Tell The Truth Novels & Stories

Nagtatakang tanong ko rito. "It's because our teacher said na mag kwento about sa mommy at daddy namin. I just tell them the truth...or maybe I should just lie so--" "It's better na mag sabi ng totoo kesa sa magsinungaling ka Elizabeth." Napalingon ako sa likuran ko at nandon na pala si Xander sa likuran ko nakatayo.

“Hindi pa ngayon… pero malapit na.” “Bakit hindi mo masabi ngayon?” Doon ako natahimik. Her question hung heavily between us, and I had no response. Because I knew that once the truth left my mouth, there would be no turning back for her. Hindi na siya makakaalis sa mundo ko. She would be locked into my reality forever. “At least trust me this much,” paos kong sabi, putting every ounce of my sincerity into it. “I'm protecting you.”

Kung hindi ko pa idadampi ang palad sa kanyang braso ay tuluyan na siyang matutulala. Something's bothering her. She gasped and composed herself again. I pursed my lips as I shook my head with determination. "Ma, you can stop now if you-" "No, Saki. You need to know the whole truth," she stated with firm conviction evident in her tone and expression. Napakurap-kurap ako. Sa huli ay natahimik na lamang. She swallowed hard before continuing where she left the story.

Kung hindi niya nga sinabi baka hindi ko rin mismo namalayan sa sarili ko. “I don’t laugh,” sabi ko na lang sa kaniya. “Bakit naman? Wala namang mali kung tumawa ka ha,” banayad niyang saad. “Wala akong karapatang tumawa sa buhay kong ganito.” “Humans have emotions. Everyone can feel happiness. Don’t deprive yourself of being happy, even it was so small. Happiness is happiness. It doesn’t have the measurement, so be happy, Princess,” kaswal na saad niya ulit.

Tahimik kaming kumakain nang muling nagsalita si George. “Anong balak mo ngayon, Nick?” “I’m planning to tell her the truth,” seryoso kong sagot. Biglang tumigil sa pagkain si George at tumingin sa akin. “Sigurado ka na ba?” “Yes. Kailangan na niyang malaman ang katotohanan. Ayoko nang patagalin pa.” “I know the truth will break her, pero mas masasaktan siya kung mas tatagal pa itong sikreto.”

Utos niya kay Janice nang manatiling tikom ang bibig nito. "Stop it, Nica!" Dumagundong ang tinig ng ama sa apat na sulok ng silid niya na ikinagitla niya. "Tama na ang paggawa ng kuwento para siraan ang ikalawa mong ina sa akin. Huwag mong tutruan ang kapatid mong magsinungaling para lang maniwala ako sa mga hinahabi mong kwento. Tanggapin mo sila sa pamamahay na ito kung ayaw mong magalit ako sa iyo!"

sabi niya sa akin. I quickly nods my head. "Oo, bro. Nagsisinungaling naman siya kung kailangan talaga lalo na pagdating sa amin, especially to her parents and friends. Nagsisinungaling siya pagdating doon. Madalas ay hindi naman siya nagsisinungaling, bro. She's always telling me the truth. Hindi naman siya sinunggaling na tao, eh. Kagaya ko rin siya na hindi naman nagsisinungaling unless ay kailangan talaga. Minsan ay kailangan rin naman natin na magsinunggaling pero madalas ay ang magsabi ng totoo ang ginagawa natin. Kung sinunggaling talaga tayong tao ay sinunggaling talaga tayo palagi," sagot ko sa kanya.

Tinignan naman niya ako bago siya napabuntong hininga. "The truth comes with a price. And telling you about it may put your life in danger," sagot naman niya sa akin. Hindi naman ako kaagad nakaimik. Bakit ba ganito, bakit kahit alam ko na maaari akong mapahamak ay desidido akong gawin ang lahat para malaman ang totoo. "Sabihin mo sa akin, Michael. Nakikiusap ako, sabihin mo."

that no matter how hard I try to reach Isles, no matter what effort I put, he will always leave some parts of him unsaid. Na kahit magsikap ako, hindi niya ang bubuksan ang sarili niya sa ‘kin. And I find it hard to be contented with that. Kinuha ko ang kamay ni Isles. I held it and stared at his eyes sincerely. “The truth will always prevail. Kahit anong tago ng tao sa katotohanan, lalabas at lalabas din iyon. Kahit gaano pa kayaman o kamakapangyarihan ang isang tao. No matter how much money they use... Hindi man ngayon o hindi man agad, siguradong darating ang tamang panahon, magiging malaya rin ang katotohanan. It seems unfair... but it will come. You just have to be brave enough.”

dinuro pa ako ni Luis sa mukha at pakasama ng tingin nito sa’kin. Malakas talaga ang pakiramdam ng taong ‘to kapag nagsisinungaling ka sa kaniya. Wala kang takas. Inshort, wala na akong takas ngayon. Do I need to tell them the truth? Fuck! Nahihiya ako. Bumuntong-hininga ako ng malalim bago hinarap ang pinakahihintay kong pagkakataon.