The Time Has Come Novels & Stories

Kinabukasan (Knock.. Knock..) Its 8am in the morning, ang aga namang kumatok ni lei parang di ko sya kasama kagabi sa bar para katukin ako ng ganitong oras. "Coming." Sigaw ko. Pagbukas ko ng pinto ay bumungad sa akin ang katulong nila leo na nakangiti at mukhang may sasabihin sa akin, lumingon muna ako sa higaan kasi akala ko andon pa si leo pero wala na pala.

"Oh, isang minuto na lang pala at bagong taon na. Ang bilis talaga ng oras." Napatingin ako sa phone ko at nakitang 11:59 na. Bumalik ang tingin ko kay Jefferson nang may hinugot siyang baril sa tagiliran. He's smiling widely while looking at me. Wait a minute. Akala ko ba ay…. "What the hell, Jefferson?!" Sigaw ko. "It's time to say goodbye, Daven. You know...I enjoy this conversation. Kahit marami pa akong gustong sabihin ay itanong mo na lang kay Jensen ang lahat."

Adam... "YOU have a meeting in an hour. Here is your whole schedule for today." Iniabot sa akin ni Sanya yung mga papel na naglalaman ng schedules ko para sa araw na ito, "If you have to cancel any appointments, cancel it an hour before, para naman hindi masayang ang oras nila."

Bakit ngayon pa kung kailan magkikita na sana Kami. Maybe it's not yet the right time for me to meet John Smith. End of chapter

-ˋˏ✄┈┈┈┈ A MONTH LATER POPPY’s 18th BIRTHDAY The day had come quicker than we expected. The decision felt spontaneous, yet right. Poppy and I found ourselves in a small, sunlit room at the courthouse, the air thick with excitement and anticipation. Our hearts beat in unison, a comforting rhythm in the midst of the whirlwind we found ourselves in.

mariing saad ni tita sa amin. I got to admit it, naapektuhan ako sa sinabi niya sa amin. I really thought that those words are meant for me—someone who’s a little bit selfish. No, I think I really am.This words keep on bothering me, and make me realize my mistakes. Now, it’s better to try and fail, then to do nothing at all. Just like Tita Cassandra said “ “It’s now or never” ***** TODAY is Friday. Huling araw bago mag-weekends.

Napabuntong hininga na lang muli ako bago muling humigop ng kape. Everything will be fine Janna, until the right time came. Ulit ko sa sina bi ni Ella isip ko. Right time? Hindi ko alam kung kailan darating ang right time na yun, basta ang tanging nararamdaman ko lang sa ngayon ay... Wala pa rin akong lakas ng loob na harapin si Rexx ngayon...

“Smart.” Bahagya akong tumingin sa orasan. 3:40 PM na. “Kailangan ko na umakyat. May delivery pa akong kailangang i-follow up for the event kits,” sabi ko. “Sige. Let me walk you up.”

Walang nagsasalita ng hindi kailangan. “Time?” tanong ko. “10:00 AM,” sagot ni Leon. “Transmission window.” Yuhei’s POV Tumingin ako kay Arvin. Nakaupo siya sa harap ng laptop. Still shaking. “Remember,” sabi ko. “Same behavior.” Tumango siya. “Yes.” “And Arvin…” Napatingin siya sa akin. “This is your only chance.” Transmission – 10:00 AM Pinindot niya ang send.

"Let's go?" Tumango ako. "It's showtime."