This Is Our Time Lyrics Mga Nobela at Kwento

(Now playing: From this moment on/You're still the one by Caleb and Kelsey) From this moment life has begun From this moment you are the one Right beside you is where I belong From this moment on. . . Looks like we made itLook how far we've come, my baby We mighta took the long way We knew we'd get there somedayThey said, "I bet they'll never make it" But just look at us holding on We're still together, still going strong. . . I give my hand to you with all my heart I can't wait to live my life with you I can't wait to start

And in what month This clock never seemed so alive I can't keep up And I can't back down I've been losing so much time iniimagine ko nalang na si Dreymon ang naghaharana sa akin nito kaya di na mawala wala ang ngiti sa aking labi hanggang sa unti unti akong nakaidlip. 'Cause it's you and me And all of the people with nothing to do Nothing to lose And it's you and meAnd all of the people And I don't know why

𝘐 𝘢𝘭𝘸𝘢𝘺𝘴 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘺𝘰𝘶 𝘵𝘰 𝘣𝘦 𝘮𝘪𝘯𝘦 𝘓𝘦𝘵'𝘴 𝘮𝘢𝘬𝘦 𝘢 𝘱𝘳𝘰𝘮𝘪𝘴𝘦 𝘵𝘰 𝘵𝘩𝘦 𝘦𝘯𝘥 𝘰𝘧 𝘵𝘪𝘮𝘦

Nuestra historia sera Reescrita con las estrellas Esperare a que illegue el set El tiempo y el tiempo Cambiaran Volver! (Ang kuwento natin ay muling Maisususlat sa mga bituin Hihintayin ko ang pagdating ng itinakda babaguhin ang takbo ng oras at panahon Babalik! ) Nilalamon ng liwanag ang paligid na para bang unti-unting naglalaho ang lahat.

This is our story, the end. —

“Limang taon, Romer. Limang taon akong nagtiis sa bawat gabi na iniisip ko kung nasaan ka, kung sino ang katabi mo. Akala ko hindi na tayo babalik dito. Akala ko… patay na ang tayo.” Hinawakan ni Olive ang kamay niya sa ibabaw ng mesa. Mainit ang hawak nito. Pero sa kabila ng init, parang yelo ang dumadaloy sa ugat ni Romer. “Pero nandito na tayo,” bulong ni Olive, ang mga mata ay nagniningning sa pag-asa. “Ikaw at ako. Tulad ng dati. Walang hadlang. Walang… kanya.” Pinilit ni Romer na ngumiti. “Oo, Olive. Nandito na tayo.”

Hinalikan ko siya sa tungki ng kaniyang ilong. "Hindi pa ito ang tamang panahon para gawin natin ito Rhianna. I respect you. Kaya nga kahit gustong-gusto kitang angkinin. Pinipigilan ko ang sarili ko. Matulog na tayo. Pupunta pa tayo sa Head Quarters bukas." wika ko habang hinahaplos ang kaniyang pisngi. Tumango siya at ipinikit ang kaniyang mga mata. Tama ba ang narinig ko kanina? Na mahal niya ako? O baka nagkamali lang ako ng dinig?

Ramdam kong naiiyak ito. I bit my lower lip para pigilan ‘yong napipinto kong pagtawa kasi naman, anak ng tipaklong, kinikilig ako sa kanilang dalawa lalo pa ng sabay silang napalingon sa mga musikero nang biglang tugtugin ng mga ito ang awiting ‘Maybe this time, Voices of 5’s version.’ [Two old friends meet again, wearing older faces, talk about the places they’ve been… Two old sweethearts fell apart somewhere long ago, how they to know… ♫♫]

Why can't it be Why can't it be the two of us Why can't we be lovers Only friends You came along At a wrong place, at a wrong time You came along At a wrong place, at a wrong time Or was it me Why can't it be.