Tell The Truth Novels & Stories

May pahawak pa sa dibdib nitong tanong. Pumunta sa likod niya si Tasia at iniyakap siya sa likod, "Yes na Yes! You know im just saying the truth. Ayaw ko naman na sabihin na mas gwapo ka sa kanila kase its not true. Diba kase bad ang mag-lie? Saka ayaw ko namang masaktan ka kase nagsinungaling ako. Gusto ko lang maging honest." Pagpapacute pa nito kay Lui.

“Don't worry magbabayad siya sa mga kamalian at kasalanan niyang ginawa. Let him tell you the truth dahil sa tingin ko naman hindi siya nagsisinungaling ngayon.” “Oh. My son, let me correct you. I never lied. Tahimik lang ako kung magplano. And if they ask me a question. I never answer them. So? Never akong nagsinungaling. Sadyang ginaganahan lang ako magkwento ngayon.” “May gana ka pa talaga!” “Okey. Ayaw niyo malaman ang totoo? Then, wag kayong maniwala. Hindi naman ako ang mawawalan.”

“Yes?” Ngumiti siya, mahina pero totoo. “Good morning.” And just like that, the lie didn’t feel like a lie anymore. It felt like the only truth I wanted to believe in.

Na ang kasinungalingan kong iyon ang magiging pundasyon ng lahat ng ito. Now that everything’s real… the truth might destroy her. Hindi niya kailangang malaman. Hindi niya kailangang pasanin pa ang bigat ng lahat. She already lost so much.

dagdag pa niya. “At proud ka pa talagang marami kang ikinama?” tinaasan ko siya ng isang kilay. “Sa haba-haba ng sinabi ko, iyan talaga ang tumataka sa isip mo?” hindi makapaniwalang saad niya. Hindi ako umimik at sinamaan lang siya ng tingin. “Being honest is different from being proud. I was just telling the truth–” “Ang sakit naman ng katotohanan mo.”

worry is laced on his deep baritone voice. I fake coughed, "I'm sorry, I can't go to work today," I fake coughed again. "But you're fine last night when I see you off," Hunter said. "Well, I-uhmm, I stayed up last night eating and drinking soda with my girls that I feel cold even the AC's off..." I coughed again, I want Hunter to say that it's okay for me to skip work today. "I know that I'm at fault, Hunt, you don't have to say it."

Ramdam niya kase at dinig ang totoong concern sa tanong na iyon ni Lyndon. Gusto sanang sabihin ni Anika na na okay lang siy a pero kasasabi lamang ng binata na ang pagsisinungaling ay hindi niya ganun ka perpekto.Kasasabi lamang nito na hindi itigil na niya ang pagsisinungaling kaya kapag nagsalita siya ay tiyak na hindi nito paniniwalaan. Pero naisip naman ni Anika na papaano kung sabihin niya ang totoo na napakasakit na, may pakialam kaya ito?"

I wish I was like Keith. "I agree with that, duwag ka nga" bahagya akong natawa dahil sa sinabi nito. He was really like that so straight forward pero mas gusto ko naman iyon kaysa magsinungaling sya di ba. Its better to say the truth than lies, less pain in truth. "Alam mo kung bakit?" "B-bakit?"

Galit na galit na tanong niya. Hindi ko alam kung ito na ba ang tamang oras para sabihin ko sa kanila ang totoo. I want to hide the truth but no matter how hard I try to stick the secret between me, Shamae, and Zaijan I really couldn't!

Nakakadalawang sabi na siya na sinungaling ako, ah? “Nagsinungaling ka kanina na inaantok ka na when the truth is hindi ka pa naman talaga inaantok at ayaw mo pa ring matulog. And secondly just now, siinabi mo na hindi totoong ayaw mong mag kwento ng tungkol sa buhay mo, when the truth is ayaw mo naman talaga.” Napanganga na lang si Ezaiyah bunga ng sobrang pagkamangha.