Novel & Cerita The Piano Teacher

Hindi niya alam ang rason sa biglaan nitong pagkahumaling sa pagtutog ng piano ngunit base sa kanyang napansin ay naging trying hard ito sa pagtutugtog ng aparato simula pa ng huling quarter. "Bakit ba kasi bigla kang nagkainteres sa pagpa-piano? You even take classes every weekend. Wala ka na tuloy time sa makipag-city ville sa akin." nagtatampong kuha niya ng atensyon dito. Nagbuntong-hininga ito at tinuloy pa rin sa pagtitipa ng wala sa ayos. Base sa nakikita niya ay hindi pa makuha ni Mark ang pace sa paglipat ng kasunod na chord.

There was a moment of silence, and I half-expected him to decline, but to my surprise, Ross grinned and said, "Sure, why not? I'd be happy to teach you." "Pano 'yan, tuturuan mo na ako sa Pre Calculus tapos tuturuan mo pa ko mag piano. Baka singilin mo ako ng mahal ah," muli kong biro sakanya. Mahina nitong pinitik ang noo ko at ngumisi. "Silly," "I just want to spend time with you."

Tuloy-tuloy lang siya sa pagsasalita, hindi binibigyan ng pagkakataon si Isabelle upang makapagsalita. "Huwag ka ng mag abala. Aasikasuhin ko mamaya ang problemang ito. Ihahatid ko pa nga pala ang anak kong si Carmela sa Piano lessons nya. Alam mo bang 20 pesos kada oras yun!" Bihira sa panahon na iyon ang kumuha ng isang kilalang guro na magtuturo ng instrumento sa bahay, lalo na sa mga pamilyang may pangalawa o pangatlong henerasyon ng mga opisyal na nakatira sa sikat na compound. Lalo na sa piano lessons, na mahal at ubos ang oras.

Kaagad na nag-usap-usap ang mga tao sa paligid. "Ang matandang ito ay si Mentor Ven, ang internationally renowned na piano master." "Isa siya sa mga pinakamahusay na pianista sa buong mundo. Pero bakit siya nandito?" "Madali lang hulaan, sigurado akong dumating siya para sa kanyang paboritong estudyante na si Lianna." "Kilala naman natin na si Lianna lang ang apprentice niya, ang alagang-alaga niya."

Pinunasan niya ang kanyang labi gamit ang napkin at marahang hinaplos ang ulo ni Carmel. “Uuwi na si Teacher ngayon. Magkita tayo sa makalawa.” Walang ideya si Carmel tungkol sa mga komplikasyon ng mundo ng mga matatanda. Masunurin siyang tumango. “Teacher, maaga po kayong pumunta ha! Siguradong magsasanay po ako nang mabuti sa piano.” Ngumiti si Tessa at muling nagpasalamat kay Carl.

"Kung gusto mong magpaturo ng piano, umupo ka nang maayos at huwag mo akong tinatakot sa mga banta mong walang kuwenta." Humakbang siya nang bahagya paatras, nagpakawala ng isang mapang-asar na tawa bago prenteng umupo sa mahabang silya ng grand piano. "Tinatakot? I'm just making sure you take your new job seriously, teacher... hindi mo ba alam kung gaano kamahal ang oras ng isang Vondrick Castillo?"

Katahimikan ang bumalot sa paligid habang kumakain kami, gusto ko ng katahimikan pero ngayong ganito ang nangyayari ay parang ang awkward lang tignan. "Julianna may pasok ka sa school ngayon?" Pangbabasag ko sa katahimikan. "Wala kuya, kasi saturday ngayon pero kay teacher Thea meron, may piano lesson kami mamaya sa house niya with my school mates na want din matuto mag play ng piano." "Anong oras yung piano lesson niyo?" "After lunch palang naman." "Okay, ako nang maghahatid sayo para makilala ko si teacher Thea mo, maganda ba siya?" Bahagya akong napatingin kay Trisha na pasimpleng nakatitig ng masama sa akin.

Hindi bale na nga, basta nag-sorry na ko. “Wait, nasaan na yung teacher na lalaki kanina? Yung nakasalamin na gwapo?” Narinig kong tanong ni Dhalia kay sir Kean. Huminto tuloy ako sa paglalakad at naki-Marites muna sa usapan ng dalawa. “I don’t know. Why are you asking? May ginawa ba sa’yong hindi maganda yung teacher na yun?” Saad ni sir Kean na para bang may selos sa tono ng salita n’ya.

excited na tanong ni Devin. Napailing na lang si Hatice. Kapag gwapo talaga ang topic, sobrang active ng baklang ito. Kinuha niya ang kutsara at nagsimulang kumain. "Yes. Si Professor Emre daw ang nagsabi. Hindi ko lang alam kung anong subject ang ituturo niya. Hindi kasi sinabi," dismayadong sabi ni Nana. "Okay lang 'yan. At least magiging prof natin siya!" kinikilig na sabi ni Devin.

Malaim siyang lumuhod sa sahig, na para bang siya ay yumuyuko sa harap nila. “Taos puso akong humihingi ng tawad para sa aking nasabi dati, Mr. Alex. Ikaw ang siyang nararapat na tawagin na piano master. Hindi ako nararapat na huminga ng parehong hangin sayo.” “Ito ang pinaka nakakaantig at nakakainspire na piano performance na aking narinig sa buong buhay ko. Ang malas na ito ay hindi narecord at ang tunog ay nawala lang sa hangin.”