Romans & histoires Tinira Sa Kotse

Binuksan niya ang kotse, at napalibutan ng konting sasakyan. Maya-maya lang, isa sa mga tauhan ni Snowden ang bumaba sa sasakyan. Bumaba rin si Rodney sa sasakyan nang makita niya ito. “Tyler, bakit mo hinaharangan kotse ko? Tumabi ka, may kailangan akong gawin.”

Kaso bago mapaandar ng driver nila ang kotse ay humarang na si Tristan. Lalabas sana si Fiona para kumprontahin ang lalaki pero mabilis niya itong pinigilan. “Fiona, sasama na ako sa kanya para walang gulo,” aniya bago bumaba sa kotse. Hinawakan naman ni Tristan ang palad niya at sabay silang naglakad papunta sa kotse. Maalaga na naman si Tristan sa kanya. Pinagbuksan pa siya ng pinto.

Inosente nitong tanong. Kahit nasa panganib na sila, hindi niya mapigilan ang sarili na matawa. "Damn! Obviously yes. Pinagbabaril nga tayo-Oh shit!" He cussed nang mabasag ang salamin sa likod ng kotse. Saktong pumasok sila sa tunnel road, binuksan niya ang pinto ng kotse. He was about to hang his head out nang pigilan siya ni Nahara. Naiinis siyang napalingon sa babae.

Narealize niya na mukang mayroong past si Keon at Karina base narin sa reaction nito kaya mas pinili nalang niya na wag na itong hungkatin pa. “Okay, I’m sorry. Teka paano mo nalaman na pina-iimbestigahan kita?” bigla itong ngumisi sa kaniya na ikinangiwi niya. “Wag mo akong ngisian di bagay sayo.” Biglang nawala ang ngisi nito na ikinatawa niya. “Sabrina naman eh! Doon nga tayo sa loob ng kotse mo!” inis na sabi nito at naunang maglakad papunta sa kotse niya na naroroon kaya sumunod siya dito. “Paano mo nalaman na kotse ko ‘yan?” napatingin ito sa kaniya. “Malamang andito ka kanina,” napatango siya sa sinabi nito at pumasok sila sa loob.

Natanaw niya ang isang sasakyan, hindi siya pwedeng magkamali kahit nakatalikod iyon alam niyang si Evander Idadez ito pasakay ng itim na kotse. Mabilis niyang itinutok ang baril sa gawing iyon ngunit nang pinaputok niya iyon humarang ang isa sa mga kasama nito na siyang tinamaan dahilan upang mabilis na makatakas si Evander at paandarin ng mabilis ang itim na kotse. "Damn you, Idadez papatayin kita hayop ka!." Nagpakawala pa siya nang putok ng baril pilit niya hinabol at binaril ang kotse nito.

Muling sigaw ni Zendra at bigla siyang nakarinig ng malakas na serbato galing sa sasakyan na nasa kanyang likuran. Naka park naman siya ng maayos at pwede naman itong dumaan at dumeretso anytime. Pero gusto lang talaga siyang inisin kung sino man ito. Hindi niya makita ang driver dahil tinted ang bintana ng kotse nito. Nang mapadaan sa kanyang harapan ang kotse ay binigyan niya ng malutong na F sign ang driver kahit hindi niya makita!

Hinila siya ng lalaki patungo sa mas madilim pa na parte ng daan. "Tulong!" Napilitan na siyang sumigaw dahil sa takot. "Shut up! Wala rito ang boyfriend mo!" Mas lalo tuloy siyang hinila ng lalaki. "Bitawan mo ako!" Ngunit pilit pa rin pumiglas si Kola. Kapwa pa sila nagulat at masilaw nang biglang may isang kotse na bumusina at itinutok ang ilaw ng kotse sa kanila.

HUMINTO YUNG KOTSE! "halaaa..." mahina kong sabi saaking sarili nang huminto yung kotse kasi nabasag yung bintana sa side ng driver. Ang takong ko kasing sapatos na ibinato ko ay sumakto sa bintana kaya nabasag ito.

Nang nasa parking lot sila, hindi nila mahanap ang kotse nila. "Grabe naman, Kasumi!" asar ni Ana. "Ilang taon na si Kira, lutang ka pa rin? Saan mo ba pinark ang kotse natin? May post-partrum ka pa rin?" "Eh kasi naman ang dilim dito, wala man lang landmark. Paano ko mahahanap yun?" "Hay naku. Sige na, dun na lang kayo maghintay sa exit. Ako na maghahanap ng kotse natin. Hintayin niyo na lang ako."

Dito ako humuhugot ng lakas, dito ko inilalabas ang lahat ng passion na hindi ko masabi sa iba. Hindi naman ako pinagbabawalan nila Mommy na bulatlatin ng bulatlatin ang kotse ko kung doon ako nagiging relax at nakakapag-isip ng maayos. Nagulat na lamang ako ng biglang lumitaw si Kiva sa aking tabi at tahimik na nakamasid. Ang kanyang mga mata ay nakatuon sa makintab na kotse, puno ng sticker at disenyo na sumasalamin sa aking pagkatao. “Talayah,” wika niya, halos bulong, “paano mo nagagawa na maging ganito kaganda at kabilis ang kotse mo?”