Time Will Heal Novels & Stories

"Salamat, Hera. I owe you a lot." Hera smiled back. "You dont owe me anything. That's what friends are for." Kahit papaano ay sumaya ang puso niya dahil may kaibigan siyang mapagkakatiwalaan at maaasahan. "Salamat, Hera. Pero ayos lang kung hindi mo ako samahan, hindi naman siguro ako doon magtatagal. Kailangan ko lang ng time na walang Law na kakatok sa pinto ng condo ko arawaraw. My heart needs to heal. Babalik din naman ako,"

“Pero kailangan ko lang ng oras.” Ang mga salitang iyon ay nagbigay ng isang mahaba at tahimik na sandali sa pagitan nilang dalawa. Sa kabila ng sakit at mga alalahanin, may muling pag-asa na sumik. Ang bawat hakbang na ginagawa nila ngayon ay isang patunay na kahit ang pinakamalalim na sugat ay may pagkakataong maghilom, basta't mayroong oras, pag-unawa, at pagmamahal.

It is not true that time heals the wound, it just teaches us to live with pain. But time can help us accept everything and move forward. If staying can hurt, then leaving can really hurts too. Pero may mga sitwasyon na kailangan niyo munang magpahinga, maghiwalay pansamantala at hintayin ang panahon mismo ang maggawa nang paraan para muli kayong magkasama. Doon mo mapapatunayan kung para saiyo talaga siya. And if not then its the sign that someone will come into your life, na nakatadhanang maging sayo.

Pakiramdam ko nga, maiiyak pa ako, eh. ''A-Ano'ng sabi n'ya?'' ''He said, time heals all wounds. Pero as of now... hindi ka pa rin n'ya tanggap bilang kapatid n'ya.'' Ang saya na kaninang nararamdaman ko ay unti-unti na namang napalitan ng sakit. ''But he said na malay daw natin baka bukas? O sa mga susunod na araw, matanggap na n'ya lahat ng nangyari.''

Masaya siya dahil nakikipag-communicate ito sa kanyang mama at tanggap ito ng kanyang papa pero never pa silang nag-usap matapos mai-release ang result. Understanding that all pain eventually heals, he is willing to start over. Kung sa ikaliligaya ng mama niya, gagawin niya ang lahat. Napakasaya nito tuwing nagkukwento ito ukol kay Jacob. He knows that healing is a process that must be taken slowly and Jacob needs time to heal from any pain including his own. With an open heart and a positive mindset, handa niyang harapin ang fresh chapter ng buhay niya kasama ang mahal niyang si Maria. Ang pagpapatawad sa taong nagkasala sa'yo ang magbibigay ng peace of mind sa buhay mo—'yan ang motto ng ka

“But I could have—” “What? Forgiven him? Binura ang ilang taong sakit na nararamdaman mo dahil lang may sakit siya? That’s not how it works, Vanessa. Forgiveness takes time. Healing takes time. Hindi ka pa ready na makita siya. Hindi mo kasalanan iyon. Kasalanan niya iyon. Dapat noon pa siya nag-reach out. Dapat mas sinubukan niya. Dapat naging tatay siya sa paraang deserve mo.”

Pagkalipas ng ilang sandali, narinig ko ang kanyang sagot—mahinahon ngunit puno ng katiyakan: “Oo naman. Ang sakit na tinatawag nating ‘Nakakulob na Init’ ay hindi basta-basta matatanggal ng gamot o halamang gamot lamang. Ito ay isang bigat ng enerhiya na nakulong nang malalim sa iyong katawan, at kailangan ng kasing lakas at kasing init na puwersa upang maitaboy ito at maibalik ang balanse ng iyong kalusugan. Nasa sa iyo pa rin ang desisyon—kung gusto mo itong ituloy o huminto tayo dito.”

“About what you said… that night. ‘Maybe someday when time both heal us from the past.’” Napatigil si Cressida. She looked at him—his profile illuminated by the passing lights, jaw clenched, eyes soft but searching. “Did you really mean that?” tanong ni Arcturus, halos bulong. Cressida swallowed hard before speaking. “I did,” mahinang tugon niya. “Because at that time, I didn’t know if we could ever be… okay again. We hurt each other, Arc. Too much.” “I know,” sagot nito agad, almost desperate. “But I never stopped thinking that maybe—just maybe—if time really does heal, then maybe we can try again.”

“Pero Twelixs paano naman ako kapag nawala ka ha? Sa tingin mo ba magiging okay ako kapag nangyari 'yon?” T-twelixs? A-ako ba 'yon, o kapangalan ko lang? “Hindi ko alam. B-bakit ba kasi ang kulit mo ha? Bakit ba kasi hindi mo na lang ako iwanan ha? Masyado ka nang nagiging mabait Psyleb. Pwede bang sa ngayong pagbigyan mo naman ako? Hindi ka sasaya sa'kin kaya mas mabuti pang iwanan mo na lang ako, baka sakaling maging masaya pa ako. Wag mong sayangin ang oras mo kakaalaga sa'kin. Matanda ka na, kaya dapat sarili mo naman ang inaalagaan mo.”

And you as well. It's the other way, different from our first encounter. "We we're so focused on healing our own self, that we didn't notice each other's pain." Dev smiled bitterly. "I love you." It took us 3 timelines for us to get here. Now that we're well and happy. We're free from pain and misery. I couldn't ask for anymore because my heart is contented. "We have a happy ending now." -E.I-