The Sun And Wind Story Novels & Stories

Biglang nagpaihip ng malakas na hangin si Hangin papunta sa kinaroroonan ni Sun at pilit na pinapatay ng kapangyarihan niya ang apoy nito. Agad nilapitan ni Hangin ang hari habang abala pa sa pagpigil ni Sun sa hangin. Pinatayo niya ang hari saka lumikha agad ng lagusan. Kailangan niyang maagapan agad si Haring Araw. Kung hindi ay tuluyang masusunog ang buong kalamnan nito at tuluyan nang maging abo. “Hindi, Hangin! H-hindi ko iiwan ang anak—” Hindi na nito natapos pa ang sasabihin nang itulak na niya ito sa lagusan.

Ang kwento ay hindi nagtatapos, kundi patuloy na lumalawak at nagiging mas maganda. Habang papalubog ang araw at pinipintahan ng kulay kahel at ginto ang buong kalangitan, magkakasama kaming nakatayo—ang mga lolo at lola, ang mga magulang, at ang bagong miyembro ng pamilya. Ang hangin ay humahampas nang banayad, at ang mga ibon ay bumabalik na sa kanilang mga tahanan.

"Ayon sa mga kanunu-nunuan ng ating angkan. Noong bago pa lamang ang mundo at wala pang mga tao, o kahit na anong nilalang maliban sa dalawa—ang liwanag at kadiliman. Nag-isang dibdib sila at ang bunga ng pagmamahalang iyon ay ang supling na tinawag nilang hangin. Ang hangin na s'yang magbibigay kapayapaan sa naglalabang kapangyarihan ng liwanag at kadiliman. Ang pangalawa ay ang biyaya. Bibiyayaan nito ang lupa upang maging mayabong ang mga tanim, magkakaroon ng buhay ang lupa at magiging masagana. Ang pangatlo ay ang tubig upang tulungan ang biyaya na yumabong. At ang panghuli ay ang ningas, ang apoy. Sina hangin, biyaya, tubig, at apoy ang mga supling ng liwanag at kadiliman, ang bawat is

pinal na sabi ni Windy sa kanya bago pumasok ito sa loob ng kahoy na bakuran nito; nauna ng pumasok sa loob si Thea. "Wait, sige ganito na lang, u---tangin mo na lang, yes, oo, utang nang sa gayon wala kang utang na loob sa akin, paunti- unti mo na lang ako bayaran--- I mean at least my side hustle ako aside sa pagdeliver ko ng mga parcels ko...eh... mayroon pa akong maliit na income mula sa iyo, aba'y malaking tulong na rin iyon sa hirap ng buhay ngayon," kunwaring palusot niya upang makumbinsi si Windy. "Sure ka? Hindi ba't bawal ang ganyang sistema baka masisante ka pa diyan sa pa sideline mo sa akin!," paigting na hapyaw nito.

Unti-unting bumabalik sa akin ang mga kwento na madalas niyang isalaysay sa akin, and the story he keeps on telling me. Siya ang tubig, ang hangin at ang apoy. Siya rin marahil ang araw at ang dilim. It was the line he always saying after the story he tell. Palaging may pag-asa ang mga kwento niya, na siguro pati iyon nararamdaman niyang mangyayari ngayon. Sa mga oras na ito ngayon, siguro iyan ang natatanging kailangan ang maniwalang may pag-asa, there's a rainbow after the rain, there's a ray of sunshine after the storm.

Shiro "Gosh, I’m freezing. The wind is so cold." Reklamo ni tres habang naglalakad kaming anim pataas upang makabalik sa lugar namin. The sun was almost saying goodbye to us while the moon on the other side was about to appear. It was a very beautiful scene. Seeing the moon and sun rise and set at the same time and in the same place. I guess I wouldn’t see anything as beautiful as this ever.

He is so beautiful and so good to mortals. This is how it happens,' replied the Sun's mother. 'In the morning when he stands at the gates of paradise he is happy. and smiles On the whole world, but during the day he gets cross, because he sees all the evil deeds of men, and that is why his heat becomes so scorching; but in the evening he is both sad and angry, for he stands at the gates of death; that is his usual course. From there he comes back here: She then told the Princess that she had asked about her husband. but that her son had replied that he knew nothing about him, and that her only hope was to go and inquire of the Wind.

Nilingon niya si Wind sa likod, nag-thumbs up 'to sa kaniya kaya't binuhay na niya ang makina. The whole ride was a bit damn! Rain's pestering him with her blames about her father's new habit. Ilang beses na niyang ipinaliwanag dito na wala namang masama roon lalo't nagkaroon pa ng isang branch sa kabilang bayan ang silver lining cafe kaya't naging busy sila lalo. Maliban kay Wind, Haeven at sa babysitter nito ay walang ibang nakaka-usap ang papa nila sa bahay. Art told her that he needs someone to have fun with, nakakapanghina rin ng immune system ang lungkot at pagka-bagot.

Wala ring patid ang buhos ng ulan. Pagkatapos kumain ay nag-bonding time ang mag-iina para lang hindi sila mainip habang umuulan. Hindi sila ngayon makakalabas para maglaro sa bakuran. First time rin nilang makaranas ng ganoon katinding bagyo. Halos malunod ang mga halaman sa bakuran. Basang- basa ang buong paligid dahil sa ulan. “Mommy, tell us a story please!” paglalambing ni Holly. Iniabot ni Mackie ang paborito nilang fairytale story.

The bushy branches were swaying happily with the wind. "A, iyan ba? Puno ng narra iyan. Puno Ng Maestro ang tawag namin dito. Aba’y bata pa lamang ako nariyan na iyan, e. Ang sabi ng lolo ko, regalo raw iyan ng dating may-ari nitong lupain sa asawa niya. Parang tanda ng isang sumpaan. Ang sabi pa raw ng dating may-ari, hanggang nariyan ang puno, patuloy daw na mabubuhay ang pagmamahalan nilang mag-asawa. Aba'y akalain mong totoo nga! Matagal nang wala ang mag-asawa pero buhay na buhay pa rin iyang puno. Ilang bagyo na ang lumipas pero hindi man lang napapaano iyang puno na iyan. Ano nga ang sabi ninyong mga kabataan? May poreber," natatawang kuwento ng matanda bago humigop kape.