The Actor Chord

“ถ้าขืนเธอยังดื้ออีก คราวนี้ฉันจะจับเธอฉีดยาด้วยเข็ม 58 ซีซีแน่ เธอเลือกเอาว่าจะกินยา หรือจะฉีดยา!!”

ช่วงปิดเทอมของมหาลัย ‘พลอย’ นักศึกษาสาวสวยลุคเนิร์ดดูใส ๆ เมื่อความเหงาและความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวเข้ารุมล้อม ความรู้สึกที่มีกับแฟนหนุ่มเริ่มห่างเหิน กับพี่ชายแท้ ๆ ก็ไม่ค่อยจะได้ใช้เวลาร่วมด้วย สุดท้ายก็หันมาพึ่งพาพี่ชายข้างบ้านอย่าง ‘เคน’ ซึ่งยังเป็นเพื่อนคนสนิทของพี่ชายเธออีกด้วยในการบรรเทาความเหงาที่ซ่อนอยู่...

คู่หมั้นบ้าบออะไรกันวะต้องเลือกระหว่างพี่หรือน้อง คนอย่างเจ้านายไม่เคยต้องไปนั่งรอให้ผู้หญิงมาเลือกมีแต่จะเดินเข้าไปเลือกเองทั้งนั้น ใครจะหมั้นก็หมั้นกูไม่หมั้นโว๊ย!

“แม่ง! ก็ถ้ากูรู้ว่าผู้หญิงเมื่อคืนเป็นมึง กูคงxxxไม่แข็งแต่แรก ไอ้เหี้ยโคตรซวย!“

"ถ้าไม่ชอบหนูขนาดนั้น...ทำไมถึงยังยอมแต่งงานด้วย" "ฉันไม่ชอบพูดอะไรพร่ำเพรื่อ" "โอเค หนูก็จะไม่ถามอะไรลุงเสี่ยอีก" ______________ "เธอนิสัยดีมากมั้ง แจ้นไปกับผู้ชายคนอื่นทั้งที่มีผัวอยู่ทนโท่" "แล้วคนนิสัยดีที่ไหนจะด่าเมียตัวเองฉอดๆ แล้วปกป้องผู้หญิงคนอื่นล่ะ" "ฉันไม่ได้ปกป้องคนอื่นสักหน่อย" "นั่นเรียกปกป้อง เฮอะ!" ______________ "ดื้อๆ แบบนี้ ถ้าก้าวขาเข้าบ้านเมื่อไหร่ เธอจะไม่มีสิทธิ์ได้เอ่ยปากร้องขออะไรอีกเลย นอกจากร้อง...." ______________ ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ นิยายเรื่องนี้จบดีค่ะ

เรื่องราวของ 4 พี่น้อง จากตระกูลมหาอำนาจ มาเฟียใหญ่ 4 เรื่องราวความรักของคนทั้ง 4 คน มีทั้งเศร้า ดราม่า รักหวานชื่น และโหดร้ายในเวลาเดียวกัน ทั้ง 4 คน แม้จะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด แต่นิสัยก็ใช้ว่าจะเหมือนกัน ต่างคนก็ต่างนิสัย สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือความโหด ดิบ ดุ และเถื่อน ถ้ายังรักชีวิตก็อย่าลองดี ไม่ควรท้าทาย

'รักเเรกของเธอเกิดขึ้นท่ามกลางสายฝน ทว่าคนที่เธอเเอบรักกลับมีนิสัยเย็นชาไม่เหมือนชายหนุ่มจิตใจดีในคืนนั้นเลย คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน' ความรักที่เกิดขึ้นเพียงสบสายตา ย้อนกลับไปวันนั้น วันที่เธอได้บังเอิญเจอกับชายหนุ่มจิตใจดีที่เคยช่วยลูกหมาของเธอเอาไว้ เธอดีใจมากเมื่อรู้ว่าเขาก็เรียนอยู่ที่มหาลัยฯเเห่งนี้เหมือนกัน เเต่คิดว่าเขาคงจำเธอไม่ได้หรอก เพราะคืนนั้นทั้งมืดทั้งฝนตกเเถมเธอยังถือร่มเขาคงมองไม่เห็นหน้าตาของเธอเเบบชัดเจน ทว่าเธอกลับจำเขาได้ไม่เคยลืมเลือน เเละเธอก็ไปรู้มาว่าเขาเรียนอยู่คณะวิศวะ ปี 3 เป็นคนดังของมหาลัยฯที่ผู้หญิงมากมายต่างก็หมายปอง มีอยู่หลายครั้งที่เธอคอยเเอบมองเขาอยู่ห่าง ๆ จำได้วันนั้นที่เขาเเข่งฟุตบอลเธอก็ไปตามเชียร์ เเววตาของเธอมองเขาด้วยความภาคภูมิใจ เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นเขา คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน

"เธอมันก็แค่ผู้หญิงน่ารำคาญ ที่ฉันไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไปสักที" ____________________________ "พี่จะกลับบ้านแล้วเหรอคะ" "....." "ฉันชื่อปลายฟ้าค่ะ เป็นน้องสาวของพี่ฝน เพื่อนห้องเดียวกับพี่ พอดีว่าตอนนั้นลืมแนะนำตัวค่ะ" "ใครอยากรู้จัก"

พิษรักคนอันตราย : รู้ว่าเจ็บ แต่เสร็จเดี๋ยวโอ๋ / พิษรักซาตาน : “ ถ้าสิ่งที่พี่ทำนั้นเรียกว่า รัก ความรักของพี่มันกำลังทำร้ายริสาแทบตายทั้งเป็นเลยค่ะ คงไม่มีใครบนโลกใบนี้ ทำร้ายคนที่ตัวเองรักด้วยการขืนใจและสร้างตราบาปติดตัวให้อีกคนหรอกค่ะ” / พิษรักมาเฟียร้าย : "ฉันเลิกเป็นมาเฟียไม่ได้...." "งั้นพี่ก็คงต้องเลิกรักมีน เพราะมีนเองก็รักมาเฟียไม่ได้เหมือนกัน"

แม้ไม่มีอยู่แต่คงอยู่ในใจตลอดไป ผมชื่ออ๊อด บ้านอยู่ท้ายตลาดฝั่งขะโน้น เตี่ยผมเปิดร้านโอเลี้ยง ขายแก้วละครึ่งสลึง สักหกโมงเช้าคนจะเต็มร้านจนบางคนยังต้องยกเก้าอี้จากบ้านมานั้งเองเลยล่ะ ส่วนเธอคนนั้นชื่อนนน ไม่ใช่นะนะนะ นะครับผม ชื่อเธออ่านว่า นะ-นน หนุ่มน้อยลูกเจ้าของร้านถ่ายรูปในตลาด พ่อเธอดุทีเดียว ได้ยินว่าลุงแกพกปืนยาวเหน็บเอวไว้เวลานอน เวลานอนฝันร้าย จะสดุ้งชักปืนก่อนเลย