The Compound Novelas e Histórias

At ngayong nasa loob na ito ng compound— Wala nang lugar para magtago.

Palagi niyang pinaniniwalaan na ang kakayahan niya sa medisina ay sapat para protektahan ang mga taong mahal niya, pero habang nakatayo sa hallway na 'yon, isang matinding hopelessness ang sumusubok na lumamon sa kanya. Kinagat niya ang kanyang labi. "Isa itong modern multi-layered compound toxin. Magiging napakahirap nitong gawan ng cure nang ligtas." Ang ganitong uri ng lason ay maingat na ginawa mula sa iba't ibang chemical na naglalaban at nagpapalakas sa isa't isa. Kung susubukan ng isang doktor na magbigay ng karaniwang antidote nang hindi alam ang eksaktong formula, ang maling chemical reaction ay madaling magpapasabog sa lason, na agad na magpapalala sa nakamamatay nitong effect.

"Hindi ka natatakot dito, madam? Sobrang tahimik ng compound, baka may masamang loob na makapasok. Tapos, wala ding bantay." Tumaas ang kilay ko. Kahit na walang bantay ang buong compound. Ay puno ang compound ng security. Buong paligid ng compound ay may mga nakatanim na bomba or mine. Kaya sobrang safe ang compound na ito. At isa pa umaalarm o ang security alarm ng compound. Malayo pa lang ang kalaban ay nakahanda na kami. Oo, walang makikitang guard o ano sa loob ng compound. Pero sa paligid ng compound ay puno ng snipers at mga assassis.

Gabi na nang marating ko ang paligid ng mansyon. Hindi ito basta-bastang bahay. Isa itong compound—malawak, tahimik, at nakakatakot sa sobrang linis. Ang mga ilaw ay hindi masyadong maliwanag, sapat lang para makita ang galaw, hindi para magbigay ng kahit anong pakiramdam ng init. Nakasuot ako ng itim mula ulo hanggang paa, walang kahit anong makikintab. Ang bawat galaw ko ay kalkulado, bawat hakbang ay may kasamang pakikinig.

" bulong ko. Tinawag ko na ang security ng compound, ka agad naman niya akong pinagbuksan ng gate, sumakay ako muli sa aking motor at pumasok na ako sa loob ng compound, pinark ko na ang aking motor, nagpalinga-linga ako sa paligid dahil subra tamihik nito, nagtataka talaga ako kung bakit wala manlang ibang bantay ang inilagay dito ni boss Frank.

“Let’s shut this place down.” Niluwagan ko ang screw ng kahon ng breaker at gamit ang mga tools ko, pinutol ko ang tamang mga wires. Mabilis ang ginawa ko dahil ayokong magsayang ng oras. Sa isang iglap lang, nagdilim na ang buong compound. “Lights out.”

Sagot naman niya. Tumango-tango ako habang nakamasid pa rin sa mga naglilinyahang truck papasok sa malawak at medyo magulong compound ng milling nila. Puno ito ng mga tubo at pare-pareho sila ng kulay: mustard yellow na may sign na malaking L sa gilid ng pinto at sa mismong kaha.

Biglang lumipad papunta kay Frank ang isang patalim na may lason mula sa likod. “Ah, kung ganun ‘yan ang binabalak mo?” Suminghal si Frank nang umikot siya at sinipa ang patalim. "Hah!" Pag-ikot ni Frank, dumakot si Jaud ng itim na pulbos at hinagis niya ito ng malapitan kay Frank habang tumatawa, “Ang lason na ‘yan ay isang compound ng pinagsamang essence ng higit sa isang dosenang mga bata at ang toxic seaweed ng South Sea! Maging ang isang Skyrank elite ay mamamatay sa matinding sakit gamit lang ng kaunti nito!”

Kaya lumakad siya. Diretso. Hindi tumingin. Hindi nag-atubili. Tinahak niya ang pasilyo ng compound na tila mas malaki kaysa dati, mas malamig, mas nakakatakot. Ang bawat hakbang ay parang paghiwalay sa dalawang buhay: ang buhay na pinaniwalaan niyang totoo, at ang buhay na ngayon ay hindi niya na alam kung saan nakatayo.