Timer Countdown Sound Effect Novels & Stories

Napapikit si Samuel. Biglang nag-vibrate ang screen. Countdown. 09:59 “Ten minutes,” sabi ng babae. “Pumili ka.” At namatay ang monitor. Tahimik. Sobrang tahimik. Tanging tunog na lang— ang countdown sa screen sa gilid ng hallway. 09:52 09:51 09:50 At sa unang pagkakataon simula nagsimula ang lahat— hindi alam ni Samuel

8 Abril 2020. Beep beep beep... f*ck… Beep beep beep... Nakaramdam ng pagkahilo sina Jordan at Shaun. Marami silang naririnig na ingay. Nariyan ang busina ng mga sasakyan, ngiyaw ng mga pusa at tahol ng mga aso, pati na rin ang ingay ng konstruksyon na nangyayari. Bukod dito, ang mga ingay na ito ay tila may ilang malaking "pagkaantala" na audio effect, na lumilikha ng patuloy na echo sa kanilang mga tainga.

Sound proof din sa loob kaya hindi ko sila naririnig. Basta ang alam ko lang, hangga't hindi tumitigil ang timer na naka-flash sa screen na nasa tapat ng silid ay nangangahulugang buhay at lumalaban pa si Kyrous. Pakiramdam ko ay sobrang tagal ng isang oras nang matapos iyon. May dalawang oras pang natitira at patuloy lang ang timer sa pag-andar. Umupo ako at piniling ituon ang sarili sa phone. Naglaro ako ng online game at kalauna'y nanood ng movie na isang oras ang duration. Natigil lang ako nang may marinig na vibration.

isang matinding ungol ang kumawala sa aking lalamunan, sumasabay sa malakas na pagsabog sa itaas ng mansyon. Dixon began a relentless, wild, and bone-crushing pounding. Plak! Plak! Plak! Plak! Ang tunog ng aming basang hiyas na nagtatamaan ay umalingawngaw sa loob ng maliit na vault, mas malakas pa sa ingay ng mga computer fans. Ang kaniyang bawat bayo ay mabilis, marahas, at walang preno, his 6-pack abs hitting my pelvic bone like a piston of a racing car.

Wala namang ringtone pero malakas ang vibration. Tahimik na bumaba ako sa kama para tingnan kung sino ang tumatawag. Kinuha ko ang cell phone. Kumunot ang noo ko nang mabasa ang pangalang naka-register. "Frida?" bulong ko. Tiningnan ko ang oras sa screen. 12:13 AM na! Ano pang tinatawag-tawag niya sa oras na 'to? Nagpatuloy ang pag-ring kaya dali-dali akong lumabas sa veranda. Tahimik lang ang kilos ko para hindi magising si Cosimo.

Agad namang nagpakitang-gilas si General at pinindot ang dilaw na button. Biglang lumabas ang isang mekanikal na tunog: "Kain, kain." Sunod nitong pinindot ang pulang button. Pero sa halip na panibagong tunog, narinig nilang muli ang mekanikal na boses mula sa dilaw na button: "Hello, hello." Napangiti ang matandang ginang at halos mamilipit sa tuwa habang hinahaplos muli ang ulo ni General. "Napakatalino mo talaga!"

Nang mai-set ang timer niyon ay saka siya bumalik sa sala dala ang isang malaking bote ng malamig na gatas. Kasalukuyan siyang pumipili ng magandang CD na sa palagay niya naman ay magandang panoorin nang magulat siya sa sunod sunod na pag tunog ng kaniyang doorbell. Sunod sunod ang ginawang pag pindot ng kung sino mang poncio pilato sa doorbell niya na para bang gusto nang sirain ang pinto ng bahay niya para agad na makapasok.

Pag-mulat na pagmulat ng aking mga mata'y bumungad sa aking paningin ang maliit na silid at halos puti lang ang aking nakikita at may isang pinto. Napalingat-lingat ako ng marinig ang mabagal na tunog it sounds like tot…tot…tot…tot. Hinanap ko kung saan nanggagaling ang tunog na 'yun and it came from the object na nasa gilid ng silid. Agad akong lumapit dito at tiningnan kung ano 'to. Napamura naman ako ng wala sa oras dahil sa nakita. Fucking hell! It is a bomb! The fuck! And it is counting ten minutes before it explode.