Tired From Work Quotes Novels & Stories

Nalalayuan ako pero maganda naman ang location. "Busy ka siguro lately, hija," puna ni Tita Jane sa hapagkainan. "Yes, tita. Sobra po. I barely had rest time." "Nasosobrahan ka na siguro sa trabaho mo. Ilang oras din ang binabyahe mo everyday to your workplace." Siguro isa din 'yon sa mga rason kung bakit pagod ako palagi pag-uwi sa bahay. "Kung lumipat ka na lang kaya sa amin? We would like to grant your request."

I replied. "Is the work in the office hard? Ganyan talaga anak kapag ikaw na yung nagha-handle ng sariling business. You get busy all the time. Don't forget to rest, okay? Getting busy is good but let your body rest din," she said from the other line. "Don't worry, Mom. Hindi ko po pinabayaan yung sarili ko gaya ng sabi niyo," I said while smiling.

"That's true. And I fall asleep at my desk because of tiredness. And I haven't used my vacation slots yet." Nasa tapat na kami ng elevator at pinauna niya ako. And pinindot niya sa floor namin. "Don't you have day off?" I asked again. "I do. Even home, I worked from home. And I can't do my hobbies because I'm really busy. Sa sobrang busy, hindi ko na napupuntahan pamilya ko. Sometimes." Napakasipag naman pala neto magtrabaho. Masipag din naman ako, masipag mag tanggal ng employees.

Binuka ko ang dalawa kong hita ng makaupo ako at tiningala ang ulo. I let my eyes close for a second to release the heavy feeling because of exhaustion. I've been so tired this whole day working my fucking asses in my dad's company that soon-to-be mine, and I have no spare personal battery anymore to dig my best friend's personal grave, so I let him off the hook this time for forcing me to go in this cheap place.

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

Maybe I'm just tired. Nagpahinga nalang muna ako ng araw na iyon dahil wala naman mahalagang kaganapan sa ngayon. Mabuti nalang at hindi ako natatawagan nina Tita Malou. May panahon ako para makapag-pahinga. This past few days was my exhausting day. Sobrang pagod at walang pahinga dahil sa sunod-sunod na trabaho.

Is this feelings even possible? "I'm way more worried about you... Masyado mong ginagalingan sa trabaho. Nakakabawi na ang kompanya from all of the lost simula nang maupo ka. There's no reason to work hard, baby... Pwede bang kahit mauna kanang umuwi? If gusto mo talagang matapos lahat ngayong araw? I'll be the one to do all of it. Get enough sleep. You need to rest, this is a long day and it must've stress you out" "K-kaya ko gawi-n lahat ng 'to..." Nauutal sya.

he replied without even looking back at me. Ngumuso ako at tumango. Hindi pa siya nakakapagbihis ng damit mula sa opisina. Hindi kaya siya nakakaramdam ng pagod? I mean, he's from work. He should be tired by now. Mas nakakapagod kasi ang pagharap sa mga paperworks kaysa sa mga normal na gawain. "Hindi ka ba nakakaramdam ng pagod?" I asked. Hindi ko mapigilan, okay? "Galing ka sa work tapos ikaw pa magmamaneho ng helicopter?"

Ito talaga ang gusto kung makita kapag pagod ako sa trabaho. Wala kana kasing time sa akin Lucas, naiintindihan ko naman yun dahil busy ka. Pero pahinga ka naman wag yung puro ka nalang trabaho. Tingnan mo nga yang sarili mo ang hagard mo na. Ok lang yan, Atleast gwapo naman ako di ba? Yan tayo e hindi porket gwapo inaabuso na alagaan mo rin yang sarili mo pwede? Nagaalala na ako sa'yo.

"Bakit parang nagagalit ka sa akin?" "Because you're so obsessed with your work! You're putting yourself to death." Hindi siya nakaimik. Alam niyang lahat ng oras at lakas niya ibinuhos na niya sa pagtatrabaho nitong mga nagdaang buwan. Hindi na niya maalala kung kailan siya natulog ng maayos at maaga, kung kailan gumising siya ng maayos at tinapos ang araw nang hindi masyadong na-stress sa trabaho.