This Is Not A Pipe Painting Novels & Stories

Pero nagtataka pa rin siya kung bakit lalaki lang ang nasa painting. “Why you paint this man? What was your inspiration?” sunod-sunod niyang tanong dito. Inilagay muna ni Michel ang bitbit nitong tray na may dalawang baso ng juice at isang plato ng tinapay. “He was the man in my dream. Parati siyang nasa panaginip ko. Hindi ko nga alam kung bakit kasi wala naman akong maaalang may lalaki akong kasama noon. Kagaya ng sabi mo, patay na ang buo kung pamilya. I did not even recognise it as my father. Kaya nag-paint na lang ako ng lalaki bilang una kong piyesa as an artist,” paliwanag nito.

Kanina lang, portrait iyon ng isang batang babae—pero ngayon ay isang painting na ng starry sea ang nakasabit. Nalilito, tinawag niya ang isang staff member. “Excuse me… where’s the painting that was here earlier?” Nagtaka ang staff. “Hasn’t this painting always been here?” “No, no. May portrait dito kanina—isang batang babae.” Umiling ang staff. “I’m sorry, ma’am. Walang portraits sa exhibition na ito. Most of David’s works are natural landscapes. If you don’t believe me, you can check the catalog.”

malamig kong tanong sa kanya, habang iwas pa din ang mga mata. Nilingon ko ang pamilyar na painting. Ang magulong painting na hindi ko maintindihan ang ibig sabihin. Ang disenyo nitong nababalot ng kulay berde at itim na paint na animo'y sinaboy lamang doon. It's pure abstract and I can't decipher what it means. Ang tanging alam ko lang ay ako ang babaeng nasa gitna, ang nakapulang dress habang nakalingon sa kung saan...

"It's a pity she didn't take fine arts, she's good at painting," napanganga ako. I looked at him with confused eyes but he just smirked at me. "H-how did you know she's goo at painting, hijo?" Mom asked. Clearly confused. Si Mommy lang kasi ang nakaka-alam na mahilig ako mag paint. Of course, aside from Fiona and Stephanie. Silang tatlo lang ang nakaka-alam.

"Ooppss!! Tama na iyan. Manood nalang tayo." Natawa siya. Bagay na hindi niya pa naipakita sa ibang tao ang ganoong tawa. Kundi sa akin lang. Habang nanonood kami hindi rin maiwasan magkatanungan. "Fine arts ka, diba?" Tanong ko. "Hmm..." Nakascreen ng tv ang tingin. "Bakit wala ako makita ni isang paintings mo dito sa apartment mo?" "Oh? Nasa bodega ko. Nakatambak."

So, clearly this space serves his main paint room. I walked further to have a better view of this one unfinished painting placed onto the long desk. This one is an abstract painting if I’m not mistaken. Two bottles gripped with chained hands. Simple but it’s captivating. I’m far from comprehending every art I’ve seen in my life and the every meaning that lies behind it. But I always have an ear to listen to. I’m always curious about how it all is made. I wonder what’s the story behind every stroke of those paintbrush as I stare at each masterpiece.

50 Isang painting ang nakasabit sa dingding. Halos lahat ng nakakakita ay gustong angkinin ang painting na iyun. Pitong antigong figurine ang nasa loob ng glass box at protektado iyun ng laser. Tumatalbog ang puso ni Celine habang pinagmamasdan ang nasa glass box. "Mapapasa akin ka na mamaya."

Sigurado siyang si Jesse ang lalaki sa painting. Nakita na niya ang pipe na iyon ng maraming beses. Luma at sirang-sira na, pero iniingatan pa rin iyon ni Jesse at laging dala-dala. Ilang beses na niya itong sinabihan na itapon na lang at gumamit ng bago.

Sunod kong pinasok ang pinto na matagal nang pumukaw ng kyuryusidad ko. Sinalubong ako ng amoy ng pinaghalong lumang papel at tuyong paint. Malawak ang buong kwarto at may malaking bintana sa harap lang ng pinto. Marami ring nakakalat sa sahig—mga brush, natuyong tinta, at mga lata. May mga paintings din na nakasandal sa pader. And they are all my portraits. Karamihan sa paintings ay kuha lang din dito sa bahay, pati na ang pagtulog ko sa duyan, pagluhod ko sa harap ng hagdan, at ang backview ko sa mall. Hindi kasama si Master sa portraits. Why? He is currently working on my portrait with the sunset.

Kung sakali ito ang unang pagkakataong ilahad ni Gabion ang ubra niya bilang isang nakatagong pintor! Pipiliin ko sana ang pangalang Collaboration Of Love, oh my gosh ang korny. Gab I can't believe I'm holding this amazing piece of art in my hands, but this was kind of simple when it come to a naked Gabion. He is a perfect art itself, and anyway, he had the final choice for the name dahil halos siya ang gumawa nito at tanging background lang ang inambag ko, na ipinangako niyang gagawin o pagiisipan sa susunod na linggo after sa pagbisita namin sa Basement. Hindi ko alam kung bakit ang tagal niya mag-isip ng pangalan ng painting. Ilang oras akong nakatutok sa art na ito tuwing gabi mula nang