Novel & Cerita The Hours

Hindi niya ‘yon maintindihan dahil paniguradong makakatulong ang kompanya ng mga Howard lalo na’t bagsak ang kompanya ngayon. Hindi niya alam kung anong gusto ng mga Howards pero siguradong for business stake lang din naman ang lahat. Pero dahil nga sa kanyang Uncle ay mabilis itong tinurn down. Nagkibit balikat na lang siya at pinagpatuloy ang ginagawa. Nang dumating ang 12 noon ay mabilis siyang nagligpit ng gamit dahil may pasok siya sa school ng ganoong oras.

hindi ko kayang tanggihan ang mga mata niyang tila ba nagsusumamo. Huminga ako nang malalim. "Fine. But one hour only. Marami pa akong kailangang basahin na reports para sa merging bukas." "One hour it is. I'll take it as a win," sabi niya habang pinagbubuksan ako ng pinto.

"I have to. Nag-request ako ng three hours break for dinner sa HR para makakain ako kasama ka." Umupo si Serene. "Three hours? Hindi ba one hour break lang per day; thirty minutes sa lunch, thirty minutes sa dinner? Bakit three hours 'yong dinner mo—" Serene stopped when she realized something as her eyes slowly open wide. "What the hell, Javion? Papatayin mo ba sarili mo?"

at may-ari ng ahensya. Alas-sais pa lang iyon ng gabi, at kung tutuusin ay hindi na iyon sakop ng oras ng kanilang trabaho. Hanggang alas-cinco lang kasi ang kanilang working hour. Pero kapag may tinatapos silang assignments o kaya naman ay may emergency meeting, inaabot sila roon ng dis-oras o kaya naman ay umaga. Depende na lamang iyon sa uri ng assignments na tinatapos.

Pakiramdam ko ay deserve ko rin naman ito matapos kong bunuin ang minimum hours na kailangan para sa OJT namin. 🔱•🔆•🔱 MALAMBOT NA kama. Nagising akong nakahiga na sa isang napaka lambot na kama. Kinukusot ko ang matang natingin sa alarm clock sa ibabaw ng bed side table. 4:00PM?

Pakiramdam ko ay ang bigat-bigat . I work for five hours with no energy , snobing people around me while working . Sa madaling salita ay Wala ako sa focus para magtrabaho ~~ buw*s*t na utak to . Apat na oras ang lumipas na Kay bilis , oras na para kaming lahat sa kumpanya na Kumain na ng tanghalian namin . Imbis na pumunta ako sa canteen ay pumunta ako sa office ni Sir Havien at pinasa lahat ng docyu na kailangan ng company .

“Hindi magiging maganda ang kalalabasan kapag tinuloy nila.” Napalunok ang babae. “O-opo…” “Pero,” dagdag ni Ava, “kung gagawin mo nang tama ang trabaho mo, hindi na natin aabot sa ganung level.” Lumakad siya pabalik sa upuan, tumiklop ang mga daliri sa mesa. “Balitaan mo ako every hour.” “Every hour po?” “Yes. Every. Hour.” Tiningnan niya ang babae mula ulo hanggang paa. “May problema ba?”

wika niya rito. "Yeah, I will go down here later."Tumango lang siya at isinuot na niya ang cap para sa mga nagta-trabaho roon. Dalawang oras lang naman ang working hours niya roon. Binabayaran kasi sa America ang oras mo, dahil doon ay may dalawa pa naman siyang trabaho na pinapasukan. Ang ikalawa niyang trabaho ay sa fast food chain naman na inaabot lang naman ng pito hanggang walong oras at ang ikatlo naman, pinakamaiksi. Isang oras ang inilalagi niya sa bahay ng isang highschool girl na tinuturuan niya ng English.

Para sa akin ang party na ’yon, alangan namang magsuot ako ng kung anu-ano lang. Hanggang 4 pm lang ang work hours namin kasi binigyan kami ng time to prepare, so we have 3 hours para mag-ayos since 7 o’clock naman ang start. Buti na lang talaga malapit lang itong apartment ko sa company so walang problema sa akin iyon.

"I have one condition." Kumibit ito ng balikat. "Go ahead." "Bukod sa snack break sa umaga, lunch break sa tanghali, gusto ko ng break sa hapon." Kumunot ang noo nito. "Of course. Syempre may oras ka para magmeryenda." Umiling siya. "No, I need at least one-hour break tuwing hapon. At kung karaniwan ay alas tres ang break, gusto ko alas-dos."