, sana ay nagawa niyo ring sulitin ang bakasyon niyo. And because this is our first day I will discuss about the-

“There will come a time, Ceila, when you will find the balance. Hindi kailangang ngayon. You don’t need to pressure yourself. Teaching will always be there, waiting for you. The university is open, but more importantly, your calling will always remain. Once a teacher, always a teacher.” Napayuko ako, hinaplos ang aking tiyan na bahagyang kumilos. Parang sumang-ayon ang anak ko sa sinabi niya. “Maybe you are right, Ma’am. Siguro sa tamang panahon, kapag mas maayos na ang lahat, kapag ligtas na ang pamilya ko… I will stand in front of my students again.”

May hinala siya sa kanyang isipan, ngunit hindi niya ito sinabi nang direkta sa dalaga at sinabi na lang niya dito ng seryoso "It's okay to fall behind for a while, with your ability and talent. You are unmatched by ordinary geniuses. Reeve, as long as you still want to pursue this path, it's not too late to start over." "Huwag mong kalimutan, you were the most satisfactory student in his teaching career. Be proud of that" Nakinig lang si Reeve at ngumiti If the teacher heard that, baka mapangiti lang siya at sabihin na napilitan lang siyang pumili ng pinakamataas sa mga mababa." Remembering her former elegant yet sharp-tongued professor, Reeve Carzen's smile faded slightly. "I saw in the n

Masayang ani ng teacher nila Jessy. "Naku hindi—" naputol ang iba niya pang nais sa sabihin sa teacher nang may biglang umakbay sa kaniya. Pagtingin niya ay si Terence iyon at ang lapad na ngiti sa labi. "Thank you po sa maayos na pagtuturo at guidance sa iyong mga estudyante, isa sa anak namin ang maraming natutunan at hindi rin nabu bully." Pasalamat ni Terence sa guro.

Tumungin ito ng malalim sa estudyanteng maghampas sana sa kaniya ng niya. Muli pang nagsalita si Zhaine. " Ito pagkakatandaan ninyo. Mga duwag lang ang may hawak ng ganito. Bakit, para ipanakot sa akin o sinusubukan ninyo ako. P'wede naman, kung gusto n'yo magkasubukan tayo. Handa ako. Hindi ako easy na teacher para mapasunod ninyo't mapaalis sa classroom na ito. So, Shall we start our lessons?" –sabi nito, bumalik na sa blackboard para umpisahan ang lesson nila.

mabilis na utos niya at ilang sandali pa ay inangat niya ako kaya gulat akong napakapit sa leeg niya para hindi mahulog. "H-hey, ibaba mo ako," sabi ko kalaunan ng makabawi pero malamig niya lang akong tiningnan. The coldness in his eyes made me shiver. "D'you wanna die?" I swallowed hard. "Ma'am!" my students yelled but I heard my co-teacher stop them.

Mahinahon kong sabi. Sinamaan niya ako ng tingin. “At bakit ka nangingialam, Ms. David. Dapat nga ay sisihin din kita, eh. Dahil sa kapabayaan mo bilang guro ay mawawalan pa tayo ng investor,” galit na ani nito. Kumunot ang noo ko. Kinukwestiyon niya ang paraan nang pagtuturo ko sa mga estudyante ko? I'm always doing my best.