The Hours Novels & Stories

Agad itong nag-signal at naghanap ng exit para makabalik. Halos tatlong oras na silang nasa biyahe. Kahit pa magmadali sila, malalim na ang gabi bago sila makarating. Sumandal si Hudson at ipinikit ang kanyang mga mata, sinusubukang sugpuin ang lumalalang kaba sa kanyang dibdib. -- Alas dos ng madaling araw. Miller’s Design Department. Maliwanag ang buong opisina, pero nakakabingi ang katahimikan. Tanging ang mahinang ugong ng mga computer at ang hangin sa labas ng bintana ang naririnig.

Binuksan niya ang electronic calendar sa tablet. "Starting tomorrow, ikaw na ang bahala sa breakfast, lunch, dinner, schedule coordination, wardrobe preparations, banquet arrangements, at lahat ng personal matters ni Mr. Hawthorne." Huminto siya sandali. Pagkatapos ay tumingin sa oras. "May lakad ako ng six." "Bibigyan kita ng isang oras." "Kapag hindi ka dumating, hindi mo makukuha ang susi." Bahagyang ngumiti si Jam.

Inikot ni Tiffany ang kanyang manggas, ipinatong ang kanyang mga kamay sa kanyang balakang at sinimulang sigawan siya, "Tama ka. Gumigising ka ng eight o'clock, ngunit ang oras ng pagtatrabaho ay nagsisimula sa nine o'clock. Tumatagal ka ng isang oras para magbihis at nagbibigay kami ng agahan para sayo nang walang bayad. Huli ka ng kalahating oras araw-araw at mayroon kang lakas ng loob para sabihin sa akin na nagigising ka ng eight o'clock? Ang iyong oras ng paggising ba ay may kinalaman sa amin? Isa pa, habang nahuhuli ka sa trabaho ay palagi kang nasa shop. Pero, ang pinaka-busy na oras ng negosyo ay tuwing hapon. Karaniwan na walang ginagawa sa ibang mga oras ng araw, bukod sa weekend.

Leonhardt Dietrich's point of view Twelve hours. Twelve hours na ang nakalipas mula nung huli kong naramdaman ang balat ni Ingrid, pero para sa akin, parang isang dekada na ang dumaan. Bawat segundo ay parang isang patalim na dahan-dahang humahati sa katinuan ko. I was pacing back and forth in my office, my suit jacket long gone, my sleeves rolled up, and my hair a complete mess.

sabi nya sakin habang hawak ang tasa ng kape at nakataas ang isang kilay. "Im sorry madam.. exactly 8:00 in the morning po kasi ang nasabi kong time sa kanya.." sabi ng HR. "Get out of my face now!" Sigaw nya kay HR kaya naman nagmamadaling tumalikod at lumakad palabas si HR. Grabe.. dahil lang sa nakalimutang sabihin ni HR na 6:30 ang pasok ko? Nagalit sya ng ganito? Nakakatakot sya..

Halos labing siyam na oras akong nagtatrabaho sa opisina pagkatapos ay bibigyan niya lang ako ng tatlong oras na pahinga? "Anong three hours? Anong enough, Travis?" singhal ko dahilan upang walang emosyon siyang tumitig sa akin. "Buong araw at halos magdamag akong nagtatrabaho rito pagkatapos ay bibigyan mo lang ako ng tatlong oras na pahinga? Are you fucking nuts?"

Hindi ako sanay mag-heels. “Your working hours must be 6:00 AM to 9:00 PM. Mayroon ka pang dalawang oras para tumulong dito sa bahay. Ayoko nang nagpapaganda lang sa office, ayoko nang makupad, ayoko ng tatanga-tanga, maliwanag ba?” nakataas na kilay na wika niya kaya’t maingat akong tumango. “Your day off is exclusively Sunday.” At least may day off.

inyo. Pwede kayo maligo, maglaba o kung ano ang gusto ninyong gawin. At exactly 0700H lahat dapat nasa canteen for breakfast. Remember, 0700H not 0701H or 0702H. Ang mahuli, hindi kakain. You’ll only have 15 minutes para kumain. 0716 to 7:59 preparation ninyo para sa class. At 0800H, hanggang 1830H, class hour. Kung wala kayong klase, stay inside your rooms or sa study hall. For lunch, bukas lang ang canteen from 1130H hanggang 1330H. At 1900H, dinner time, same sa breakfast, you’ll only have 15 minutes para kumain. 1916H to 1959H free time. At exactly 2000H hanggang 2259, dapat lahat nasa study hall para mag-aral. Kung may assignment kayo, gawin ninyo doon. Ayaw naming makakita ng cadet sa

Tipid-tipid na lang muna sa ngayon ang kailangan. Matapos niyang esend ang CV at iba pang credentials at dokumento niya na nagpapatunay ng kanyang eligibility agad din itong nagreply. Twenry Four hours yata ang trabaho ng HR nito dahil kahit gabi nagrereply sa mga email niya.

dagdag pa niya at tila may malalim na iniisip. “What is that?” tanong ko. Gavril sighed and faced me. “The time.” he said. “What about the time?” I asked. I am not actually familiar about the road, the code and the rules about it. “The standard time for coding is from 7 AM up to 8 PM only.” Gavril answered that made me shocked. Kinuha ko naman ang wallet ko kung saan ko tinatabi ang note at tiningnan ang oras sa note.