Teachers Quotes From Students Novels & Stories

Ngunit kapag tipong patapos na ang oras ng aralin nila sa akin ay lahat ng mga niluto nila ay binibigay nila sa akin na may kasama pang note. "Sinabi ko naman sa inyo na hindi ako mahilig sa mga matatamis. Salamat sa mga iyan pero ibigay niyo na lang iyan sa mga taong nagngangailangan." maayos na pagtanggi ko sa kanila. Pauwi na ako ng mga oras na iyon pero marami sa mga estudyanteng humarang pa talaga sa akin para ibigay ang mga iyon sa akin.

deretsyo kong sabi at tahimik na tumango ang guro. "Attorney... kung academics lang ang pag-uusapan, wala akong masasabi kay Janice." Napatingin ako sa kanya, naghihintay pa ng sunod niyang sasabihin. "She's one of my best students. Laging maayos ang grades. Hindi pala-absent. Maaga pumapasok. Magalang sa teachers. Hindi rin siya pasaway." Tahimik akong nakikinig habang nagsusulat sa maliit kong notebook.

Nag babayad naman ako ng tuition dito pero kung makapagsermon sila at makapanakit kala mo nag pro-promisory notes lang ako dito. Haisst.. Nasa gano'n akong pag iisip ng maka rinig ako ng pag sara ng pinto. Marahil hindi nila matiis yung mga naririnig nilang sermon sa akin. Pero salamat dito at 'di na ako gaanong naiilang dahil kami nalang ni prof ang magkakarinigan. ''Sa susunod na maulit ito Meixie kakakausapin kona talaga ang mga magulang mo.'' sabi ng teacher ko na agad kong ikinanguso.

Kaya naman, ngumiti ako ng tipid ngunit napangiwi lang dahil hindi man lang siya ngumiti pabalik. Kailanman ay hindi ko talaga mahuhulaan kung kailan niya gustong ngumiti o hindi. Nasa harapan lang kami ng classroom at hindi ko talaga maiwasang mapaisip kung ano ang sasabihin niya. “Ms. Alvarez, You’ve been my student since junior high school. And I’m very aware that you’re a smart and responsible student.” So? “Pero lahat ng mga subject teachers niyo ay may sinasabi sa akin tungkol sa ‘yo.”

"Pinapasa ko lang kasi ang notebook ko nang basta. Kahit walang sulat basta sinabi nilang ipapasa, binibigay ko." Natikom ko ang bibig ko sa sinabi niya. I don't really understand why some students are not fan of studying tapos kapag bumagsak sila, nagkukumahog sila sa teacher to pass them. I know some of them have their own reasons pero itong kagaya ni Kylo na mukhang nagbubulakbol lang, it's not valid. "I know... Hindi tama ang ginawa ko, Miss. Don't worry, kapag 'di ako nagsulat ng notes ko, papayagan kitang saksakin ako ng ballpen."

Natawa ito dahil sa kanilang naging rekasyon, hinintay niya muna na kumalma ang lahat bago siya muling nagsalita ngunit naunahan naman ng isang estudyante. "Sorry, Ms. Torres you just impress us all!" Komento ng isang lalaking estudyante na mula naman sa unahan. " Yeaaah! You are so beautiful Ms. Torres!" Sigaw naman ng isang estudyante mula sa gitna atsaka napa sipol pa ito. Dahil doon ay muling naghiyawan naman ang lahat. Pati mga teachers ay nakisabay na rin.

Sa ilang mga paraan, nadama niyang responsable siya sa pagkaladkad sa kanya sa lahat ng ito. "Let's spend some time together," dahan-dahang sabi niya, nanatiling nakatutok ang tingin kay Micky. "Layo sa iba. Hayaan mo ang mga taong ito para mapag-isa kita. Marami akong dapat matutunan, pero may maituturo ka sa akin, di ba?" Napabuntong hininga ang mga estudyante. Hanga sila sa kanyang katapangan at kahandaang isakripisyo ang sarili para sa kanila.

Ngunit nang tumigil ito at humarap sa amin ay tila nasabik ako sa kanyang ituturo. “Oh ano pang ginagawa ninyo riyan? Sumunod na kayo sa akin.” Ngumiti ito at pumamewang. “Didn’t I tell you that I am not a woman of textbook? I do want to teach my students through experience! Kaya lets go!” Talon pa nitong aya sa amin na buong sabik naming ikinatayong lahat. Mga oras ng buhay namin na inakala naming kasiya-siya. Ngunit ang matutunan pala ang bagay na ito ay isang pagdurusa.

I smiled at them. “Pero Ma’am, ikaw po talaga gusto namin na teacher,” malungkot na sambit ni Kiro. One of my students. “Gusto ko din manatili sa inyo pero hindi na puwede eh,” para ‘to kay Lyria mga anak kung alam niyo lang. “Ma’am huwag niyo po kami iisnobin ha,” he said.

Isang estudyante, si Bea, medyo nahiyang nagsalita, “Ma’am, sana po dito pa rin kayo hanggang dulo. Kasi mas masaya ‘pag kayo ang teacher.” Natigilan ako, natouch sa sinabi niya. “Thank you, Bea. Hindi man ako laging nandito, pero promise, gagawin ko ang best ko habang kasama ko kayo.” Nagpalakpakan sila, at ramdam ko ang welcome nila. Sa araw na ‘yon, alam kong kahit maraming pagsubok, may mga estudyanteng dahilan para magpatuloy. At sa likod ng classroom, nandoon pa rin ang taong ready akong saluhin, kahit anong mangyari.