The Sun And Moon Folktale 소설 & 이야기

Upo kami tatlo sa mesa sa labas ng bahay at kinain namin ang aming hapunan habang tinitingnan ang dagat at ang mga bituin na lumalabas na sa langit. “Mommy, pwede mo po ba kaming kwentuhan ng kuwento bago kami matulog?” tanong ni Lumina habang kumakain siya ng kanin. “Gusto ko po ng kuwento tungkol sa prinsesa at prinsipe.”

Hindi katulad ngayon, nagbibilang ng mga araw hanggang sa dumating ang susunod na kabilugan ng buwan. Hindi ko kailanman hahanapin ang liwanag ng umaga kapag hindi ako nabulag sa mahabang dilim ng gabi. Napunta ang atensyon ko sa malaking buwan na kita rito sa aking silid habang nakahiga. Tharia is harnessing power from the moon kaya ba tuwing fullmoon lang niya ginagawa ang ritwal ng sakripisyo? Paano kaya kung new moon? Gaano kalakas ang kapangyarihan niya? Nagiging mahina kaya siya kapag walang naka-usling buwan?

Mukhang namamangha ito sa mga swan na bumubuo ng hugis sa lawa. "Alam mo ba, naniniwala ang mga matatanda na kung makikita mo ang isang grupo ng mga swan na bumubuo ng hugis sa buong liwanag ng buwan sa lawang ito, you will be granted an amazing love in your lifetime.” Kwento niya dito. "You believe in that folklore? People here are idiots and pathetic. I hate this place. I wanna go back to London." Inis na turan naman nito.

Hindi ko pa man nabibigyan ng kasagutan ang aking tanong ay biglang lumaki ang buwan at mas lalong tumingkad ang liwanag na para bang araw. "Ang moon goddess! Dumating na siya!" halos sabay-sabay na bulalas ng mga taong-lobo na narito sa pagtitipon. Lahat kami ay lumuhod, pagkatapos pagkatapos ay unti-unting naging katawan ng isang lobo ang aming mga katawang tao. Tumingala kami sa napakaliwanag na buwan at sabay-sabay na umalulong bilang pagbati sa pagdating ng aming moon goddess.

Greatly perplexed, she at last called a meeting of all the wise men of the Kingdom, and asked their advice as to what she should do in this dilemma. Two of the wisest said: "The roads of Heaven have been damaged by the late accident, and the Sun and Moon have been obliged to stay at home. Neither the Sun could make his daily journey nor the Moon her nightly one because of the bad roads. The Sun and Moon do not yet know that your Majesty has mended all that was damaged, so we will go and inform them that since you have repaired them the roads are safe."

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

wika ng buwan. Rebecca insulted the moon with her smiles. The girl and the boy, which are dream weavers, went to Luna, and gave her a small blade. The moon created a small cut on her thumb. Her blood dropped on the ground. "Now, our agreement was sealed. Time to banish, mahal na buwan." saad ni Rebecca. "Bilang inyong pinuno, ayon sa ating mga batas, ang mga traydor ay nararapat mamatay. Patayin ang mga traydor!" utos ng lalaki. Mabilis na tumakbo ang mga lobo patungo sa kakahuyang pinuntahan nila Lizette. Nanlaki ang mata ni Luna sa mga naganap pero her blood on the ground forbids her to meddle. Then, she was beamed up to the sky even though she wanted to help Lizette. Walang nagawa ang buw

12:00 Napatakbo ang lahat sa kinaroroonan ni Andromeda. Nanatiling nakaupo si Cain. Natulala siya. Wala na. Wala na ang kaniyang asawa. Ito ba? Ito ba ang sinasabi ng kaniyang kambal na maghihintay sila hanggang mag meet ang buwan at araw? "The sun has met the moon." Tumalon mula sa crib ang kambal.

Naging maganda naman ang pagsikat ng buwan ngunit isa na pala iyong malaking bangungot para sa kanya. Makalipas ang ilang mga oras, maririnig na ni Feng ang mga ungas, ungol, at pagtatahol ng mga nilalang sa madilim na kagubatan kasabay nang pagyanig sa bawat pagkilos nito. Sa kabutihang palad, may napansin siyang maliit na tarangkahan sa may hindi kalayuan. Agad naman niyang ibinaling ang kanyang paningin at marahan siyang napakilos upang pasukin niya iyon. Ngunit, hindi niya namalayan na pinagmamasdan lamang din siya ng mga mababangis na hayop. Ito'y agad sumunggab sa kanya upang tuluyan siyang durugin.

Mahaba niyang sambit na tinanguan ko lang. Habang pabalik kami sa tent namin ay pinilit ko na siyang ikwento ang sinasabi niya sa akin na kuwento ng sun and moon. Sa kapipilit ko ay kinwento niya rin naman. At doon ko lang napagtanto na ang sinasabi niya sa akin ay ang kuwento pala ng dalawa sa matalik naming kaibigan. Nico and Lenny, sadly end up... broken. I can still remember the day when I asked Lenny because I saw her watching the sunset with love and affection written all over her face.