The Summer I Turned Pretty Mga Nobela at Kwento

Pagpapaliwanag ko sakanya. Tumango tango naman sya. "Infairness, ang daldal mo na no. Nung summer kasi one word rule ka lang eh." "Sabing miss ka nga eh." Gusto kong matawa sa reaksyon niya dahil nakatulala lang ito. Pero totoo naman. Gusto ko rin sya makita ulit.

— Dahil kung nasaan sila ngayon— pinili nila. Magkasama. — Isinara ni Bren ang album. — “Gusto mo bang magdagdag pa?” tanong niya. — Napatingin si Samantha. — “Ng bagong memories,” dagdag niya. — Ngumiti si Samantha. “Already happening.” — Sa loob ng bahay, maririnig ang tawanan ng mga bata. — Sa labas, marahang umiihip ang hangin. — At sa pagitan nila—

Maya-maya, tumawag ang maharot niyang kaibigan na si Mira. "Girl!!! Kamusta first day? Mahigpit ba ang kapit ng panty mo habang nasa trabaho kasama si Daddy Lucian?” Ngumiti siya kahit pagod. Tinignan ang maliit na Toblerone sa kamay niya. Hindi niya alam kung ito ba’y simpleng sweet gesture lang ni Ellen o isang silent pat on the back para sa isang intern na halos pinulbos ang confidence buong araw.

Magsusulatan kaya sila o kada summer ba ay uuwi ito. Nang akala ni Ikay na mahimbing na ito ay dahan dahang inalis ng dalaga ang kamay ng binatilyo na nakayapos sa kanya at patingkayad na lumabas ng pinto para lamang masalubong ang isang taong ayaw na ayaw niyang makita. "S-Senyorito A-Arron" nagulat na sabi ni IKay.

Ibinagsak ko rin ang katawan ko sa higaan at tumulala sa kisame. "Trevor Atlas Chavez" basa ko sa buong pangalan niya sa F******k. "May nililigawan kana pala huh" usap ko sa sarili. Mahigit kalahating oras na ata akong nakahilata nang maisipan ko ng maligo. Isinuot ko ang binili kong off-shoulder white dress na ang haba ay lampas sa tuhod ko. Ginamit ko rin ang sandals na bagong bili. Pinanatili ko na lang nakababa ang mahaba kong buhok at nag suot ng floral bandana. Pagtingin ko sa cellphone ko ay 2:46 na ng tanghali, tirik na tirik ang araw, pero hindi naman nakakapaso ang init sa balat. Nakalimutan kong tanungin si kuya Casper kung saan kami pupunta kaya ito na lang ang isinuot ko.

Pinagmasdan niya ako mula ulo hanggang paa. “Alam mo ba, sa lahat ng babaeng nagsasabi na maganda sila, sa’yo lang ako hindi naiirita. Kasi totoo naman. Isa pa, magmula pagkabata nakita ko na iyang transformation mo. Wala ka yatang “pangit days” hindi katulad kong dumaan sa hitsura ng pagiging isang batang hamog.”

Napa igting ang panga ko dahil sa sinabi ni Mommy Lagi na lang ba akong magpapasensya? Lagi na lang ba ang iniisip at sasabihin nila ang magiging kapakanan ko? Huminga ako ng malalim at dahan dahang tumayo Tumingin ako kay Mommy, nakikita ko ang awa sa mukha niya ngunit maging siya ay walang magawa at naiintindihan ko yon, kaya pilit akong ngumiti sa kaniya "Mom, it's okay, pagbubutihan ko na lang sa susunod at susundin ko na lahat ng utos ni Daddy,, Pasensya na po"

=DISCLAIMER= 2026 "Pretending, Turned Into Reality" written by Ms. Addie All rights reserved. This is an original work of fiction and the result of a mind's imagination. Any name, character, business, places, events, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidence. Do not distribute, publish, transmit, modify, display or create derivative works from or exploit the contents of this story in any way without the Author's written permission or publisher except for the use of brief quotation in critical articles and reviews.

Chapter 05 Ang mga sumunod na araw ay naging... interesante. Si Safara ay ibang-iba sa lahat ng babaeng sinubukan kong pasayahin o kausapin noon. Hindi siya tinatablan ng mga karaniwang charm—ang pasimpleng ngiti, mga boladas, o kahit ang mga alok kong tulong. Kadalasang sinasagot niya ako ng maikli, o hindi ako pinapansin.