This Is Not A Pipe Painting の小説・ストーリー

he asked. Anong paki mo? “I changed my mind. This painting is not for sale.” “What?” agad na angal ng babae sa tabi niya. Darius chuckled. “It says it’s for sale. I want it displayed in my house.” A house with this girl? That's just disrespectful! Bakit ang painting ko? “The rest of my paintings are for sale. Nagkamali siguro sila. This is for display only.” Hindi ko na maitago ang iritasyon ko.

Ang pag-aaral ay hindi malaki, na may lamang isang mesa, mga istante ng libro, isang sofa, at wala nang iba pa. Hindi siya gumala pero dire-diretsong pumasok at binuksan ang drawer para hanapin ang ulat. Pero, hindi niya mahanap ang ulat pero may nakitang pamilyar na bagay. Ito ay isang naka-frame na painting na puno ng hindi malinaw at madilim na mga kulay sa isang maliit na piraso ng papel. Kung titingnan mong mabuti, makikita mo ang silhouette ng isang babae.

Inilibot ko ang paningin ko at kaagad ko'ng nakita ang mga paintings n'ya habang sa gilid naman ay may isang study table at marami rin'g mga art materials. Lumapit ako sa isa'ng painting "Ang ganda" ngumiti ako sa kan'ya He's just standing beside me while looking at his painting. He look at me too "nah, can i see your paintings too?" "sure" i look at the other painting. "sunset" i whispered. He chuckled "i do not know kung paano ko nagawa 'yan" "They're lovely, can i buy this sunset painting?" tanong ko "No" he simply said

Tanong niya sa binata habang hindi inaalis ang mga mata sa magandang nakikita ng kanyang mga mata. “This is my mini museum. I store most of my optical illution artworks here. I used paint that glows in the purple light in painting all of them to make them even more beautiful”. He explained. “Indeed. These are all beautiful” She exclaimed. Magkakadikit ang mga panting. Wala kang makikita kahit maliit na space kaya lalong nakakamangha ang silid. Pati ang sahig at kisame ay mayroong mga pigurang hindi niya maipaliwanag kung ano. Basta ang alam niya, magaganda ang mga ‘yon.

Gayunman, hindi agad sumisid si James sa paglilinang sa sandaling pumasok siya sa painting. Sa totoo lang, ilang beses lang niya ginamit ang painting bago niya ito ibinigay kina Lizbeth at Renee. Samakatuwid, hindi niya lubos na nauunawaan kung paano ito gumagana. Sa tuwing papasok siya ay may ibang eksena na bumabati sa kanya. Hindi niya mawari kung gaano kahusay ang Ang tagalikha ay kailangang gumamit ng teleportation magecraft sa isang painting.

But his room smells like citrus air freshener and not lavender. Salubong ang kilay na nilapitan ni Maliyah ang isang painting na hindi kalakihan at nakasabit mismo sa gilid ng bookshelf ng lalaki. Nang lapitan niya iyon ay nagandahan siya. Acrylic ang ginamit. She knows well because Joseph is passionate about painting.

Sumimangot ako at binalik ang tingin sa painting. Sa totoo lang, bagay niya at talagang matipuno talaga ang katawan niya. Ang problema ko lang naman ay sarili ko, baka mamaya maging isa na naman akong maripokpok! Dinig ko ang mahina niyang pagtawa kung kaya't humigpit muli ang hawak ko sa paintbrush. Akala niya yata biro lang ang lahat. "Alright, Baby. I didn't know I was a distraction. I will leave you then. I'll cook pasta so my baby won't get angry—I mean hungry."

"Was I supposed to cough to let you know of my existence?" He tsked and stood up. Naiinis nitong inalis ang canvas at ang stand. Binitbit nito ang mga iyon sa isang kamay, habang sa isa naman ang painting plate. Sa malalaking mga hakbang ay tinungo nito ang glass door na papasok sa silid nito. "What is wrong with you, parang sinabi ko lang na maganda ang gawa mo, ah?" Nahinto ito at walang lingon-likod na nagsalita. "I don't want people seeing me paint."

"A-Anong pinipinta niyo? Scenery?" Pinasadahan niya ng tingin, isang landscape painting na hyper-realistic, gayang-gaya nito ang kalye ng Intramuros. Nagpipinta rin siya pero hindi ganito kataas na level. Magsasalita sana siya para purihin ito nang mahagip ang pamilya na imahe ng isang babae na nakasuot ng mahabang palda. Na-realize niya na s'ya ang babae sa painting!

Halos lahat kasi ng nabili kong painting ay nakilala ko na personally ang mga artist nila—except, syempre, sa mga yumao na. Bukod-tangi lang talaga ang may initials na LM. Ang isang ito, talagang ayaw magpakita sa tao. Ilang beses ko na ring kinausap personally ang manager ng gallery, pero talagang mailap daw ang boss niya pagdating sa spotlight. Nagdahilan pa nga ako noon na gusto kong magpagawa ng self-portrait—and it should be naked. Sabi ng manager, possible naman daw 'yun, pero hindi ko pa rin daw makikita ang mismong artist.