Novel & Cerita The Time Has Come

Hayyst! |After a couple of minutes| (Song: This Time) Oh I'm sorry, girl For causing you much pain Didn't mean to make you cry Make your efforts all in vain And I apologize For all the things I've done You were loving me so much But all I did was let you down Naalimpungatan ako, nang may marinig akung kumakanta. I took my phone and check the time, 5:48pm. Ganun ako katagal natulog?.

Ang weird nga ng itsura niya ngayon, mukha siyang kinakabahan at tila ba tinatawag ni mother nature. "Walang anuman, 2:15pm sharp, dapat nandoon na tayo sa simbahan. Nag-offer kasi siya na susunduin niya tayo kaya nakakahiya naman kung mas mauuna pa siya sa 'tin doon," turan ko. Alam ko namang may kakupadan 'tong si Osang kaya kailangan kong sirain na muna ang pagkakaroon niya ng Filipino time.

AMARIE’S POINT OF VIEW Nang tumunog ang bell, hudyat na oras na ng break time ay wala ako’ng sinayang na oras. Mabilis ko’ng niligpit ang mga gamit at isinilid sa aking bag.

𝐹𝑜𝑟 𝑎 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑖𝑛 𝑡𝑖𝑚𝑒 𝐴𝑛𝑑 𝑖𝑡 𝑠𝑒𝑒𝑚𝑒𝑑 𝑜𝑣𝑒𝑟𝑙𝑎𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑇ℎ𝑎𝑡 𝑦𝑜𝑢 𝑤𝑜𝑢𝑙𝑑 𝑎𝑙𝑤𝑎𝑦𝑠 𝑏𝑒 𝑚𝑖𝑛𝑒 𝑁𝑜𝑤 𝑦𝑜𝑢 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑡𝑜 𝑏𝑒 𝑓𝑟𝑒𝑒

Ang matamis na kaligayahan namin ay naibigay na ngayon. Don't rush everything. Just trust the timing of your life.

But this time, it will be different. ***

“Then go inside… now!” …

Ngumiti ito sa sinabi niya. “That’s my girl!” Kahit paano ay lumakas ang loob niya nang kausapin siya nito. Tumayo na ito at sinipat ang suot na relong pambisig. “Halika na, sweetheart. It’s already seven thirty. Alas otso ang opening, so, mayroon pa tayong thirty minutes para makapag-announce.”

Nakatutok naman kasi ito sa ginagawa kaya't hindi na namalayan ang oras. "Bakit ba ang aaga ninyong mag-out? Aba'y anong oras pa---Oh! My goodness! It's already past five in the afternoon! Bakit ngayon n'yo lang ako sinabihan?" hindi magkandatutong sabi ni Tommy na parang naalimpungatan sa pagtulog.

Ang daming nangyayari sa pagitan namin, mga nasabi, at mas maraming hindi pa. “Time,” bulong ko. Pero sa isip ko, alam kong wala kaming kasiguraduhan. May expiration date ang deal namin. Parang nabasa niya ang iniisip ko. “Time is what we make of it. Walang fixed rules dito… sa atin.” Napatango ako. “I guess so.” Ngumiti siya, parang satisfied. Hinila niya ako para sa isang mas malalim na halik. Pagkatapos, bumulong siya: