The Doctor นิยาย & เรื่องราว

Walang gumagalaw doon. Walang kahit anong tunog na dapat sana ay sumalubong sa kanila—walang iyak, walang hinga, walang pag-asa. Isang doktor na nakatalaga sa pagkuha sa sanggol ang dahan-dahang umiwas ng tingin. Nilapag niya ang napakaliit na katawan sa sterile cloth. Tumango siya sa head surgeon—isang marahang tango na parang punô ng bigat ng buong mundo.

“Maupo na po kayo,” sabi ng doktor na kanina’y nakatalikod, sabay ikot ng katawan at pagturo sa upuang nasa harap ng mesa. Tumango si Felize at marahang lumapit habang bahagyang nakayuko. Medyo ilang siya dahil sanay siyang kumunsulta sa babaeng doktor, hindi sa lalaking doktor. “Ipaliwanag ninyo po ang inyong concern, Mrs. Velasco,” wika ng guwapong doctor habang nakatingin sa kanya at nauupo.

Mukhang pagod na pagod ito at kailangan talaga ng matinding pahinga. Maaga pa lang ay dumating na ang doktor para suriin ang kanyang asawa. Nang makita ng doktor si Reyko ay agad na nanlalaki ang mga mata nito. Ngayon lang nito nakilala ang lalaki, kagabi kasi ay hindi ito nakilala ng doktor dahil sa sobrang ka-busy-han. Si Dr. Reyko Takahashi ang naroon, isa sa magaling na doktor sa Pilipinas.

seryosong tanong ng doktor. Napasinghap ako. Anong ginagawa nya? Gusto nya bang mamatay ako dito? “Ang yabang mo ah! Sino ka ba sa tingin mo?!” singhal ng lalaki sa likuran ko. Sinulyapan ulit ako ng lalaking doktor. Mukhang may gusto syang sabihin na hindi ko makuha kung ano. “I'm Reeve Demarco. An Orthopedic surgeon.” Napatulala ako sa lalaking doktor. Sya 'yung nabanggit ni Yannie kanina na bagong Ortho.

"BALIW KA NA!" He smirked at me, moving one step forward. Halos lumiyad na ako sa kaniyang lamesa dahil sa sobrang lapit niya. I shivered when he held my bare waist with both of his hands. "I'm a doctor, baby, I can't be crazy." Napakagat ako ng labi. I almost forgot that he's also a doctor. A doctor who prefers to stay inside his building just to piss me off. I scratched my nose and slightly wrinkled it while looking at him. "Oh yeah. I almost forgot that you're a doctor too. E bakit hindi ka naka-duty ha? Doctors should always be busy. Why are you here then, instead of taking care of your patients?"

If that doctor said something that broke Trini's spirit, he must know it so he could do something. And with that in mind, bumalik din sa alaala niya ang mga sinabi ni Trini sa speech nito noong kasal ni Nelly. Doon ay lalong nagtumindig ang pagnanais niyang malaman ang totoong nangyayari rito. Shit. Kailangan niyang makausap ang doktor na iyon. Hindi niya maalala ang eksaktong pangalan, pero alam niyang dati itong resident doctor ng Asterial General Hospital.

"Tito dalhin mo ako sa fish pond." Ang doktor na kilabot sa underground. Ang doktor na mahilig mang-opera na hindi gumagamit ng anesthesia. Ang doktor na tagabuhat lang ni Andromeda ay isang napakagiliw na doktor sa loob ng kanilang tahanan. "May mga paa ka naman. Bakit hindi ka maglakad?"

Baka may problema Hehe, my patient matters the most. "What brings you here?" tanong ni Doc kay Danszen. "I don't think there's an emergency." "Your recruit isn't doing het job well" Nagkatinginan kami ni Prof at nagkibit balıkat lang ako "What if I suddenly died? Will be my cause of death, because my doctor is having a date." Lah... "I'm just helping your' doctor. I'm helping her to find a husband or she'll die before you do." Hala, grabe naman

Pagkatapos makatulog ni Hunter, naglakad si Hiraya papunta sa silid ng doktor na tumitingin sa kanya. Ang doktor na tumitingin kay Hunter ay isang batang doktor ngunit eksperto sa larangang ito. Nang makita niyang papalapit si Hiraya, ngumiti ito at unang bumati. “Magandang araw, Doktor.” Maayos na umupo si Hiraya sa harap ng doktor, sabik na makinig sa sasabihin nito. May nakahandang bunton ng mga ulat sa harap ng Doktor, lahat ay may kinalaman kay Hunter.

Bumukas iyon at pumasok ang isang babaeng doktor na dala ang medical kit. "Good afternoon, Miss Caleigh Devika. I’m Dr. Reyes," magiliw nitong bati. "How are you feeling now?" "Still a little dizzy," sagot ko. "Alright. Let’s do a few tests, okay? Just to make sure nothing serious is going on." Tumango ako. Habang abala ang doktora sa pagsusuri, hindi ko maiwasang mapatingin kay Drugo. Nakaupo siya sa gilid ng kama, tikom ang labi pero bakas sa mata ang pag-aalala.