Time Is Short Quotes Novels & Stories

I wonder what happen if he finally meets his love of his life? Can't wait for that to happen. "Aayain lang kitang mag bar you know. Lagi ka kasing abala sa trabaho at kinalimutan mo na ang salitang Break Time o tamang sabihin time for yourself." Time for my self? Tss i don't need that. I rather than busy myself with the ton of papers than to enjoy and have fun. "No time for that."

I wonder what happen if he finally meets his love of his life? Can't wait for that to happen. "Aayain lang kitang mag bar you know. Lagi ka kasing abala sa trabaho at kinalimutan mo na ang salitang Break Time o tamang sabihin time for yourself." Time for my self? Tss i don't need that. I rather than busy myself with the ton of papers than to enjoy and have fun. "No time for that."

Mas masakit sa kaniya na namatay ang kapatid na hindi pa nakikita kung gaano kaganda ang mundo. "Time is too short. . . so live like you die tomorrow. And treasure the every moment in your life until it is end," sabi niya sabay abot ng nahulog na patatas sa isang matandang naglalakad sa gilid ng kalsada. Ngumiti ito sa kaniya saka nagpasalamat.

Pinag review lang pala kami for incase na maagang matapos ang debate mag qu-quiz na kami. "Johnny is right! You don't need the word effort to put it on your works or anything. Just the time is enough. I connect our topic in a love relationship. Now if you have a boyfriend or girlfriend what do you want her/his time? or he/his effort? Same with school. I would rather choose the time rather than effort why? because we can all do better if we have time, a right scheduled time. Effort is always an option. But the time is a must."

Dahil sa gusto namin madugtungan pa buhay ni ford nagtake kami kahit risky para magbakasakaling mabuhay siya ng mahabang panahon. Tulad nga ng sabi ni mahal, na huwag kong alalahanin kung ano lagay niya bagkus enjoyin namin ang araw na ito. Yes, I admit kahit medyo hindi ko gustong aminin ito sa aking sarili na ... Life it's too short to waste kaya hanggat kaya pa at may oras pa kailangan nating sulitin ito dahil di natin alam na baka mamaya, bukas ...

Ano ba’ng dapat isagot dun? “Hindi ka pa ba inaantok? Inaantok na kasi ako.”pag-iiba ko, pero nagsasabi ako ng totoo. “You know what, I suddenly felt upset realizing that time is free but I can’t own it.” “Bakit mo naman naisipan ‘yan bigla?” “Ang bilis kasi ng oras, mag-aalas tres na.” “What if you’ll be given a chance to own twenty four hours, how will you spend it?” tanong ko kahit antok na antok na.

"Quinn andiyan ka pa ba? " "Ahhh,, O-o Ethan, " "Tsshh, sorry kung tinawagan pa kita nang ganitong oras. " "It's okay Than, bakit ka naglalasing? Huwag ka magdadrive nang di mo kaya okay? " "If only i could turn back the time, yung time na ako lagi ang kasama mo, yung time nasa akin lang atensiyon mo, yung time na ang saya natin, yun yung time na sinayang ko.Tssshhh"

Dapat mas maaga kayo sa mga superior niyo. "Punctual ako since kindergarten." ''Bawal rin ang mabagal dito. Nakikita mo naman ang lahat, hindi ba?'' Napasuyod ako sa paligid. Subsob nga ang mga empleyado sa kani-kanilang mga trabaho. Seryoso rin ang mga mukha na para bang sa lugar na iyon ay bawal ang ngumiti o magbuka ng bibig. ''Bawal din dito ang tatamad-tamad. Bawal ang sobrang oras sa breaktime. Ang pinaka-motto rito ay time is gold. Kahit isang segundo pa 'yan, mahalaga na iyon.''

When you are happy, time flies so fast, and when you are sad, it will fly slowly. Is it possible to stop the clock’s hand itself? Is it possible that time will stop until you fully enjoy every moment with the one you love? It’s been one week since I am staying in Clinton’s pad. Marami na rin kaming nagawa sa loob ng isang linggo. Nakapaglibot na rin kami sa iba’t ibang lugar at mas naging malapit na rin kami sa isa't-isa. Sa loob ng isang linggo ay mukhang mas nakilala ko pa siya at hindi ko rin maipagkakaila na sa maiksing panahon ay unti-unti na akong nahuhulog sa kaniya.

Hindi pa lumilipas ang isang segundo, nasagot ko na agad. “Hello, Misis ko. Ang bilis mo atang sagutin ang tawag ko. Wala pang ilang segundo,” swabeng sabi niya sa kabilang linya. “Hindi mo ba alam kung anong oras ngayon, Mr. Lee? Working hours pa. Hindi ba’t professional ka pagdating sa trabaho?” nakangiti kong sagot habang inaayos ang mga rosas. “I remember your motto, Mr. Lee. Time is gold. Mukhang sinasayang mo ata.”