This Is Not A Pipe Painting Novels & Stories

Bukod dito, isang painting lang ito, hindi tunay, kaya wala siyang dahilan para kunin ang kanyang painting. Si Manang Lea ay kasama niya sa tindahan mula nang magtrabaho siya. Kahit na mas maaga siyang umuwi kagabi, hindi dapat itinapon ni Manang ang kanyang painting kasi hindi naman iyon basura, di ba?

Tinanong ni Jacob sa sorpresa, “Gusto niyang mag-donate ng isang painting sa calligraphy and painting association?! Anong painting ito?” Kaswal na sumagot si Charlie, “Hindi rin ako sigurado. Medyo misteryoso ang painting na ito. Walang pirma o tatak ng nagpinta, ngunit kaunting paglalarawan lang dito. Bakti hindi mo ito buksan at tingnan?”

Ang iba ay literal na nakasabit sa mga umiilaw na pang-sipit sa kisame, ang iba naman ay nakaframe at ang iba ay naka-dikit sa pader. Hindi makalat tignan ang kuwarto niya, napakalinis sa kabila ng napakaraming drawing. Mayroon din mangilan-ngilan na painting ang nakikita ko na nakalagay sa canvas. Ang gaganda rin ng mga ito, hindi ko alam na ganito pala siya ka-artistic, marami pa talaga akong kailangan malaman kay Joem. Iba-iba ang mga artworks, may mga landscapes, may mga portraits, mga comics, fan-art at kung anu-ano pa. Para itong mini-museum ng mga artworks. Nakakamangha talaga!

Dahan-dahan naman akong napatango, pero nabuhay ang curiosity ko tungkol sa dating painting na andito na never ko pang nakita dahil sa takip. “Ano bang meron sa mga painting na ’yon at bakit laging may takip?” kunot-noong tanong ko at nilingon siya. “Just a random painting. Mga abstract na binili ko sa New York, and pinatakpan ko kasi hindi ko na bet,” simpleng sagot niya, ni wala man lang emosyon sa mukha. Ang weird talaga nito. Bakit ba siya kasi bumili ng painting na hindi naman talaga niya gusto?

Ngunit hindi iyon ang pakay niya. Nagtungo siya sa isang napakalaking painting na ilang pulgada ang haba kaysa sa kaniya saka kinuha iyon. Magaan lang ang painting dahil hindi naman talaga mamahaling kahoy o tunay na kahoy ang ginamit na frame kahit na may kalakihan iyon. Sinadya rin iyon ni Ludwick dahil pantabing lang talaga ang purpose ng painting na iyon. Lalaking nakamaskara at may nakabukang pakpak ang nasa painting. May hawak din itong baril at nakatutok sa kung sino man ang titingin dito. Nang matanggal na ang painting, bumungad ang isa pang pinto. Isa talaga itong malaking kuwarto noon at hinati lang ni Ludwick to serve different purposes.

CHAPTER THREE. *Smoke from pipe* Isang matandang lalake ang nakatalikod at nakaharap sa bintana habang hinihipak ang isang mahabang pipa. Base sa suot nitong flopped hat at all white american suit, hindi pa rin mapagkakamalan na nasa singkwenta y sinco anyos na ang matanda. Kumikinang din ang singsing nitong may black heart-shaped na bato na nakasuot sa hintuturo nito.

Sandali niya akong tinitigan bago siya nagpatuloy sa paglalakad. Inabala ko naman ang sarili ko sa paggala ng tingin ko sa paligid. Malawak ang espasyo ng kinaroroonan namin ngunit wala namang mga gamit maliban sa malalaking vase na mayroong laman na artipisyal na mga bulaklak. Sa dingding naman ay nakasabit ang ilang mga paintings. Lahat iyon ay painting na ang tema ay nature gaya ng kagubantan at buwan.

Hindi ko alam kung dito sila ipininta o pinamili pa ito at dito lang sila tinambak. May mga paintings na ang subject ay nature, may mga building, mga abstract. Kung hindi nakasabit sa dingding, nakahilig sa gilid. Tinignan ko isa-isa. Lahat ay magaganda. Nang matignan ko lahat, doon ko pa napansin na may isang canvas na nasa pinakagilid. May nakatabon na tela doon kaya hindi kita kung may painting ba doon o plain canvas lang.

mahina niyang tanong, hindi inaalis ang tingin sa mga painting. Tumango lang ang lalaki ng walang halong pagmamayabang. Pero may bigat ang simpleng pagtango na iyon. Parang sinasabi nitong matagal na nitong pinahalagahan ang mga obrang iyon. At matagal na nitong kilala ang pangalan nila. At doon nagsimulang magulo ang isip ni Ada. Kung fan niya ito, bakit paintings lang ng kaniyang mommy ang nakikita niya?

Masisira ang image ko bilang isang clean artist. May mga tao talagang gumagamit ng ganitong klase ng substance, pero ako, hindi ko kailanman gagawin. Bumalik ako sa bed at tiningnan ang object sa kamay ko. Yung liquid sa medium-sized na tube, napaisip ako. Ang unusual na red color at yung pamilyar na scent, pinaisip ako sa unknown.