Novel & Cerita Teachers Quotes From Students

Nag babayad naman ako ng tuition dito pero kung makapagsermon sila at makapanakit kala mo nag pro-promisory notes lang ako dito. Haisst.. Nasa gano'n akong pag iisip ng maka rinig ako ng pag sara ng pinto. Marahil hindi nila matiis yung mga naririnig nilang sermon sa akin. Pero salamat dito at 'di na ako gaanong naiilang dahil kami nalang ni prof ang magkakarinigan. ''Sa susunod na maulit ito Meixie kakakausapin kona talaga ang mga magulang mo.'' sabi ng teacher ko na agad kong ikinanguso.

I respect you po, as a teacher, I respect you, but I believe you awe me one hell of an apology. Mahabang litanya ni Lexie saka buong tapang na tinitigan ang bastos na guro, kita ni Lexie kung paanong nag dilim ang mukha nito lalo pa at sinamahan pa ng ‘ohhh’ ng kanyang mga kaklase. “How dare you embarrass me in front of my students?”

natawa ako dahil sa pagdadrama nito sinabayan rin ako ng lahat sa pagtawa. "Okay okay stop na, let's go to our lesson." natatawang sabi ko, the day is great my students are not that good because it's a last section pero mabilis sila matuto at maganda sila kasama and they are also a good students they are happy every day and made my day okay, the class for today is not whole day because kakabalik lang rin nila 'coz of vacation they need some rest ayoko rin naman na biglain ang utak nila sa mga activities na magaganap.

Hindi siya nakakaboring na kausap, he also know how to drive the convo we have. "Minsan nakakainis syempre. Ikaw ba naman magtuturo sa unahan while your students are not listening and just doing some useless things..." he answered when I asked him what he feels like a teacher. I laughed a bit "Buti hindi ka sumisigaw kapag naiinis ka..." I added.

Binura niya ang lahat ng sinulat niya sa whiteboard saka niya binigay sa akin ang marker. Umupo siya sa isang upuan na para sa mga lecturer na bumibisita sa amin. “Ano? Ikaw ang magturo ngayon, matalino ka di ba?” I pouted. Napahawak ako sa tainga ko na namumula na yata. Walang araw na hindi ako napapagalitan kaya mas gusto kong mag-absent. “Diyan ka magaling, puro ka salita. Kababae mong tao pero hilig mong sumagot ng guro mo. Iyan ba ang natutunan mo sa mga magulang mo? Siguro wala kang natutunan,”

Huminga siya nang malalim bago magsalita. “Actually… there’s something I’ve been wanting to ask you,” panimula niya nang marahan. “About my studies… things have been really hard lately. The students there keep talking about me, saying unkind things. It’s getting worse every day, and it gives me so much stress that I can barely focus.” Tumingin nang seryoso si Hitoshi sa kaniya. “I see. That sounds difficult. What do you think you should do?”

masayang bati niya, habang may nakapaskil na ngiti sa kanyang labi. She need to pretend that everything is okay. Ayaw ni Hadassa na maapektuhan no’n ang pagtuturo niya, isa pa ayaw niya ring idamay ang nga estudyante sa personal niyang buhay. “Good morning, teacher! We missed you!” sabay-sabay na bati ng mga ito. “Aba naman, at talagang na-miss ako ng mga batang ang gugwapo at ang gaganda!” papuri niya.

“Kahit hindi pa ganoon katagal mula noong nagsimula kang magturo dito, malinaw na makikita ko na ang lahat ng ibang guro at mag‑aaral ay lubos na nagmamahal at gumagalang sa iyo. Napakaganda ng iyong pangalan at reputasyon sa loob ng pamantasan na ‘to!” Dahan‑dahang umiling nang bahagya si Theodore habang nakangiti rin, walang kahit katiting na pagmamalaki o pagyayabang sa kanyang kilos at itsura. Ang kanyang boses ay nanatiling malambot, mapagkumbaba, at puno ng paggalang habang siya ay sumasagot. "Thank you so much for your kind words… I’m simply doing what I should, and what is my duty as a teacher.” mahinahon niyang ipinaliwanag.

Lumapit siya sa taong nagsalita at tinitigan ito nang mariin. "Ginoo, pakiusap, manahimik ka! Inutusan mo ba ang mga estudyante ko na magpakamatay? Hindi mo man lang inalam ang katotohanan, anong karapatan mo para itanong iyan? Napakagagaling ng mga estudyanteng ito, at sinisiraan mo sila sa sinasabi mo! Ako ang guro ng mga batang ito, at hindi ko papayagang siraan ng kahit sino ang aking mga estudyante nang ganito!"

Dahil sa text niya ay hindi ako nakapag concentrate sa buong umaga ng klase ko. “Argh!!” sigaw ko ng makalabas na ang aming teacher. Nagtinginan ang mga classmates ko sabay tawa. Malamang na iniisip nila na dahil iyon sa quiz na binanggit ng aming teacher na ginawa na yatang hobby ang magpaquiz sa amin. “I feel you, Margaux…” natatawang sabi ni Tessa habang sinusukbit ang bag sa kanyang balikat.