Novel & Cerita The Hours

dagdag pa niya at tila may malalim na iniisip. “What is that?” tanong ko. Gavril sighed and faced me. “The time.” he said. “What about the time?” I asked. I am not actually familiar about the road, the code and the rules about it. “The standard time for coding is from 7 AM up to 8 PM only.” Gavril answered that made me shocked. Kinuha ko naman ang wallet ko kung saan ko tinatabi ang note at tiningnan ang oras sa note.

direktang sagot ko. Dahan-dahan siyang tumingin sa mga HR staffs at sabay tango. "Can we verify that?" Tumango naman kaagad ang isang HR staff. "Yes sir. Ms. Stella was logged in to the orientation meeting from 3 pm to 5 pm."

at may-ari ng ahensya. Alas-sais pa lang iyon ng gabi, at kung tutuusin ay hindi na iyon sakop ng oras ng kanilang trabaho. Hanggang alas-cinco lang kasi ang kanilang working hour. Pero kapag may tinatapos silang assignments o kaya naman ay may emergency meeting, inaabot sila roon ng dis-oras o kaya naman ay umaga. Depende na lamang iyon sa uri ng assignments na tinatapos.

Pakiramdam ko ay deserve ko rin naman ito matapos kong bunuin ang minimum hours na kailangan para sa OJT namin. 🔱•🔆•🔱 MALAMBOT NA kama. Nagising akong nakahiga na sa isang napaka lambot na kama. Kinukusot ko ang matang natingin sa alarm clock sa ibabaw ng bed side table. 4:00PM?

Pakiramdam ko ay ang bigat-bigat . I work for five hours with no energy , snobing people around me while working . Sa madaling salita ay Wala ako sa focus para magtrabaho ~~ buw*s*t na utak to . Apat na oras ang lumipas na Kay bilis , oras na para kaming lahat sa kumpanya na Kumain na ng tanghalian namin . Imbis na pumunta ako sa canteen ay pumunta ako sa office ni Sir Havien at pinasa lahat ng docyu na kailangan ng company .

“Hindi magiging maganda ang kalalabasan kapag tinuloy nila.” Napalunok ang babae. “O-opo…” “Pero,” dagdag ni Ava, “kung gagawin mo nang tama ang trabaho mo, hindi na natin aabot sa ganung level.” Lumakad siya pabalik sa upuan, tumiklop ang mga daliri sa mesa. “Balitaan mo ako every hour.” “Every hour po?” “Yes. Every. Hour.” Tiningnan niya ang babae mula ulo hanggang paa. “May problema ba?”

Halos manlaki pa ang kanyang mga mata nang makita ang oras roon. It's already past eight in the morning. Gumayak man siya nang mabilisan ay huli na siya sa trabaho. Alas-otso ng umaga ang simula ng pasok sa kompanya. She was about to stand up when she saw a note just beside the clock. Isang kapirasong papel iyon na may nakasulat na kung ano. Curiously, she got it and read what was written. "You don't have to go to work. I know you're sore because of what we did. Just stay in my unit and I'll see you tonight--- Renz."

wika niya rito. "Yeah, I will go down here later."Tumango lang siya at isinuot na niya ang cap para sa mga nagta-trabaho roon. Dalawang oras lang naman ang working hours niya roon. Binabayaran kasi sa America ang oras mo, dahil doon ay may dalawa pa naman siyang trabaho na pinapasukan. Ang ikalawa niyang trabaho ay sa fast food chain naman na inaabot lang naman ng pito hanggang walong oras at ang ikatlo naman, pinakamaiksi. Isang oras ang inilalagi niya sa bahay ng isang highschool girl na tinuturuan niya ng English.

"I have to. Nag-request ako ng three hours break for dinner sa HR para makakain ako kasama ka." Umupo si Serene. "Three hours? Hindi ba one hour break lang per day; thirty minutes sa lunch, thirty minutes sa dinner? Bakit three hours 'yong dinner mo—" Serene stopped when she realized something as her eyes slowly open wide. "What the hell, Javion? Papatayin mo ba sarili mo?"

Para sa akin ang party na ’yon, alangan namang magsuot ako ng kung anu-ano lang. Hanggang 4 pm lang ang work hours namin kasi binigyan kami ng time to prepare, so we have 3 hours para mag-ayos since 7 o’clock naman ang start. Buti na lang talaga malapit lang itong apartment ko sa company so walang problema sa akin iyon.