Too Good To Be True In Tagalog Mga Nobela at Kwento

It's Revenge time! "What the—" "Sinong pangit ha? Sungit?!" Sungit sungit nito! "Umalis ka diya—" "Ayoko! Hindi ako pangit!" Ulowl! Sa ganda kong to?! Baka higit sampung manliligaw na ang nareject ng beauty na to noh! Saan ka naman makakakita ng ganito kagandang dilag ngayong may zombie apocalypse ha?! "Pangit! Bumaba ka diyan."

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

Biglang nanlamig ang mga palad ko, lalo nang maghalikan sila. I suddenly remembered the scenery between the three of us when we were in Batangas— hindi ako nagkamali ng kutob sa kanilang dalawa noon. “The truth is really timely. Mga sinungaling…”

jigeum yeogi waseo titohago iyagihalgeyo. (The hamman had a trophy again, mom their business is growing bigger, I am here now I will talk to tito.) Eomma (Mommy): Wow, akalain mo naman ang dating playboy noon at niloko, ngayon mas mataas ang mararating sa buhay. Kj: Eomma! (Mommy!) Eomma (Mommy): Haha! Okay lang tayo-tayo lang ang nakakaalam nun, 'nak..

Hindi sya maaring magkamali. >>>

Tss. Napangiti ako ng mapait sabay iling. "Bahala na nga mamaya sa party." Sambit ko nalang sa aking sarili. To be continued.. _________________

Singhal ni EL. "Ei ikaw naman puro kabiteran ang andyan sa dibdib mo.. Move on move on din kasi.." "At sinong may sabi sayong hindi pa ko move on? Aber? Hello.. Mukha ba akong broken hearted? Strong to nu.." Kontra naman ni EL sa mga sinabi niya. "Strong na yung tawag mo dyan? Halos araw araw nakainom.. May hang over every morning.. wow. Wag ako bakla.." Ganti naman ni Alyah.

Mariin kong itinikom ang aking bibig nang may kumawalang hikbi roon. “I'm sorry… I'm sorry… I'm sorry… Mommy sorry, mga anak… I love you two so much… and if you happen to know the truth, I will fully understand if you'll be mad at me. My love for the both of you won't change nor reduce… I hope one day, you'll find forgiveness in your hearts. I don't know if this will be the last—maybe it really is, I enjoyed so much with your company mga mahal ko. Kahit yaya ninyo lang ako, sobrang saya ko. Ang kulit-kulit ninyong dalawa, you Irie my princess, you are so sassy my love… manang-mana ka talaga sa ama mo…” bahagya pa akong natawa roon. “Please always love each other, and shower your father with

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Inaasahan ko nang tatanungin niya ako ng kung ano-ano kaya hindi na ako nabigla sa bigla niyang tanong. "Ayos naman po, Tita." It feels like an automatic answer. Ayos lang kahit nahihirapan ako. Ayos lang kahit hindi ko talaga alam ang tunay na nararamdaman ko. Ayos lang kahit na hindi ako sigurado sa landas na tinatahak ko. Kung siguro nag-eexpired ang paggamit ng salitang iyon, matagal nang expired ang sa akin dahil gamit na gamit ko iyon.