Tell The Truth Novels & Stories

Bumalik ako sa couch at inilapag ang wine glass sa coffee table. "Why don't you just tell him the truth?" Kibit-balikat ko. "Tutal kapag umuwi siya, malalaman at malalaman din naman niya ang totoo." Napatiim-bagang siya. "Look, Theo. I am trying to fix everything for our family-"

nakangiti kong sabi ngunit nanginginig ang aking katawan. Telling the truth isn't always so easy. But we have to. I’m not scared to tell the truth. Hindi ko na kayang mabuhay pa sa kasinungalingan. Gusto ko ng makasama ang mga anak ko. Ito na ang pagkakataong hindi ko kayang palampasin.

Hindi napigilan ni Mayee na matawa. Maging ako natawa rin. “Okay.” Tumayo ako. “Isa lang ang hihilingin ko habang nagtatrabaho ka sa akin.” “Sige po.” “Kapag may itatanong ako...” “Always be honest.” “Kahit masakit.” “Kahit hindi ko magustuhan.” “I prefer the truth kaysa magandang kasinungalingan.” Seryoso siyang tumango. “Opo, Ma’am.”

Wag kang laging nagmamadali at dahil nakukuha mo ang gusto mo. "Nakakatawang isiping ganito ako aabot at isang babae lang magpaparealize sa akin ng lahat. May magagawa pa ba ako para maibalik siya?" I ask mom bitterly "Its always about truth and trust. If you tell her everything and her response is to push you away you must understand it and accept it..that sometimes we can't revert things for our own convenience just because we become honest about something. "

"SINASABI KO NAMAN SA'YO, WALA TALAGA AKONG ALAM SA TINATANONG MO." Pag pupumilit n'ya pa rin sa'kin. Ilang beses ko bang uulitin na wala akong alam? "TELL ME THE TRUTH!" "AYYY SINASABI KO NA NGA ANG TOTOO EH! ALIN BA ANG HINDI MO MAUNAWAAN DO'N?" Hindi lang pala s'ya masungit, malaki rin ang trust issue.

Umupo ako sa kama niya at niyakap siya. Dapat malaman ng anak ko kahit nasa murang edad pa lang siya para hindi ako mapunta sa komplikadong sitwasyon. Kapag dumating na ang tamang pagkakataon na sabihin ko ang totoo, ay hindi na magiging komplikado. Kaya ngayon sasabihin ko na. "Baby, the truth is hindi ko talaga kilala ang ama mo," saad ko na ikinaangat ng tingin niya sa'kin.

At mas mahalaga ang honesty kaysa anumang pagtatakip. “I’ll tell her tonight. Tapos na ang pagtatago. Luna deserves the truth.” Mahigpit ang hawak niya sa manibela, pero ramdam niya ang kaba. Alam niyang masisira nito ang tiwala. Alam niyang may masasaktan. Pero kung patuloy niyang ikakaila, mas lalo lang itong magiging malaki. Huminga siya nang malalim, sinubukang palakasin ang loob. “Buo na ang desisyon ko,” bulong niya sa sarili. “I’ll tell her everything.”

“If is a big word. If implies uncertainty. It means you don’t have proof. “Not yet.” Lumingon siya sa’kin. “Are you looking for proof? Or are you looking to create a narrative?” “I’m looking for truth.” “Whose truth? Yours? The media’s? Some conspiracy theorist’s?” Lumapit siya sa’kin. “Or actual, factual truth backed by evidence?” Ilang dipa nalang ang pagitan namin. Ramdam ko yung tensiyon sa aming dalawa. “I want the actual truth,” sagot ko. “Don’t you?”

Para siyang may kaaway o ano. Lalapit na sana ako roon pero parang may sariling isip ang mga paa ko na nanatili lang sa kinatatayuan ko, napagpasiyahan na makinig na lang sa mga sasabihin pa nito. “I can’t do this anymore. If you won’t say the entire truth to her, ako na ang gagawa.” naunang saad nito. Truth? Anong truth? Tsaka sasabihin kanino? At sino ba ang kausap niya—

"DON'T LET YOURSELF BE FOOLED BY SOMEONE YOU LOVE. KNOW THE TRUTH. PS: BE READY. I'LL BE TAKING BACK WHAT IS MINE"