Novel & Cerita The Librarian Series

Good thing I know how to be a thief. I naturally walk out the library. Napatingin sa akin ang librarian na nagtataka. Biglang may kumalabog na bagay at agad akong napatingin doon. Isang babae ang nahulog ang buong libro sa shelf galit na lumapit doon ang librarian. My cue! Agad akong lumabas at umalis doon. Agad ko iyon dinala sa kwarto at tinago sa ilalim ng kama.

Tahimik ko lamang siyang pinagmamasdan sa pagsasauli ng mga aklat sa dati nitong sisidlan. Nag-iwas ako ng tingin nang lumingon siya sa akin. Nang matapos na niya ang kanyang ginagawa, nauna na akong naglakad sa kanya at tinawag si Lucy sa librarian’s desk na kasalukuyan ngayong nakikipag-usap sa librarian. Napasapo na lamang ako sa aking noo. Mukhang pati ang aming librarian ay hindi nakaligtas sa kadaldalan ng babaeng ito.

Marahas na napabuntong hininga si Lexie saka inis na nilamukos ang papel na kanina pang naka tanga sa harap niya ay wala pa ring bakas ng kahit na anong tinta, sunod niyang pinagdiskitahan ang makapal na medical book na ang tanging na buklat niya lamang ay ang front page, padabog niya iyong ibinato at sa kapal niyon ay gumawa ng malakas na ingay dahilan para makuha niya ang atensyon ng ilan pang estudyanteng tahimik na nag aaral, nakuha niya pang irapan ang ilan sa mga ito, still feeling not contented, pilit niya muling inabot iyon, ibabato niya sana ulit nang pigilan na siya ng masungit na librarian. “Iha, excuse me lang ano? Hindi pag babato at pag dadabog ang alam kong paraan ng pag aaral

That's impossible! "T@nga, lakasan mo pa at nang masipa tayo palabas ng librarian." Siya naman ngayon ang umirap sa akin. Napaismid ako at di nagtagal ay lumapit nga ang supladang librarian sa aming pwesto dala ang nanlilisik nitong mga mata. Oh no, kamukha niya yung nanay ni Damulag, dapat na ba akong matakot?

kinikilig na sabi kaagad ni Julie, dahilan para sawayin kaming dalawa ng librarian na hindi nalalayo sa puwesto namin. "Julie 'wag kang maingay, nasa library tayo! Mabuti pa halika na tutal ay oras na rin naman ng uwian natin," pag-aya ko sa kaniya habang inaayos ang mga gamit kong nakakalat sa lamesa, nag-advance reading kasi kaming dalawa ngayon para sa quiz bukas. Kaagad naman siyang sumunod sa akin nang tumayo ako at isauli ang libro na hiniram ko sa librarian.

She retired a month before our graduation due to her severe illness. Hindi na siguro kinaya ng katawan. Sabagay, matanda na nga naman tapos maglilinis pa ng mga maaalikabok na libro. Lumala ang asthma niya at may sakit pa sa puso. Pero kahit papaano, mami-miss ko ang terror naming librarian. This library will be unavailable starting tomorrow since wala pang nahahanap na papalit sa kanya. Dinala ako ng mga hakbang ko papalapit sa dulong shelf at kinuha ang isang luma ngunit pamilyar na libro. Tuwing hahawakan ko ito, nagbabalik lahat ng ala-ala.

Tinanong ko rin sa guro niya kung ano ba ang mga librong madalas niyang binabasa. Kaya dinala ako nito sa library nila kung saan siya madalas nanghihiram ng libro. Pinakita naman ng librarian doon ang listahan ng mga libro na hiniram ni Jake sa kanila. Kaya inalam ko isa-isa ang mga librong nabasa na niya at laking gulat ko na lamang nang matuklasan ko na yung mga librong binabasa niya ay patungkol sa ama na pinaglulupitan ang kaniyang anak at ilang libro na may kinalaman sa krimen, kung paano pumatay ng tao na walang ibang nakakaalam.

Kung tutuusin hindi siya mukhang 2nd floor at basement kasi 2 steps lg yung hagdan pababa at pataas. Pagbaba ko, sangkatutak na bookshelves kaagad yung bumungad sa akin. Pabilog yung structure nung lugar. Unang pumukaw ng atensiyon ko iyong lamesa sa pinaka-gitna. Parang pwesto iyon ng librarian. May mga gamit pang nasa lamesa non na mukhang nailigtas sa sunog. The most interesting of them all? A History Ganoon ka-simple yung title pero parang may kung ano doon na pilit hinihila 'yung atensiyon ko.

“Ay naku! Pasensya na po sir Kei at ganito po itong batang ito. Ewan ko ba ba’t lagi ‘tong natutulog sa kung saan.” Natawa ako at umupo sa harapan ni Demi. “Gisingin ko lang po sir,” “Huwag na po. Hayaan na natin at mukhang malalim talaga ang tulog niya,” Ngumiti ang librarian at sinabing babalik na siya sa pwesto niya. Ako naman ay sumandal sa upuan at tumitig kay Demi. Nang titigan ko ang mukha niya, biglang pumasok sa isipan ko si Lianne.

Sana all, bulong niya sa sarili. Dinaig pa talaga nito ang library nila sa high school dati na marami ngang libro pero sobrang ang damot naman ng librarian. Iyong tipong hahawak ka pa lang sa libro pero tataas na ang kilay nito. Nanatili siyang nakatingin sa librong hawak niya na kahit ilang taon na rin na na-ipublished niya ay parang bago pa rin. Maganda pa rin ang book cover nito na parang hindi pa minsan nabuklat. Talagang ingat na ingat ang may-ari.