The Rage Room And Coffee Novels & Stories

matigas ngunit malalim ang boses ng lalaki. “K-kwarto mo?” halos pabulong na tanong ko. "Hindi ba't room 805 'to?" "You're wrong Miss. This is room 806. Nasa tapat nito ang room 805." Nabigla ako sa sinabi niya. "Diyos ko, mali yata ang kwartong napasukan ko." Bulong ng aking isipan.

Rafi led us to the basement room, which had couches, a TV, board games, and a play area where Miro, Nica, and Sassa immediately started fighting over who got the biggest pillow. I sat on one couch. Caelan dropped beside me and, without asking, stretched his legs across my lap. I stared at him. “Excuse me?” “I’m tired.” “Do I look like furniture?” “A little.” I shoved his legs off. He put them back. I shoved them again. Rafi watched us from the other couch, grinning. “So this is happening.” “No,” Caelan and I said at the same time. Rafi’s grin widened. “Sure.”

Rage endured patiently, at nang makuntento na ang Lola ay inilapag lamang nito ang tungkod. Kung may ibang tao roon, siguradong hindi sila maniniwala. Na ang kilalang malupit at malamig na Rage Roswell ay ganito pala ka-pasensiyoso. He frowned at the dark liquid on the coffee table. “What are you drinking?”

Mukhang bago pa iyon dahil wala pang masyadong kasangkapan. "This is our new project..." ika niya habang hawak pa rin ang kamay ko. Nag-iba din ang pakikitungo niya sa akin. He was calm. "Next month pa ang opening..." aniyang tumigil bago lumingon sa akin. "Ramdam kong marami kang bigat na dinadala. Why not try our rage room..." sabi niya. May bahagyang ngiti sa mga labi niya na tila pinipigilan din naman. Kinunutan ko siya ng noo. "Rage room?"

Paano sila sasagot, eh, kapag sumagot sila ay malalaman ni Rage na late din silang nagising. Nang walang sumagot at galit na tumayo si Rage. "I don't want this to happen again, Manang Esther," galit na wika ni Rage. "Y-yes, Sir," sagot nila. Mabilis naman akong umayos mula sa aking pagkakatayo nang bigla niya akong sinulyapan. "Bring my coffee to my room," wika niya sa akin. Hindi na niya ako hinintay na sumagot dahil lumabas na si Rage sa kusina. Mabilis ko namang kinuha ang baso na may laman na kape at sumunod sa kanya.

When hate tastes sweeter than coffee... baka love na yun? 💖 Rina's POV “Kuya isang caramel latte, large, with extra drizzle, please. At wag niyo pong kalimutan ‘yung art sa foam, ha. Malungkot ang buhay, kailangan maganda ang kape.” Ngumiti si Kuya Barista, sanay na sa arte ko tuwing umaga. I hugged my planner closer to my chest as I inhaled the sweet scent of coffee beans mixed with the familiar smell of old books. Heaven.

“Rage room, hindi red room of pain as per Natasha’s term.” “Doon ba ‘yong ipapalabas mo ang mga hinanakit mo?” Kumislap ang mga mata niya. “Yung pwede kang magwala at mag basag ng kahit na ilang salamin?” “Oo...” pinisil nito ang pisngi niya habang hindi inaalis ang ngiti sa mga labi. “May isang bahay ako dito na may rage room. Malapit lang. Gusto mo bang bumisita?”

CHAPTER 66 – “Room with a View.” Tatlong araw matapos ang party, umaga pa lang ay amoy brewed coffee na sa loob ng isang tahimik na café sa BGC. Pumapasok ang malambot na sikat ng araw sa malalaking bintana, binabasa ng golden glow ang minimalist na espasyo.

May maliit na room ang coffee shop ko kung saan puwedeng mag-meeting ang mga two to five persons. "Ma'am Brianna, kanina pala may pumunta rito na taga diyan po sa tapat na building. Nag-order pala 'yon sila ng sampung coffee latte. Binayaran na rin nila para hindi raw makalimutan," pag-iinform sa akin ng staff kong si Carla.

Sabi ni Kendra pogi raw at malaki katawan. Walang sumasagot sa mga katok ko. Ang sabi ng landlady, mauna na raw ako sa room kahit kumatok muna ako at pagbubuksan naman ako ng aking bagong roommate kasi wala raw pasok sa work yong roommate ko. Saka dalawa naman ang higaan, double deck na higaan saka may upuan mahaba na puwedeng tulugan. May dala na rin ako pepper spray sakaling bad guy ang roommate ko. Kaibigan naman siya ni Kendra. Sabi ni Kendra, mabait naman daw siya.