Novel & Cerita Thank You For Your Concern

"Thank you for taking care of me. Gumaling ako agad dahil sa'yo." Umiwas ako ng tingin at tinanggal ang kamay ko na nakahawak sa noo nya. "Ginawa ko lang 'yon dahil hindi kakayanin ng konsensya ko na pabayaan ka dito. Wala namang ibang tutulong sa'yo kundi ako lang. I didn't help you because I'm worried or something," He chuckled. "Okay. I understand. But still, thank you for making me warm for the whole night."

Dito na naman ang pagiging concern niya kaya nahuhulog ako sa kanya. “Concern ka na naman sa ‘kin, Kenneth. Alam mo bang nasa moving on process pa rin ako.” Pinilit kong magmukhang nagbibiro pero failed naman. “Hindi ko man sa suklian ang feelings mo sa ‘kin pero hindi mawawala ang concern ko sa ‘yo. Magkaibigan tayo, ‘di ba?”

muli nitong pahayag. "Thank you very, Sir, for entertaining me. And I'm sorry for your losses. I'll hang up the phone now. For I know that you are very busy person," aniya. "Your welcome, Mr De Luna. It's my duty to explain to any of the costumer specially now that we are facing such a situation. Thank you as well for understanding. Have a nice day.

Cheers! Cheers!

Tumawa siya na para bang may kung anong nakakatawa sa mga sinabi nitong iyon. "Aw, na-touch naman ako roon. I am thankful somehow because you only made me feel that you are concerned about me. So, thanks. I'll be taking your advice." nakangiti pang saad niya. Sa mga pagkakataon naman na iyon ay literal nang hindi maipinta ang mukha nito. Para na rin itong bulkan na anumang oras ay nakahanda nang sumabog.

Muli po ay maraming maraming salamat po sa inyong pagbabasa. ANNE^_^

“Ay, nakalimutan ko may amnesia ka pala. Hmm, halos magdadalawang linggo ka na rito, pwede ka na siguro magpa-check up ulit. Ayokong mabahala sa kalusugan mo. Kaya please lang, sundin mo ang sinasabi ko.” Pumintig ang puso niya. Hindi siya pwedeng magpa-check up kapag utak ang pag-uusapan dahil maboboking siya. Katapusan na ng kanyang kaligayahan. “Okay, fine. I’ll do it. Thanks for your concern.”

malambing nitong sabi. "Thank you?" Naramdaman niya ang paggalaw ng ulo nito. Tumango yata. "Salamat sa concern." "Wala yun. And next time, kapag pagod ka na, huwag mo na kaming ihahatid para makapagpahinga ka ng maayos. What if, magkasakit ka? Sinong mag-aalaga sa iyo?" kunwaring sermon niya rito. Bagama't nasa sistema pa rin ang pagkagulat sa ginawa nito'y hindi niya napigilang hagurin ang likod nito, nagbabaka-sakaling gumaan ang pakiramdam nito.