This Wasn't Me In Tagalog Novels & Stories

Tila umigting ang bagang nito sa sinabi ko't nalukot ang gwapong mukha. "Sige-isa pang supot may makakadyot!" Nanggigigil na sabi nitong walang ingat na hinapit ang beywang ko, damang dama ko ang init ng katawan nitong dumaiti sa katawan ko. Parang binuhusan ako ng isang baldeng yelo sa narinig. Did he speak tagalog? Gosh Am I hallucinating? Nawala tuloy ang pilyang ngiti ko sa labi't nag-iinit ang pisngi ko sa hiya. "Akala mo hindi ko naiintindihan ang sinabi mo? For your information I am living in the Philippines all my life!" Napatameme ako sa narinig. God, I have never experienced so much shame in all my life except now! Bullshit!

Hindi ba ito panaginip? "April Hreghen Atienza!" Sinigaw niya buong pangalan ko. "O-Oo na! Tatawid na nga!" Umarte pa akong galit pero sa kaloob looban ko ay subrang saya ko! Marupok na kung marupok! Sa kanya lang naman ako rurupok! ---

Muli na naman niyang napansin ang galing nito sa tagalog. "You're really fluent in tagalog kaya hindi pa rin ako makapaniwala hanggang sa mga sandaling ito na hindi ka sa Pilipinas ipinanganak. Mas malalalim pa nga ang mga alam mong salita kaysa sa akin, alam mo ba iyon?" Sabi niya. Maya-maya ay sumeryoso ang kanyang tingin rito. She look around. "And all of this.. you being the prince, and being here with me now.. alam mo bang.. iniisip ko na panaginip pa rin ang lahat ng ito?"

"Matulog ka na nga lang diyan. Dami pang satsat eh. Akala mo naman. Napaka swerte mo at makakatabi mo ang Diyosa ng kagandahan for free." Nakangiting ani ng dalaga at puno ng kompiyansang aniya. "In your dreams." Mahinang ani ng binata. "Anong sinabi mo?" "Sweet dreams." Ulit ng binata. "Ahem, akala ko in your dreams eh. Kala mo ha."

“... ay para sa mga bata, at hindi para sayo.” “I don’t think I can do this, Daima---“ “Ano ka ba! Just list down your likes and dislike about your future partner then give it to me. Ako na ang bahala ang mag-hunting sa kanila para sa iyo.” Na tapos ang tawag at may parte kay Willow na nakumbinsi ni Daima pero marami pa ring agam-agam na namamayani sa kanya katulad na lamang iyong kay Atlas. Noong umalis siya sa Pinas nang walang pasabi kay Atlas, alam niyang sa sarili niya nasa oras na nakalabas siya sa bansang iyon ay wala nang balikan.

DYLAN "Talaga bang lilipat kana sa condo?" Usisa ng kanyang ina nang maabutan siya sakanyang silid na nag iimpake ng iilang mga damit niya. "Yes mama, mas okay na ito. Dahil kung nandito ako hindi ko maipapangakong hindi kami mag aaway ni papa. " Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan.

“Tell me, Mama… sino ba talaga ako?” Hindi ko alam kung paano nangyari. Nagulat na lang ako. Bigla na lang lumabas sa bibig ko yung mga salitang hindi ko naman pinag-isipan. “Por qué siento que no pertenezco aquí…? Por qué mi vida parece tan diferente…?” Nagulat si Mama. Nanlaki yung mata niya, pati yung kapatid ko napatigil. Ako mismo, napakurap. “Wait—did I just…? Did I just speak Spanish?”

Ikinatawa ng mahina. Anong nakakatawa? Kaya naman sa inis ko kahit nga nakatali yung dalawa kong kamay, hinampas ko na ito sa kanya. Siyang ikinabangon nito. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Ako na ngayon ang bagong sentro ng atensyon! Shit! Ano ba ‘tong pinasukan ko? Baka bigla akong mapauwi sa Pinas nito! Honestly, I didn’t even use the right words. I guessed, I wasn’t thinking at all. Hindi ko talaga akalaing nasabi ko ang mga salitang ‘yon dahil una sa lahat, wala naman talaga akong balak mangialam. Wala pa naman ako sa sarili kong bansa, tapos ganito pa ang aking inasta.

makahulugang aniya na hindi ko naman maintindihan. Ano ba ang pinagsasabi ng isang ito. Nagtatanong lang naman ako tapos sasagutin ako ng English. Kuya nasa Pilipinas tayo, wag mag-English nakaka-nosebleeding. Napanguso ako. Umupo ako sa kaharap nitonh upuan. "Gusto ko lang naman malaman kung sino ang taong pinakasalan ko." Pagdadahilan ko.