Tragic In Tagalog Novels & Stories

naguuguluhang tanong ni Leigh sa kanyang sarili at hindi makolekta ang mga piraso sa kanyang isipan. "At kahit na anong paliwanag mo dawit ka na sa gulong ng gagong iyon." “WT! No! bakit kailangan kong madamay sa gulo nila? Shit! Ayoko pang mamatay! Somebody help me! Ayokong masayang ang buhay ko dahil sa gorillang ito. Lord help me!” pagmamakaawang saad ni Leigh na halos maluha-luha sa nangyayari sa kanya ngayon.

Pero masyado atang madami ang baong enerhiya ni Argel ngayon para inisin ako. “Tsaka ate, ang ganda ng porma niyan. Halata na masyado ang pagiging bitter mo ha, baka mamaya bigla mo na lang hilain ‘yan sa dark place kase nagseselos ka. For your information, wala na kayo ha,” natatawang saad ni Argel kaya tinaasan ko ito ng kilay na mas lalong kinatawa ni bakla. Hindi ko na pinansin si Argel at humarap na lang sa pinto ng simbahan na nakasara. Pero napatingin ako sa gilid ko ng maamoy ang pamilyar na amoy. Si Theo!

"Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan." Yumuko ito. "Hindi ganun kadali ang lahat, Sheena. Sobrang trauma ang ibinigay ng Pilipinas sa akin. Kaya nahihirapan akong bumalik sa kung saan ako nagmula." "I know. Alam ko ang pinagdaanan mo. "Alam ko ang lahat ng Pinagdaanan nito sa Pilipinas noon. Sobrang traumalize naman talaga. Nagkwento kasi ito sa akin, at sa bawat bigkas ng salita nito ay may kaakibat na sakit."

Siguro may Isang tinik na nabunot mula sa dibdib ko kaya hindi ko maiwasang mahawa sa kaniyang mga ngiti. "Mas maganda ka kapag naka ngiti, kung pwede lang ayoko na'ng makita kang umiiyak. But I'm stupid and don't have balls to do that," aniya, narinig ko ang pagtangis ng bagang nito matapos iyon sabihin.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Kailan ko ba kasi ako makakasigurado? Nalulungkot ako ngayon para kay Jairus. I think, it's a plane crush. Nasabi niya kasi sa akin na ngayon yung alis ng daddy niya papuntang ibang bansa. Ang bilis ng pangyayari, hindi talaga natin alam kung kailan tayo mawawala rito sa mundo.

I'll always treasure our memories papa, rest in peace. Tumalikod na ako atsaka napahinto noong namataan ang kotse ni Zac di kalayuan, nasa labas nito si Zac habang nakasandal sa pintuan ng front seat. Napangiti naman ako. Pa, sayang at hindi mo nakilala si Zac, pero alam ko naman na sa loob ng ilang araw na nakasama natin siya sa burol ay mabuting tao ito. At huwag po kayong mag-alala dahil magkaibigan pa lang kami.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

sagot naman ni andrei "Btw yung mga needs para sa charity naipadala na kahapon kaya wala ng dapat isipin" saad ni Ms.fajardo at nag simula ng maglakad sa gubat medyo maaga pa kaya maliwanag panaman ang daan "Malayo paba Clark" saad ni trixie na para bang pagod na pagod na agad "Just walk trixie"bulong ko dito pero nakasimangot lang ito

Nang malapit na ako classroom ay bigla akong nagulat nang may maapakan akong madulas sa sahig sanhi para matumba at bumagsak ako at tumilapon sa akin ang juice na hawak ko. "Why you're so lampa Via." sabay tawa ni Trisha na nasa pintuan ng classroom habang nakahalukipkip itong nakasandal. Hinaplos ko ang pwet kong unang bumagsak. Tiningnan ko si Trisha at tinaasan ko ng isang kilay. "Lampa agad ang tawag kapag nadulas? Have you checked the meaning of lampa or are your just making your own definition.?" sagot ko na kinawala ng saya sa mukha niya.