Novel & Cerita This Is Not A Pipe Painting

dagdag naman ni Evie at ng puppet nya. "I will politely decline, no need to go that far. Isa pa, it's obvious that those paintings are high valued and so beautifully painted, sure akong pinaghirapan ng painter yan and needs to be appreciated, I can't do that as a person who doesn't really have an eye in painting, also it was yours to begin with I don't take people's things" mahabang saad ni Rowan, seryosong-seryoso sya habang binibigkas ang mga bagay na iyon.

“Lagi akong nagre-record ng video habang nagpipinta at nakatago ang pirma ko sa bawat obra.” Pagkasabi no’n, kinuha niya ang phone niya, ilang pindot, at ipinakita sa camera. Sa screen nakabukas ang painting ni Lia na “Early Spring Dawn.” Pinalaki ni Jonathan ang larawan at itinuro ang isang parte. “Ito ang pirma ko. Kung gusto n’yong magkumpara, tingnan n’yo ang mga dati kong inilabas na painting. Sa lower right corner nando’n ang pirma ko. Tingnan n’yo kung nagsisinungaling ako.”

Hindi na sana ako maglilibot masyado dahil wala naman ako balak pagastusin si Hendrix sa mga painting kaya sumusunod na lang ako kay Hendrix na nagpi-picture pa rin. Napatigil lang ako sa paglalakad noong may makita akong painting na sobrang ganda sa paningin ko. Complimenting ang colors ng sunset at ang purple sky na nasa ibabaw, string line naman ang drawing noong dalawang tao sa gitna, ang simple man pero sobrang ganda. Tiningnan ko ang description at mukhang organic ang lahat ng materials dahil wala akong nakitang acrylic o kahit anong painting materials. “Mahal?” tawag niya kaya napalingon ako sa kaniya at nakitang paalis na siya kaya naglakad na ako palapit sa kaniya at hinawakan ang n

Sabi kasi ng mga nasa likuran namin ni Alaric na ang panghuling painting daw ay mula sa isang sikat na painter galing sa abroad. “For our last painting...” Nilabas ng lalaki ang painting dahilan kung bakit ako napako sa aking kinauupuan. Napatitig ako ng mabuti rito dahil sa gulat. Hindi pa man tuluyang nailalantad ay alam ko na kung ano ito. Nanuyo ang aking lalamunan at napakapit ako ng mahigpit sa dala kong purse. “This is called Crimson Love by an anonymous painter named Eleven. Start bidding!” anunsyo ng lalaki sabay tuluyang ipinakita ang kabuoan ng painting.

Napatingin ako sa canvas niya at nakitang bahay ang bahay na may bundok sa likod at tubig sa harap ang pinipinta niya. Hindi ko na rin napigilan ang pag-ngiti pagkatapos dahil halatang focus na focus siya sa ginagawa. Nasa Art Bar kami ngayon at sumama talaga siya tulad ng sabi niya nung linggo. He wants to try something new kaya ayan nagpipinta na siya ngayon. He bought painting materials, pwede naman kasi niya gamitin 'yong akin kaso ayaw niya, bili na lang daw siya. Kahit nilagyan ko na siya ng apron ay nalagyan pa rin ‘yong damit niya. May acrylic paint pa siya sa pisngi at sa ilong pati sa noo! Nakarinig ako ng kung ano kaya napatingin ako sa may pintuan, bahagya iyong nakasara at nakit

Hindi niya alam kung matutuwa siya o maiinis. Ang painting na iyon ay isang bagay na matagal niyang pinag-isipan at pinagpaguran. Isang bagay na hindi niya inakalang magugustuhan ng mismong taong kanyang ipininta. At ngayon, pagbalik niya sa Lopez, siguradong hindi niya ito matatakasan. Dahil ang kanyang obra—at ang hindi maamin niyang paghanga ay nasa mismong mga kamay na ni Oliver Wright.

" “If you've never been thrilled to the very edges of your soul by a flower in spring bloom, maybe your soul has never been in bloom. this is what the painter said when he painted this spring flower. ito ay labing dalawang taon gulang na at alam nyo bang gawa sa totoong ginto Ang frame nito at ito ay nag iisang painting lang sa mundo kaya panigurado kahit sino ay pagkakaintirisan ito Ngayon uumpisahan na natin Ang pataasan ng presyo. Saad nito. * Aix Pov * kung ganun sya Ang Mafia Queen tingin ko sa Isang Babaeng nakaupo sa kabilang banda this is your last day Queen ipaparanas ko sayo Ang ipinaranas mo sa kapatid ko at Sisiguraduhin Kong gaya kung mararanasan mo rin Ang naranasan ng kapatid

He's a very straight-forward person. Inilapag niya sa mesa ang dalang cake. Ngunit kaysa maupo sa salas, gusto niya pang magtingin-tingin kaya sinuri niya ang ilang painting na naroon. There's this painting of a broken vase. Nalalanta na ang ilang bulaklak at umaagos ang tubig sa tipak ng vase. The painting was simple but meaningful.

I pressed the numbers and it clicked open. Nang buksan ko ang pinto agad kong nabungaran ang isang painting. It was a landscape painting of the streets of New York. It was easily recognized as it was the bustling Time Square. Sandali akong natigilan doon at pinag-aralan ang painting. It's a acrylic paint on canvas. I didn't know that he likes art?! Kung alam ko lang ay nagdala na sana ako ng ilan sa ginawa kong art para sa kanya.

Gusto ko siyang pagsabihan, pero natatakot akong baka may makarinig sa amin at baka hindi niya rin maunawaan ang sasabihin ko. What should I say? Sasabihin ko ba sa kaniya na close silang dalawa ni Klare at spoiled ito sa kaniya kaya kailangan niya itong pakisamahan ng maayos at sundin ang gusto nito? “Maganda.” Bulong-bulong ko nang makita ang painting. Medyo malaki iyon at may pagkarealistic ang istilo ng pagpinta. Unlike the other paintings, this one has lighter emotions. Maybe... sadness? Or loneliness?